De moederbuikkoffer kent geen donor (4)

Geplaatst: 9 augustus 2009 in Kloos gezocht
Tags:, , , ,

 
De moederbuikkoffer begint te zwellen als de vrouw genoeg heeft van de smartlap uit linkse hoek en de vaderschouderkoffer een ferme klap geeft. Nu dat weten we dan ook weer, zegt ze, terwijl de zwelling doorgaat en de buikkoffer bijkans op ontploffen staat. Wat weten we?, vraagt de coach nieuwsgierig naar de feiten. Dat een hartmeter voor geloofszaken niet werkt, we hebben de mond nodig die ademt, vat zij het voor hem samen als een appel en een eitje. Ja maar, hoe meten we dan wat we precies ervaren, probeert hij de exacte wetenschappen nog te behouden voor geloofszaken. Tja, door overgave zou ik zeggen, en de vrouw voegt graag de daad bij haar woord en vouwt zich als een lotusbloem open voor de coach op de container van de apotheek.
 
Even ons hoofd koel houden, mevrouw, ik weet niet eens hoe u heet, sputterde de coach die een overgave vooralsnog wiskundig wilde afhandelen. wetenschappelijk is het allerminst wat u zegt en zeker niet wat u doet om dat te bewijzen. Overgave lijkt me ook meer bij een koningenstrijd passen dan bij een strijd tussen geleerden. Ook al zijn wij zoekende naar Kloos in zijn gedachtengang opgegaan om zijn God te kennen en daar de waarheid tegengekomen dat hij als geloofszaak nog altijd kan bestaan, dan nog is het gepaster een gesprek te voeren dan gemeenschap te hebben. Voor het zingen de kerk uit, zeiden ze vroeger al, moppert de vrouw van zoveel brave rationaliteit na de ontdekking van de Liefde tussen de twee ongekroonde koningskinderen met hun Schijnheilige Familie in de USSR, die een Heilstaat niet met een Vrijstaat samen konden denken.
 
Man, waarom kunnen we nou de strijdbijl niet gewoon begraven en ons overgeven aan onze buikgevoelens. We zitten toch niet voor de kat zijn kut naar die gezwollen moederbuik te staren als twee gebiologeerde konijnen. We lijken wel Belsazar de zoon van Nabonidus en de laatste koning van Babylon, volgens een blogger die alles al eerder dan wij doorhad, een prachtschilder overigens, die van ellende zijn museum heeft moeten sluiten wegens beeldroof en een ongelukkige hand in de liefde. Ja dat verhaal ken ik, ergerde de coach zich aan de zoveelste omweg naar het toetsen of God bestaat en uit welke stof. Toch draait het bij de sectie van God om de overgave, strijkt ze haar kleren glad, je zult iets op moeten geven dat dierbaarder voor je is dan een offer en schoner dan de hand die het ontvangt.
 
koffermoederbuik
 

 
Dat maakt hem bloednieuwsgierig, vooral door de poetische zeggingskracht van haar woorden, iets opgeven dat dierbaarder is dan een offer voor me is. Wat bedoel je exact, buigt hij zich naar haar toe, bedoel je martelaarschap opgeven als geloofsmeter? Het leven is je dierbaarder gebleken, dan degene die het opeist? Dus, je zegt eigenlijk: val maar dood God de Vader van het opeisen van Abrahams enige geboren zoon, ook al liet u het bij de voorhuid als zegel voor Het Verbond!? En tegelijk dat je daar mee ook zijn handen niet vuil maakt?! WOW, dat hadden Marx en Bakoenin moeten horen. Ja, maar koningen luisteren liever naar zichzelf, zoals jij als man dat ook liever doet, haalt ze als een judoka zijn eureka omlaag. Om hem vervolgens in een wurggreep mede te delen dat hij de macht heeft om het op te geven. Zij niet.
 
