Wie is nu De Kloos? (1)

Geplaatst: 5 augustus 2009 in Kloos gezocht
Tags:, ,

In de trein naar Vlissingen peinst de schrijfcoach over het brein van Willem Kloos. Diep in gedachten verzonken, waar hij schreef dat hij zelf daar zijn ware ik als een God aantrof, merkt hij eerst niets van een vrouw die zich met kofferrijtuig en al door de smalle entree van de coupé wurmt. Tot ze met haar rijtuig over zijn tenen gaat. Meteen is zijn aandacht voor de plaats en tijd van God in het brein van Kloos verdwenen en eist het kofferrijtuig zijn gehele bewustzijn op.
 
Hij ziet er een gemiste terugvinding in en vloekt in zichzelf op Lux en Flex, dat zij dit niet hebben weten te fiksen. Behalve dat de koffer een handige trappenloper heeft, is het overige zo modernistisch ouderwets geschapen dat hij er als het ware de hand van God in ziet.
 
 kloos wie
 
een kofferrijtuig geworden kruier met een handreiking voor de moderne mens en een boot- of caravantrekhaak voor een trein kruiers er achter te kunnen koppelen. op zijn hoofd, die de vrouw draait om er een flyer uit te halen, leest hij in knipperende letters "kloos is dood wie is nu de kloos?". toeval, lot of een stalker?
 
ze duwt de flyer in zijn hand en meldt dat ze op een vkblog via haar i-pod toevallig iets over kloos gelezen had dat haar genootschap de kloosgangers nu al tien jaar probeert te weerleggen. een gezichtsloze marius van artaaa zou dat gaan doen. door uw handen voor uw gezicht en uw pruik heb ik u gespot, kletst ze dwars door zijn lezen heen. de flyer meldt na herhaling van haar lichtkrant in losse vragen en gedachten dat wat willem kloos schreef als tachtiger in de 19e eeuw, na de diepste gedachte ik denk, dus ik ben van descartes, betekent dat hij de messias was.
 
"is willem kloos aforisme wellicht verkeerd gedrukt en was de drukker aan het einde van de zijn ‘tegengekomen’ vergeten?
 
"of in het begin of ‘ik ben bij god"?
 
"heeft hij bedoelt te zeggen dat hij een ‘met’ god was?
 
"of is het een oppervlakkige gedachte geweest, en neemt kloos ons bij de neus"?
 
"de regel is in alle gevallen een gedachtegang naar god."
 
"wij lezen erin dat willem kloos ons de weg naar god op aarde biedt."
 
"hij openbaarde zijn geest als weg aan de mensen van zijn tijd en in zijn plaats naar god."
 
"zoals jezus dat deed als zoon van god die met hem een zou worden."
 
"in de diepte van de gedachtegang van willem kloos was jezus voor zijn tijd en plaats ook god."
 
"dus was willem kloos de messias."
 
ze tettert zelf van alles door zijn lezen heen, wat de hem deed vragen of zij gelet had op de woorden op de ruit s t i l t e. oh, dat hindert niet, wij zijn toch alleen, wilde ze verder gaan. voordat u de thora, bijbel, koran of andere heilige boeken erbij gaat halen, sputtert hij, wil ik toch eerst aan u kwijt dat ik hier juist wilde nadenken, over kloos, over de gedachte zelf, over de klooslezers en de regelzwaaiers.
 
de regelzwaaiers, herhaalt ze bijna toonloos. ja, niet uw regels hoor?, wil hij een lang betoog vermijden. de meeste zogenaamde klooslezers kennen het gedicht zelf niet, maar goed. het gaat mij om de lezing dat kloos zou zeggen "iedereen is in het diepst van zijn gedachten een god". ik kan dus een heel eind met u meegaan dat u en uw genootschap, dat niet zo zien. een messias, zegt de schrijfcoach in zijn zij drukkend, dat is bijna bizar. ik heb er geen woorden voor, maar daar is deze coupé ook niet voor ingericht. de vrouw mompelt nog, een gedicht zegt ie, geen aforisme, geen genootschap, geen…
 
de trein stopt precies op tijd. met een kreupele zij, excuseert hij zich voor het voorgaan en laat de vrouw achter met haar wanhopige pogingen de sympathieke kruierkoffer even snel de trein uit en het perron over te krijgen.
 
in de trein mompelde ze nog over haar teleurstelling dat het geen aforisme was, maar bij de apotheek staat ze hem al op te wachten. ze moet er toevallig zijn en heeft de taxi genomen. u bent de messias, plant ze haar armen in haar zij. god, mens, zegt de schrijfcoach weer de pijnlijke plek in zijn zij indrukkend, ik haal heel andere dingen in mijn hoofd dan de zoon van de oudste heelaller uit te hangen of terug te vinden, maar wilt u mij even excuseren voor mijn herhalingsrecepten?
 
