Moederhuid

Geplaatst: 2 augustus 2009 in Gedichten
Tags:, , , , ,

moederhuid

Uit: Vijf piëtaas voor wie de liefde eeuwig is, uitgave Artaaa 2009

reacties
  1. Jezzebel schreef:

    Wat mooi is deze.
    Het raakt me.
    Dankjewel.

  2. Marius van Artaaa schreef:

    @Jezzebel
    het is de mooiste plaat die ik ooit heb gemaakt, raakt je…
    …omdat het tot diep in de porieën mijn anderzins onverwerkbare emotie verstaat dat zij nooit meer mij kan vertellen wat ons eeuwig aan elkaar openbaarde toen in het ziekenhuis dat ooit Bethel heette…
    ….het zit in een album met piëta’s over al mijn gestorven anderen, die teveel hadden beloofd dat nog lang niet vervuld was…
    ….hun huiden had ik graag gelooid en verwerkt in zetels, waar ik op hun schoot kan zitten…
    ….zoals de Kelten de botten van hun voorouders lieten afkluiven door de vogels om ze schoongepoetst en warmgewreven iedere dag te koesteren in een grafheuvel dat identiek aan hun woonheuvels hen voor eeuwig naast zich konden verzorgen, zodat ze hun geslacht intact hielden en door de tijd heen konden meeslepen naar het momnt waarop zij er zelf uit kwamen….
    ….het Keltische Zinnebeeld van verzorgde bottenbedden, waarop je als het ware samen naast je gestorven geliefden kunt dromen over altijd en eeuwig één blijven….wat zou ik dat graag in een sculptuur wderkelijkheid doen worden…
    gekoesterd kunnen worden in een tijd waarin iedereen eerder stierf dan ze aan bezit konden opbouwen

  3. Jezzebel schreef:

    @Marius, ja, ik begrijp wat je zegt.
    Op schoot bij iedereen die je lief is en niet meer is.
    Even veilig, ik krijg er tranen van.
    Misschien komt die sculptuur nog.
    Ik vind het een pracht gegeven.

  4. Maria Trepp schreef:

    Zo veel te zeggen en geen tijd.
    Je hebt een fascinerende fantasie, verwoven met je ervaringen..
    Moet denken aan Reve en aan zijn wondermooi gedicht over zijn moeder….

  5. Marius van Artaaa schreef:

    Jezzebel _ Maria
    In een verhaal over de zoektocht van een jonge dokter naar zijn echte bestemming, komen vazen voor die zijn voorouders gebruikten voor hun warme lijken en waarop een mensgrote kroonkurk paste die hun buste weergaf. Zo kon je je huis laten bewonen door heel je voorgeslacht….
    ik heb denk ik best wel veel necrofiele trekjes, maar gelukkig latent…
    als ik nog zo´n puber was als ik ooit ben geweest, dan zou ik het niet kunnen laten om ze uit de vazen te halen, een stoel te geven en lekker op hun schoot met hun dood te kroelen…
    toen mijn vader overleed en bijgezet werd op zijn studeerkamer, was ik koud een week terug in het huis dat ik gezworen had nooit meer binnen te gaan. Als verloren zoon heb ik de niet aflatende stroom kistenbetasters ontvangen, zodat de rest van de familie konden snotteren over het verlies van een dominee die nog geen 10% van zijn leven vader was geweest. Ik zorgde er als een Helleveeghond voor dat ze de kist met rust lieten, maar was natuurlijk zeer tiegeeflijk als ze meenden dat het hen van hun verdriet genas. Tot de kist in de HANDEN VAN EEN BOERIN, DIE IK HEIMELIJK LIEFHAD, ging schommelen en mijn vader half eruit tuimelde. Beiden wisten we niet hoe vlug we hem weer in zijn lijkstand voor het grote publiek moesten leggen en hoe teder hij eindelijk in onze armen lag…
    de nacht daarna heb ik toch even stiekem het deksel weggehaald en alles dat bloot was met een vochtig washandje dat geurde naar Majazeep gestreeld en hem in de wand geknepen. Fantasrend hoe ik hem die nacht bij me in bed zou nemen en bijtijds weer in zijn kist gterug zou leggen…
    Wat vind je van Otto´s werk? Geen Co, maar toch….

  6. trekmoment schreef:

    Via Jezz hier gekomen, ben haar dankbaar.
    Met tranen in de ogen gelezen en herlezen en herlezen. Dit komt zo waanzinnig dicht op mijn huid!
    Granditastisch! Lijkt flauw maar is bewondering!