Luister, het opgeven van je gelijk omdat er geen feit is dat het tegenspreekt noch bevestigt, dat is wat er bij geloven van je gevraagd wordt en het enige dat we misschien voordat we in elkaar geloven nog vast moeten stellen is of de liefde echt is, omdat we die echt voelen in ons lichaam. Geloofszaken hebben niets met machtsverheffingen of zo te maken en ook niet met breuken in de geschiedenis of worteltrekken om je afkomst veilig te stellen. Het gaat om delen, optellen en aftrekken. Praktisch toegepast op ons, als ik zo vrij mag zijn. Wij zoeken nu al een tijdje samen naar een woning voor onze God. Jij in de overtuiging dat hij dood is, maar dat dat nog niet gerechtelijk is vastgesteld. Ik uit de gedachtengang van Kloos rennend dat jij de Messias moet zijn. Samen kwamen we er zonder pillen achter dat dit allemaal in de koffer van onze vaders thuishoort en dat wij nu wel beter weten. Onze vaders geloven toch pas als de hemel bloed huilt. Ze zijn bloeddorstig qua geloof, omdat hen zoveel onrecht is aangedaan met de tien geboden.
 
 
Leg uit, dringt de coach nu aan, want de 10 leefregels van God zouden wel religieuze feiten zijn en daarmee de eerste geloofszaken bevatten die de toets kunnen doorstaan dat ze afgestemd zijn op degenen die de betekenis als waar en echt in alle vrijheid ervaren hebben en dat niemand van die groep destijds van die ervaring en het getuigen dat deze waar en echt voelbaar is buitengesloten is. Het criterium is in de kern of er geloof in godsdienstvrijheid mee ervaren is, stelt hij zich voor van een waardevrij standpunt. De vrouw tast met haar hand in de moederbuikkoffer en haalt er het Karmozijnrood weeskind uit, de nachtvlinder uit de familie van de uilen, de Noctuidae. De voorvleugellengte bedraagt tussen de 29 en 34 millimeter, waarbinnen genoeg schrijfruimte geboden wordt voor 5 geboden in een 8 punts lettertype. Ze begint de coach eerst uit te leggen dat geboden pas echt iets betekenen als geloofszaak als ze voor de nalevers ook een goed leven inhouden. Vervolgens pakt ze de vlinder die prompt in twee esdoornbladeren uiteenvalt.
 
Ja, mompelt ze, dat overkwam Mozes ook al. De twee boombladeren krullen in haar handen. Volgens de overlevering vatten ze de Thora samen zoals de vijf zuilen dat doen met de Koran. Of ze meteen ervaren werden als goed voor het leven, dat is nooit gepeild. We kunnen nu wel die joden en christenen zelf ernaar vragen, die de wet nog hoog houden. Ach, zegt de coach, dat zien we nog wel, als het leefregels zijn dan kunnen we daar altijd nog een oproep voor plaatsen. Als het strafregels zijn dan is er genoeg hedendaagse wetgeving, waarin de tien geboden nog altijd terug te vinden zijn. Bovendien hebben filologen oudere variaties van een lijst van geboden en verboden al in de context van het Oude Egypte bestudeerd en vastgesteld dat Mozes daar schatplichtig aan is. In de Koran komen de Tien geboden niet voor, dus op een universeel gedeelde ervaring van authentieke regels die geldig blijken voor iedereen, hoeven we ons geen zorgen te maken. Want dat is niet het geval.
 
Je hebt gelijk, berust de vrouw in zijn redenering dat een geloofszaak niet afhangt van de massa gelovigen, maar van de massa overtuigde geloofservaringen waarin niemand is buitengesloten als hij of zij toch iets heel anders ervaarde. We slaan voor het gemak maar over dat God er alleen het volk van Israël mee op aanspreekt.
 
Het eerste gebod is al meteen een twijfelgeval. Vereer naast Mij geen andere goden. God eist het alleenrecht op om hun Opperwezen te zijn en laat geen tegenvoorbeeld toe. Hoe waar kan die claim dan zijn? vraagt de coach. Ik denk dat we dat van de zeevaart voor waar kunnen aannemen, die hebben de beste ervaringen opgedaan met 1 kapitein aan boord, toetst de vrouw het voor hem nog wetenschappelijker dan zijn criterium aan een controlegroep, die daar niet hun religie voor nodig hebben om die ervaring vrijwel unaniem te bevestigen.
 