ze stapt verbluft opzij, kijkt hem scheef aan en wil net zeggen dat zij hem heus wel doorheeft als de assistente van de apotheek voor uitsluitend allopathische accessoires, waaronder geneesmiddelen, zijn gele briefjes met een korte knik door de knieën en een lichte buiging van haar hoofd in ontvangst neemt, achterwaarts de zaal inloopt, waar ze het complete arsenaal middelen beheren om heel vlissingen van dienst te zijn als alle ziekten tegelijk uitbreken.
 
hij wil nog zeggen dat ze zijn medicijnen misschien al klaar heeft staan, want hij had ze vrijdag al besteld, maar de gehoorsafstand in een zaal vol klepperende laden met dansende pillen in plastic buisjes, is nauwelijks een meter. ze zal later uitleggen dat ze veel stageaires van de summerschool hebben die hogeschool zeeland organiseerde.
 
om haar boeten te betalen voor de spookstudenten uit de landen rond de as van het kwaad, weet de schrijfcoachen ook dat ze ze als ingeschreven en afgestudeerd hadden opgegeven, maar hij is nog niet van de vrouw af, die haar kans nu schoon ziet.
 
gelukkig staat er een bordje, wij kunnen ons voorstellen dat u privé uw vragen wilt stellen wij hebben daar een aparte cabine voor achter de apotheek. hij stoot de vrouw in de zij waar zijn pijn huist, waardoor ze als een matennaaiende voetballer ter aarde stort. hij krijgt haar pas overeind als hij met zijn vingertoppen een kruisteken over haar hoofd en borsten maakt. het ritueel wordt door haar uitgestrekte hand geheel zelfstandig afgewerkt. de schrijfcoach is geen spelbreker en laat haar haar goddelijke gang gaan zichzelf te zegenen.
 
eenmaal in de cabine is ze niet te stuiten. of de schrijfcoach dan soms god is en lux jezus. ze heeft de blog van zijn schrijver gelezen. of hij in cognito is, enz. enz. u
it haar woordenstroom maakt de schrijfcoach op dat zijn schrijver nog een ander blog bij trouw vult. ze heeft daar een verhaal over zijn pubertijd gelezen, waarin hij kinderrijken stichtte voor een nieuw geloof.

 
mevrouw, vraagt de schrijfcoach zo plechtig mogelijk, zou god medicijnen van onze apotheek nodig hebben? ze denkt na en geeft toe dat god bij ziekte of ongeval natuurlijk van voldoende zorg van zichzelf is voorzien. de schrijfcoach helpt haar wat verder de werkelijkheid in en vraagt door: is god spiritueel niet in alles en iedereen? waarom bent u daar niet tevreden mee?
 
ja, beaamt ze, maar toch, koos zei toch geen onzin?! laat ik u nog één keer uitleggen hoe een dichtregel werkt, zucht de schrijfcoach diep. op de nieuwe parkeergarage bij la fonteyne kunt u namelijk lezen dat god even haalbaar voor de mens is als de zee.
 
ze denkt diep na en citeert: haal ik de zee voor het eten haal ik de zee, uit een bundel van de dichter van dixhoorn. precies, ziet u nu wel als je god invult dat het onzin blijft, wil de schrijfcoach opstaan om zijn medicijnen af te halen. haal ik god voor mijn dood haal ik god?, dat is toch geen onzin, daar ben ik mee bezig!? roept ze verbaasd.
 
probeer eens met bidden, denkt hij van haar af te zijn, maar ze bitst meteen: bid ik god voor het eten bid ik god, dus dat weerlegt uw godzijn niet. nou moedigt hij opnieuw aan, probeer het bij het eten te houden en varieer daar eens op. dus de wel betekenisvolle zin: voor het eten naar de zee voor het eten. de schrijfcoach is bijna bij de balie als hij uit de cabine de vrouw woedend hoorde krijsen: voor het eten naar god voor het eten is godverdomme geen antwoord!!!
 
de assistente komt geschrokken kijken of er een junk de cabine misbruikt, want daar hadden ze de achterdeur voor in de garage. de schrijfcoach stelt haar gerust dat het door hem kwam en loopt terug naar de kwaaie tante, duwt haar bruusk de cabine in, op haar kruk, kijkt haar doordringend aan en buigt zich verde over haar heen. de zee noch god kan de mens binnenhalen. noch om uw band ermee te consumeren, noch als gehele massa zelf. wat kloos erover schreef, zou u eens goed tot u moeten laten doordringen, dan snapt u uw dwaze vraag.
 
