Het auteursrecht op het nageslacht

Geplaatst: 15 juli 2009 in Scheppingsverhalen
Tags:, , , , ,

de kast vol dieren

het was sirius teveel geworden wat hij in zo’n korte tijd mee had gemaakt. eerst de bijna mislukte oprichting van een geheim genootschap om uit het gezin te klappen. vervolgens bleek zijn broer johannus meer vergeving op te kunnen brengen dan een vader die zijn verloren zoon in de armen sluit omdat hij die rol als christenplicht vervult. daarna had hij lukas van een heel andere kant leren kennen als de meest respectvolle sympathisant die de christelijke naasteliefde doet verbleken. en tenslotte een droom in de schoot van zijn moeder, die in hem de logica weet wakker te maken die zo schitterend zijn verlangen zou kunnen vervullen naar een land waar de oude denkvormen overwonnen zijn.
 
zoveel draaiende werelden, perspectieven, voorgehouden paden, die allemaal waar konden zijn en tegelijk pas waar zouden blijken als hij erin geloofde, dat was voor de religieuze fijnproever die sirius toch meende te zijn een te rijk bouquet aan smaken geworden. hij moest het allemaal eerst eens laten betijen en zich er goed op beraden. hoe wilde hij zijn puberteit zo snel mogelijk achter zich laten als hij steeds zijn plannen moest bijstellen? was er niet ergens in die stapel een kanskaart, die hem in één beurt een meerderjarigheidsverklaring verschafte met de bijbehorende levenswijsheid? de kandidaat-aartsvader dreigde te imploderen.
 
voor dergelijke inzinkingen had hij een kastruimte ingericht en recent opnieuw gestoffeerd met de zwemmer als barclay aan de binnenkant van de deur en al zijn lievelingsroofdieren levensgroot verspreid over de drie resterende wanden, waarbij hij aan ieder dier wel een herinnering had. zoals de leeuw die zijn bezoekers graag in de ogen piste, de tijger die zijn kont voor je neus tegen de tralies schurkte, de cheeta die kopjes gaf als je je hoofd draaide, de rhesusaapjes die de hele dag lopen te angsten en te beven. het was in die kast waar hij een luikje in de vloer had ontdekt voor zijn schrijfsels en tekeningen en waarin hij zich steeds vaker terugtrok, zich als het moest onder de vloer verborg voor vriendjes die met hem buiten wilden spelen, maar waar hij geen echt contact mee had. hij kon de kast van binnen op slot doen, waardoor het leek alsof hij niet op zijn kamer was. zo had hij menige foeterpartij kunnen volgen over zijn afwezigheid en de hoedersrollen van zijn overige gezinsleden. en was hij veel van zichzelf wijzer geworden qua indruk die hij op anderen maakte.
 
eenmaal in de kast voelde sirius de rust al neerdalen, daarbij flink geholpen door de armen van papier die hij de zwemmer aan had gemeten om zich tegen zijn brede borstkas aangedrukt extra veilig te voelen. terwijl hij oog in oog verbleef met zijn lievelings dierentuin. na een kwartiertje hoorde hij de deurbel, die zo luid kon klinken omdat johannus een tweede bel in het gangetje van hun verdieping had gemonteerd. direct gevolgd door een gil van zijn moeder beneden aan het trappenhuis dat er bezoek was voor sirius, die in een reflex zich onder zijn vloer verstopte. hij hoorde meerdere voeten de trap opstommelen en zijn kamer binnen komen. eerst hoorde hij petrus verzuchten dat zijn broertje met de noorderzon moet zijn vertrokken, want daarnet had hij hem nog met lukas zien smoezen. de tweede stem was vreemd en daardoor moeilijker verstaanbaar. hij maakte er uit op dat de spreker een andere keer wel zou terugkomen. tot hij lukas hijgend de kamer hoorde binnenvallen met de boodschap dat sirius eraan kwam. nou dan wacht ik nog even,, zei de vreemde spreker. dat is goed, ik heb mijn taak weer volbracht zullen we maar zeggen, liet petrus lukas met de ander achter.
 