Met het tweede gebod zitten we wel met zijn bedreigingen: maak geen godenbeelden, geen enkele afbeelding van iets dat in de hemel hier boven is of van iets beneden op de aarde of in het water onder de aarde. Kniel voor zulke beelden niet neer, vereer ze niet, want Ik, de HEER, uw God, duld geen andere goden naast Mij. Voor de schuld van de ouders laat Ik de kinderen boeten, en ook het derde geslacht en het vierde, wanneer ze Mij haten; maar als ze Mij liefhebben en doen wat Ik gebied, bewijs Ik hun Mijn liefde tot in het duizendste geslacht. De getuigenissen van de waarheid van zijn lange arm liggen niet meteen voor het oprapen. Wel kunnen we ook hier de ervaringen van een controlegroep gebruiken. Bijvoorbeeld de volkeren die onder een dictatuur hebben geleefd, waar de koning of dictator meent een afgezant van God te zijn, zoals de koning van Marokko. Dan moeten we dat op basis van de getuigenissen van familie en slachtoffers helaas bevestigen dat deze AFGUNST en GRAMSCHAP bestaat. Maar niet na vastgesteld te hebben dat niemand daar Gods hand in heeft waargenomen dan een paar secten, maar die zijn niet betrouwbaar door hun geloof zelf. Festinger heeft dat voldoende aangetoond met zijn onderzoek naar de Eindtijders. When prophecy fails, laat zien dat dergelijke onderworpenen altijd aan zichzelf twijfelen als het woord van hun god niet uitkomt en zo hun harmonie herstellen op de dag zelf dat het einde zou moeten zijn van hun bestaan.
 
Het derde gebod betreft het vloeken. Misbruik de naam van de HEER, uw God, niet, want wie Zijn naam misbruikt laat Hij niet vrijuit gaan. Tja, zegge
n ze beiden nu. Die bedreigingen zijn al dubieus, maar dit is helemaal nooit echt waar gebleken. Behalve volgens Mozes zelf die er de tien plagen mee verklaarde waardoor hij uit Egypte kon wegsluipen. Zonder getuigen hebben we hier ook geen geloofszaak.

 
Het vierde gebod betreft de zaterdag of de zondag en is daarmee al een geval van een scheiding der geesten. Houd de sabbat in ere, het is een heilige dag, staat in vele versies. De rustdag is echter nooit iets exclusiefs geweest voor wie werk heeft. De toelichting heeft het ook over de kans dat je werkt hebt: Zes dagen lang kunt u werken en al uw arbeid verrichten, maar de zevende dag is een rustdag, die gewijd is aan de HEER, uw God; dan mag u niet werken. Dat geldt voor u, voor uw zonen en dochters, voor uw slaven en slavinnen, voor uw vee, en ook voor vreemdelingen die bij u in de stad wonen. Want in zes dagen heeft de HEER de hemel en de aarde gemaakt, en de zee met alles wat er leeft, en op de zevende dag rustte Hij. Daarom heeft de HEER de sabbat gezegend en heilig verklaard. Of het een geloofszaak is, zal alleen een orthoxe gelovige volhouden. De ervaringen van de massa die er zich niet aan houdt hebben nooit tot een tegenvoorbeeld van deze waarheid geleid, dat het bevestigde of verwierp en in beide feiten betrouwbaar bleek. Wel blijkt uit de koopzondagen dat het gebod voor winkelen niet geldig is. Waarschijnlijk omdat in de Tempel destijds ook een levendige geld-, goederen en windhandel bestond, waar God zelf geen moeite mee had. Wel zijn zoon. Laten we zeggen dat het een geloofszaak is voor wie de handel moet drijven, maar er is genoeg stof in de heilige boeken voor dergelijke uitzonderingen om vast te stellen dat het geen echt of waar gebod kan zijn.
 