  7. Marius van Artaaa schreef:

    niks flauws, ieder neologisme is mij lief en wil ik graag in ontvangst nemen als een bitterkoekje tegen het huilen…
    iemand die ik met mijn werk raak is meteen mijn favoriet…

  8. Dianne schreef:

    voelbaar en prachtig in alle kwetsbaarheid
    mooi ook je reactie aan Jezzebel
    met groet,
    Dianne

  9. Marius van Artaaa schreef:

    met hartelijke groet terug, Dianne, en dezelfde dank voor dat je mijn reactie mooi vindt, waar ik eventjes van dacht dat ik door mijn remmen zou gaan…
    Het is dit jaar 50 jaar geleden dat de man die ik nog altijd zo graag op mijn rug zou willen nemen voor een dagje naar de Veluwe, plotseling overleed. We zouden dan eindelijk in een natuur samen zijn die naast het orthodoxe christendom ook de orthodoxie van het Jodendom en dat van de heidenen voor de kerstening herbergt. Het mooiste zou zijn als mijn oudste broer, op het altaar van de Germaanse goden, die de Veluwe lange tijd regeerden, de geldkist verbrandt, waar hij zijn zwarte geld in verborg die hij ophaalde op zijn vele christenreizen door Nederland, en we een eredienst houden voor Het Woord zelf. De gave dat woord welluidend te spreken en te schrijven. Want dat geloof in onszelf hebben we voor elkaar over gehad en daardoor hebben we elkaar voor eeuwig gruwelijk tekort gedaan…

  10. Dianne schreef:

    Ik vind niet zo gauw dat iemand door zijn remmen heen gaat. Je blijft heel dicht bij jezelf en je gedachten associeren mee bij de verbinding die je met iemand hebt.
    Er zijn veel dingen die we niet kunnen afmaken, die we onszelf en de ander tekort hebben gedaan. Ik vervolg bewust niet met maar….
    Mooi is degene die zichzelf kent en daar laat ik het bij.

  11. Jezzebel schreef:

    @Marius, nog even Otto heb ik uiteraard bekeken, met zijn werk heb ik meer moeite, toch heeft hij prachtige werken gemaakt, de mooiste voor mij zijn grappig genoeg weer die met huid te maken hebben.
    Bizar, want ik ben daar nooit heel erg mee bezig geweest, maar nu dus blijkbaar wel.
    Wat mooi wat je zegt over hoe je voor het lichaam van je vader zorgde.
    Voor mij is dat ook zeker niet door je remmen heen.
    Zo mooi, in al zijn eerlijkheid.
    Alles wat het is.
    Man, wat ben ik toch blij met jou en Maria. 🙂

  12. Marius van Artaaa schreef:

    klopt Jezzebel, er zijn enkele werken van Otto heel erg mooi en de anderen moet je ontleden heb ik het gevoel, maar zijn thema´s, uitdrukkingswijzen en pijn om het te zeggen, proef ik in alles…
    geboortepijnen in iemands werk zien, dat neemt me altijd voor een schepper in…
    ik ben ook zo blij dat we elkaar nu hebben leren kennen, mijn remmen zijn roodgloeiend anders zou iedere reactie een artikel of verhaal worden…
    wat in het vat zit verzuurt niet, maar eenmaal geopend moet je al snel het deksel erop doen…

  13. Jezzebel schreef:

    @Marius, niets daarvan.
    Dat is me te Hollands.
    Van het lid en de deksel.
    Geef mij die magische lamp maar.
    Die moet je zachtjes wrijven.
    Dat vind ik heerlijk.

  14. Marius van Artaaa schreef:

    @Jezzebel, sommige remmen, leden en deksels zijn spieren die me uit de inrichting houden….
    fetishen doen dat niet…

  15. Jezzebel schreef:

    Niets uit de richting.
    Elke pijl is raak.
    Fetish is heerlijk.
    Dan kun jer nog eens goed naar kijken.
    Wat zegt het eigenlijk.
    En wat maken ze ervan.
    Jij een mooie man.
    En zo, en zo, en zo.

  16. Marius van Artaaa schreef:

    krek, meevliegen en over fetishen heb ik nog een schone voor je mijn volgende uitzending…

  17. Jezzebel schreef:

    Ik sta alweer te trappelen.
    Dan weet je het wel. 🙂

  18. Marius van Artaaa schreef:

    @Jezzebel,
    ja dat je net zo ongeduldig bent als ik…
    ik heb mijn best gedaan, maar het papier of mijn vingertoppen waren niet geduldig genoeg om wat in mijn hoofd zich warm had getraind, op het witte vel er uit te laten spetteren…
    noch de fetish van de alleszelfreinigendeschoonmaakeend, die na de wc eindelijk toestemming krijgt om het hele huis onder haar? zijn? hoede te nemen…
    noch de Adamluchten om de dag dan maar te sluiten als er toch niets meer helemaal lukt….
    kwamen uit de verf…
    terwijl mijn bedrijf ARTaaa zich juist toe wil leggen op de totale verzorging van wat de klant aan verbeelding aan een schepper opdraagt…
    ik denk dat ik de thema’s "fetischen voor aards geluk" en "adem voor een affe dag" pas echt in mijn vingers krijg als we dat museum voor elkaar hebben….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.