ben jij soms sven? ja, dat klopt, ik ben de buurjongen van sirius. en van mij, lachte lukas. ja. natuurlijk ook van jou, grinnikte sven maar mee. ok, dus jij bent één van de uitverkorenen om met sirius te spelen? plaagde lukas zijn nieuwe buurjongen. uitverkorene? lachte sven om zijn woordgebruik. wat bedoel je? eh, sorry dat legt sirius je nog wel uit, trok lukas zijn woorden bijna in. nee, doe jij dat maar, antwoordde sven brutaal. nou, ik weet ook niet precies wat sirius eronder verstaat, maar het betekent in ieder geval dat hij je heel erg speciaal vindt. onder hen had sirius spijt. hij had graag sven’s gezicht gezien, maar dat hoefde niet want de brutale aap was voor geen meter in de mouw te houden. ik ben ook speciaal, dat zegt mijn vader tenminste zo vaak dat ik het wel moet geloven, toch?! ja, natuurlijk, je vader kan het weten, schamperde lukas, als hij tenminste je maker is. ja, wat dacht jij dan, riposteerde sven meteen de verdachtmaking aan zijn moeders adres.
 
er ontspon zich een dwaas gesprek over biologie en copyright, waar sirius uit begreep dat sven volhardde in zijn opvatting dat niemand zichzelf heeft gemaakt en daardoor ook niet het auteursrecht op zijn leven heeft. zelfs je ouders kunnen dat niet claimen, was zijn standpunt. voor dat recht moet je bij de eerste mens zijn, die helaas nog lezen nog schrijven kon. waardoor we sindsdien met de prangende vraag zitten wie verantwoordelijk gehouden kon worden voor het nageslacht. volgens sven is toen iemand opgestaan die zei wie hij als geschapene is: een geborene met een leven in zich. daar had sven uit begrepen dat je bij je geboorte een bestemming meebrengt afhankelijk van het leven waaruit je ontstaat en het leven waarin je terecht bent gekomen. de eerste mensen zouden volgens jou dus geen waarheidsbegrip kennen, peinsde lukas hardop. ja, voegde sven eraan toe de latere generaties kwamen daar pas op toen ze de dood gingen vrezen, die de overdracht van de kennis van het leven verhinderde.
 
de bestemming en de afkomst werden onzeker. het woord was men kwijt. vandaar dat dat uit het niets moest ontstaan en als nieuw begin werd omarmd. zo zitten we nog altijd met dat gat in het collectieve geheugen, dat in het verleden roepen mogelijk maakt alsof het een wenspunt is en waarvan de echo herkend wordt als de stem van de oudste voorouder. sindsdien gaat het alleen nog om de waarheid van zijn woord en wat daarvan terecht komt in handen van zijn nageslacht. in die tijd zou een leider de cirkel doorbreken en van de zelfbepaling een erfelijk tekort maken, dat had sven in een epos gelezen over een koning die iedere oorlog won, waardoor hij zijn sterfelijkheid ging ervaren als een schande voor de mensheid. hij eiste als het ware het recht op onsterfelijk te zijn voor de beschaving.
 
toen zijn tijd kwam had hij die schande in een schuld omgezet die zijn nageslacht zou moeten betalen. hij liet ons de plicht zijn utopie te volbrengen en aan de eeuwige herhaling van de geschiedenis een wending te geven. sirius hoort lukas de dialoog plechtig besluiten met: niet de beweger die ons bewoog en zelf in de beweging stilstond is aanspreekbaar op ons onvermogen een nieuwe werkelijkheid samen te doen ontstaan, maar wij die haar geschiedenis kennen en erdoor vergeven zijn. sirius kreeg het
geestelijk benauwd in zijn krappe behuizing van het niet kunnen deelnemen aan een gesprek waar hij juist de leiding over zou moeten hebben als aanstaande stic hter van een nieuwe godsdienst. hij voelde een nare jaloersheid van hem bezit nemen die tegelijk hem de moed ontnam er mee uit de kast te komen. sven en lukas merkten niets van de implosie die sirius onder hun voeten moest doorstaan om hun prille relatie niet te verstoren.

 
{uit: het verloren kinderrijk en de piramide van het goede leven. een reconstructie van de jeugd, die het geloof in de vader verloor. deel II de integratie in eigen land.)

reacties
  1. Een geinteresseerde lezer schreef:

    ….en toen?

  2. Marius van Artaaa schreef:

    "Toen" verschijnt in het najaar, samen met wat eraan vooraf ging, een proefexemplaar van deze roman in losse platen verzameld in een doos kun je aanvragen bij Artaaa via een email naar artafterallart@gmail.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.