Het vijfde gebod. Toon eerbied voor uw vader en uw moeder. Dan wordt u gezegend met een lang leven in het land dat de HEER, uw God, u geven zal. Daar is nooit wat van waar gebleken, behalve dat een geèerde vader of moeder veel langer wordt betreurd na overlijden. Jawel, brengt de vrouw ertegenin. De ervaring dat je je ouders niet openlijk voor schut mag zetten en zij jou wel is vrij universeel. De reflex om hels te worden als je iets over iemands moeder zegt, getuigt dat dit een echt taboe is dat lichamelijk ook ervaren wordt. Ja, maar dan zou de uitspraak dat je nu toch wel met je ouders klaar moet zijn, daar ook van getuigen, twijfelt de coach aan indirecte bewijzen. Beiden zijn het wel eens over een voller leven als je je ouders kunt eren.
 
Het zesde gebod, pleeg geen moord, staat in alle Wetboeken en is als religieuze ervaring of geloofszaak niet los te maken van onze diepste overtuiging dat de ander doden een massale wens is. Agressie zit in onze natuur gebakken. De neiging ertoe kent iedereen. Alleen de lustmoordenaar zal er een religieuze ervaring bij hebben. Alle anderen hebben al spijt dat ze het in hun hoofd haalden, wanneer ze weer bekoeld zijn. Tja hier staat de mens tegenover zijn eigen natuur. Vandaar wellicht dat er in dit gebod geen dreiging uitgesproken wordt. God kent zijn schepselen en zij zichzelf ook op dit punt. Voor beiden geen geloofszaak, behalve als het om God zelf gaat die men wil doden of de gelovigen in Hem. Zeer actueel, brengt de coach in. Ach, het is van alle tijden en we hebben het alleenrecht ervan aan de politie en het leger gegeven. Dus eigenlijk is dit een militaire aangelegenheid.
 
Het zevende gebod, pleeg geen overspel, is gelijk aan dat van moord. Ook hier is onze natuur in het geding. Het gebod is een spelregel, waar de pragmaticus altijd wel een gaatje in vindt om er onderuit te komen. Zonder sancties van God is het ook lastig toe te passen. Moslims hebben het wel toepasbaar gemaakt met vier getuigen als voorwaarde, waarbij een valse getuigenis zwaarder wordt bestraft dan de schanddaad pleger.
 
Het achtste, steel niet, is wel weer in de westerse wetgeving terug te vinden en daarmee ook geen geloofszaak meer om er gevolg aan te geven of het gebod geldig te achten.
 
Het negende gebod, leg over een ander geen valse getuigenis af, zit bij ons in de meineed, maar de sanctie is veel lager dan die waarvoor de getuigenis vervalst is. De hele roddelpers is afhankelijk van overtreders van dit gebod en vaart er wel bij. Een geloofszaak, ach, zegt de vrouw, ik hou me liever aan de regel dat je je nergens wat van de ander moet aantrekken, als deze je omlaag wil halen en altijd zorgen dat je geloofwaardiger getuigen bij de hand hebt. De geloofszaak zelf is een zaak die de rechter hier moet toetsen. Vandaar dat God ook hier geen sancties aan verbindt. Allah overigens wel.
 
Het tiende gebod, is ook een kwestie van omgaan met je natuur. Zet uw zinnen niet op het huis van een ander, en evenmin op zijn vrouw, op zijn slaaf, zijn slavin, zijn rund of zijn ezel, of wat hem ook maar toebehoort. Onze levenservaring is juist dat jaloezie op zich noodzakelijk is om de liefde intenser te consumeren. Religieus zijn hier geen mededelingen te doen van goede of slechte ervaringen met afgunst. Wel merken niet gelovige buren vaker dan gelovige dat hun religieuze buurtgenoten afgunstiger zijn dan zij.
 
De vrouw stopt de twee Esdoornbladeren weer in de buik onder de toevoeging dat het blad verdacht veel lijkt op de bladeren die Adam en Eva voor hun geheime delen houden op oude afbeeldingen van de zondeval. Daarmee suggerend dat toen al de bladeren beschreven waren. Echter ook dit is met het criterium van bevstiging door vrije getuigen niet als geloofszaak vast te stellen.
 
vadergeloof
 

 
Al met al zijn we niet verder gekomen dan dat het gebod dat hij de enige is door geloof alleen bewaarheid kan worden als zijn bedreigingen uitkomen. Wat op een boot op volle zee geldt, hoeft niet voor een organisatie op het land te gelden, maar de ervaring is niet groot met twee leiders. Behalve dan, roept de coach in geval van ouders die op gelijke voet staan. Deze uitzonderlijke situatie maakt er ook geen geloofszaak van.
 