ze buigt zich op dezelfde manier nu over hem heen en zegt dat het genootschap dat juist bedoelt. kloos is dood, dus die verschijningsvorm van god is niet meer normaal aanspreekbaar. lange tijd dachten we dat kloos aan de filosofenkwaal leed om een idee als de vader van de gedachte te zien. ik heb aanvaard dat god de vader is die onze gedachten bevrucht, maar toen ik uw blog las over het kinderrijk dat van god een eigen koninkrijk mocht zoeken met een eigen kind als zoon of als tweede medeopperwezen, mits ze in staat waren hun verlangen naar eenwording te sublimeren tot hun 16e jaar, meende ik daarin te lezen dat kloos heeft aangegeven dat u bestaat als we op de bodem van ons denken zijn beland.
 
de diepste gedachte is niet die van kloos zelf, vervolgt zij, anders, nogmaals, dat beaam ik van u, zou hij niet gestorven zijn. ziet u nu wel als u maar blijft door denken, juicht de schrijfcoach, denken altijd blijven denken, niet ophouden. ons oude brein is daar te lui voor, dus dwing het af bij uw geest en neem geen genoegen met paralogica. ik bedoel dat ons brein altijd iets logisch vindt al is het onzin. bijvoorbeeld: u koopt een tekenblok en een potlood voor samen 1 euro en 50 eurocent, voor het tekenblok betaalt u 1 euro meer dan voor het potlood. hoeveel kost dan het potlood volgens u. 50 eurocent, zegt de vrouw, dat reken ik nog met mijn hoofd uit. nee mevrouw, het is 25 cent.
(wordt vervolgd)

reacties
  1. Jezzebel schreef:

    Oh mijn God, van haar ben je nog niet verlost. 🙂
    Is de pijn in je zij afgenomen?

  2. Marius van Artaaa schreef:

    @
    dat klopt ze gaat nog 6 afleveringen mee en dan is ze het beu….
    ze wordt de minnares van Wilders, die Kloos ook verkeerd heeft gelezen…
    wat leuk dat je ook snachts reageert…
    eigenlijk had k allang onder de lakens moeten kruipen, maar ik heb me weer bezondigd aan Irish-coffe vanmiddag…
    koffie, thee, cacao enz. moet ik juist vermijden om Morpheus zijn goddelijke gang te laten gaan…
    die pijnlijke plek is moeilijk te ontzien, als ik mijn been over de fiets zwaai steekt het als een zwaard…
    ik draag nu een corset om beweging daar te verminderen…
    helpt even goed en slecht als mijn medicijnen…
    en Kloos moet ik ook nog echt kraken, maar eerst een aanloopje…

  3. Jezzebel schreef:

    @Marius, ik kan ook niet slapen.
    Buiten dwalen pubers naar zee en schreeuwen doodsangsten uit, dat ze gelukkig zijn.
    En pissen tegen elk muurtje dat ze tegenkomen.
    Ik denk nog na over Willem Kloos en God in het diepst van zijn gedachten.
    In het Jodendom wordt er iets over gezegd.
    Hoe een man en een vrouw als ze trouwen de kracht van het universum hebben.
    Maar ook die ene zin heeft er mee te maken volgens mij:
    Red je één mens, dan red je de wereld.
    Dus die pijn heeft de dokter niet kunnen localiseren?
    Ik denk aan je.
    Heeft de yogalerares geen manier om beter met pijn te kunnen dealen?
    Ze zeggen dat je in je pijn moet ademen.
    Ik weet niet of dat lukt, maar als je toch niet kunt slapen altijd het proberen waard 🙂
    Blijf gezond mooie man.

  4. Marius van Artaaa schreef:

    @Jezzebel
    hangjongeren zoeken De Schuilplaats waar Kloos om treurt als hij zich realiseert wat het is om God te versplinteren…
    een gered mens telt net als de gewaarschuwde vele malen meer…
    maar niet zoveel als alle verworpen schepselen samen…
    leerde mijn vader me als ik weer eens iets had uitgehaald, waar hij me uit redde…
    een achtergrond van uitverkoren kunnen zijn en dat God daar alles al van weet…
    Calvijn was geen kwakzalver, zijn leer helpt wonderbaarlijk tegen dergelijke grootspraak…
    de schat, die mijn vader dood is, kan daar in al zijn geborneerde strengheid best om lachen….
    ook weer zo’n goddelijk trekje die met de eerste abortus, die de zondeval is, meegesleept werd …
    opdoemend in de bulderende lach van de blikken dominee in het knekeldal van zijn eigen tranen…
    De Pastorie, dat is zo’n prachtig instituut, waar je onveilig in kunt geloven….
    ——–
    de pijn ademt het plezier mooi voor jou te zijn in…
    ademt de wil uit je wens daarbovenop nog gezond te zijn pijnloos te vervullen…
    het slapen ging dus daardoor stukken beter deze nacht…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.