Enigszins teleurgesteld zitten beiden naast de moederbuik. Een geloofszaak is lastig als de relatie tusen gebod en gevolg niet meteen voor handen is als oorzaak en gevolg. Dat God die geboden heeft gegeven aan Israèl laten ze maar in het midden. De coach wil nog wel dat de vrouw zich uitspreekt over wat de profeet (volgens De Koran) Jezus heeft gezegd. Zo´n 1400 jaar later. Zie de 10 Geboden die Matteüs in zijn evangelie bij hoofdstuk 22 in het Nieuwe Testament heeft opgesomd, toen Jezus door de religieuze “experts” van die tijd werd geconfronteerd. Hij vatte het voor ze samen met een totaal nieuwe visie: `Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede is daaraan gelijk: heb uw naaste lief als uzelf. Deze twee geboden zijn de grondslag van alles wat er in de Wet en de Profeten staat” (Matteüs 22:36-40).
 
Dus, probeert de coach een geloofszaak eruit te halen, als we de ervaringen bijeen brengen van allen die deze doctrine als echt en authentiek hebben beleefd, dan hebben we meteen het bestaan van God vastgesteld. Immers de eerste vier geboden zitten in de uitspraak “Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand.” Daarna worden de laatste zes geboden in de rest van de uitspraak samengevat: “heb uw naaste lief als uzelf.” Dat betekent dat het liefhebben van God als de Enige Ware God en je naaste zoals je je zelf liefhebt, ervaren moet zijn als een groot voordeel in het leven. Mijns inziens zou dat onderzoekbaar moeten zijn met de Delphimethode. We hebben immers al bij Bakoenin en Marx gezien dat de liefde voor elkaar bestaat als gevoel in hun buik en in relatie tot de wederzijdse afgunst.
Jammer, treurt de vrouw, ik dacht even dat we Gods bestaan al vast konden stellen, maar zelfs al zouden we de Ark terugvinden met de stenen tabletten, dan nog kunnen we twee tafelen in handen hebben die Mozes samenstelde uit de leefregels die hem in Egypte het gaatje gaven om te ontsnappen.
 
Wacht even, komt de coach haar opvrolijken, in hoofdstuk 34 van Exodus (vers 11-26) is een derde lijst van geboden en verboden te vinden die verschilt van de genoemde gelijkaardige versies: hij is uitgebreider en bevat onder andere het opmerkelijke gebod de altaren van andersgelovigen stuk te slaan. In dezelfde Bijbeltekst wordt ook gesproken van een tweede versie van de stenen tafelen, omdat Mozes de eerste stenen tafelen had stukgegooid.
 
Ja, dat schiet op, schampert de vrouw, wat hebben we daar nu aan. Ook dat is weer een geloofszaak, want ook hier ontbreken vrije getuigen. Ze keert zich boos naar de moederbuik die er ook verlegen mee is (met name dat zij geen donor kan aanwijzen voor haar bevruchting of het moet de druppel uit de hemel zijn) en verzucht: wat is er toch een berg aan regels gemaakt, die ons vertrouwen moeten geven in het bestaan van een Wetgever, die de wet zelf niet schreef maar aan de leider overliet die zijn volk niet meer op één mening samen wist te brengen en zelf maar de berg opging als God niet naar beneden kwam. Die Mozes lijkt me meer een Tommy Cooper, die ook niet kon goochelen en toch als goochelaar nog altijd volle zalen zou trekken omdat men denkt dat hij De Enige Grootste Goochelaar is. Voila, roept de coach, dat is het. Mozes wist die verwachting ook te manipuleren door ze te verbluffen met twee onbeschreven tabletten, ongeletterd als zijn volk was.
 
Het bestaan van God erkennen betekent voor de wetenschap op zich een kleine stap, probeert de vrouw een nieuwe gedachtengang uit, als we die liefdeservaringen weten te verzamelen en er onder die ervaringen geen is die het tegenspreekt. Die liefde zouden we dan wel voor de tijd en plaats waar Abraham de mosterd haalde en Mozes zijn tabletten kleide moeten zien terug te vinden. Voor mij is dat de eerste tienermoeder, de Venus van Willendorf, die verstoten uit de groep geheel alleen zich moest verlossen van haar kind. Alsof de moederbuik haar het wel even zal vertellen strijkt haar hand over de opengereten huid waar ooit een slot zat.
 
De buik reageert met knorrende geluiden. Ze legt haar oor tegen de buikwand en lijkt het nu te kunnen verstaan. “Het gaat om het spijsverteringskanaal, de hersenen in je buik die het dichtst in contact staan met je geheime delen. Als je dat voldoende eten laat verwerken dan gaan we pas tellen, wegen en delen.” Opnieuw keert ze terug naar het verhaal uit Daniël. Belsazar gaf een groot feest voor duizend van zijn machthebbers. Op zijn bevel werden de bekers uit de tempel van Jeruzalem bij de maaltijd gebruikt. Dat is de vloek over je afroepen als je niet het eigendom van de ander respecteert. Daar geloofde een koning toen al niet meer in. Hij achtte zich onsterfelijk of tenminste sterk genoeg die vloek af te wenden. Zijn onkoninklijke handelswijze kostte hem de kop. Ineens verscheen er een hand die in een onbekend schrift op de muur schreef. Mené Mené Tekèl Ufarsin.
 
Mené: ‘God heeft uw koningschap geteld en er een einde aan gemaakt’. Belsazar was de laatste koning van Babylon omdat hij met zijn dronken kop zijn hand in het toenmalige kaartspel overspeelde. Heersen op aarde was afhankelijk van het goeddunken van de ander en die moest in die heerser kunnen geloven en op hem kunnen bouwen. Tel uw zegeningen zegt het eigenlijk en dat waren er te weinig in zijn geval. Hij had van zijn koningschap niks gebakken. Dus van zijn leven niks gemaakt om trots op te zijn.
 
Tekel: ‘Gij zijt in de weegschaal gewogen en te licht bevonden’. Het oordeel is gebaseerd op het aftrekken van zijn kansen. Onbekend blijft hoeveel kansen de koning heeft gekregen.
 
Upharsin: ‘Uw koninkrijk is gebroken en aan de Meden en Perzen gegeven’. God maakt korte metten met de eenheid onder zijn heerschappij, zoals een leeuw de stiefjongen van zijn leeuwin opeet. De verdeling over de Meden en Perzen heeft hetzelfde gevolg.
 
De auteur van de uitleg van de tekens en het achterliggende verhaal wordt benoemd tot een van de drie rijksbestuurders van het land. Diezelfde nacht vielen de Perzen Babylon aan en werd koning Belsazar vermoord. Zodat niemand de auteur kon weerleggen wat hij had opgeschreven in naam van Mitthras II de koning van die twee volkeren, onder wie de troonpretendenten al klaar stonden hem daarna weer naar de kroon te steken.
 
Wat ik hiermee wil aangeven, zet ze nog een voetnoot bij het tafereel dat meerdere kunstenaars heeft geïnspireerd, is dat we het allemaal niet kunnen toetsen aan fysieke feiten. Rembrandt schilderde “Belsazars feest” in 1635 en dat brengt meer licht in de zaak. De Engelse componist sir William Walton componeerde het oratorium “Belshazars Feast”, daar kunnen we de maaltijd proeven, wat er in de wijn zat en hoe slecht de vloek daarna op de maag viel. Georg Friedrich Händel componeerde een oratorium op dit thema, met wat meer oestersmaken.
 
Geloofszaken zijn daarmee nog geen feiten, hooguit noties ervan die niet bevestigd zijn door getuigen, die vrij participeerden in de ervaring dat God op de muur schreef. Voor sacrale gebeurtenissen is het minstens noodzakelijk dat geen enkele ervaring van welke getuige dan ook genegeerd wordt. Daar voldoet Danièl geenszins aan. Hij en vele geschiedschrijvers na hem, hadden te makken met botte machthebbers die getuigen martelden als ze hun mond open durfden te doen om te bekennen dat de duivel hen tot kwaadspreken had aangezet.
 
Ook weer zo´n geloofszaak dat we met die eenvoudige bepaling van een volledige harmonie in afgestemde ervaringen veel eerder de geschiedenis uit hadden kunnen werken als jullie je botte macht aan onze grote zorg hadden toevertrouwd voor de schade. Hadden wij de agenda van de geschiedenis bepaald dan zou het op religieus gebied een Paradijs zijn. Onze motieven zijn immers geheel op de ander gericht. Wij kunnen verwekken, vermenigvuldigen, wat de ander zo graag als zijn opvolger streelt. Alle werkelijkehden die je in je kinderen toevertrouwd aan het licht zijn voor jullie bij ons beschikbaar als je afziet van machtsverheffen.
 
De moederbuik, dat weet je toch, daar begon het allemaal. De tienermoeder van Willendorf, haar buik moet je eens open snijden en dan vind je de God, die koning was over het rijk van De Liefde, tegenspraak juist beloonde (zoals zijn moeder hem leerde met het wegstrelen van zijn trappelende beentjes), niet in je innerlijk verbleef om je eigen licht te doven, juist daar het vuur voor de andere aanwakkerde als je zijn overspelige naam misbruikte voor je zaadlozing en de vrouw dat liet gebeuren om zich af te stemmen of wat hoger dan hem reikte De Liefde zelf in zich als samenleving te voelen zwellen en krimpen, ademhalen voor het steeds dieper in elkaar opgaan en in de gemeenschap van alle anderen die daar genoegen meenemen. Gegeven de moederbuik als tijd en plaats waar God geboren is, als idee, als universele ervaring van gelijkgestemde mensen zonder behoefte aan een teken als de eindtijd, dan is hij het vleesgeworden woord.
 
De functie van het geloof in God is dat hij niet te pas en te onpas vlees wordt. Het patriarchaat dat de koningen in het zadel hielp hebben van die God door botte heerschappij een zachte machine gemaakt die in zijn hersencel gelooft die hem als God zelf aanwijst. Het is een afgedwongen kennis van en aan God die hem daartoe brengt. Hij moet die God wel uit het spel halen. Het schitterende spel met woorden wordt na Kloos een introspectie dat je ego, bestaande uit zelfvoldane Adamlucht, allerindividueelst de mooiste dingen maakt. Maar hij weigert gevisiteerd te worden. In dat spel hoor je je op elkaar af te stemmen om middelpunt van het universum te blijven.
 
Ik denk, besluit de coach de toetsing van wat er aan kennis aan God verzameld is, dat het gaat om een afspraak, ver voordat de schrift bestond, heeft een volk besloten dat boven hun stamleider altijd een opperwezen is dat hem nederig houdt, omdat hij hem alsnog kan wegen en te licht bevinden. Er is altijd wel een schrijver op aarde die dat als waar verhaal noteert. Beiden houden hun bron in de kast, om voor eeuwig verzekerd te zijn van het uitblijven van tegenspraak. Dat de afspraak om altijd een hogere boven de ander uit te zien gaan ook waar is, is een geloofszaak die toetsbaar is als mensen zich vrij mogen uitspreken over de liefde die hen dat geeft. Het bestaan van God als De Liefde die alles heelt dat de mens zelf stuk maakt, moet toch met meer dan een afstemming van alle harten op elkaar meetbaar zijn?
 
Ja, zegt de vrouw, als het een reus is op lemen voeten, dan blijkt dat als we zijn  benenwagen opensnijden. Redeneren we vanuit de brengers van het Vadergeloof dan gaat het om de benen van Abraham en die van Mozes. Verplaatsen we de vleeswording van zijn woord naar Onze Recente Tijd van wederopstanding dan gaat het om de benen van Marx en Bakoenin. Symbolisch hebben we het dan over De Wet en De Vrijheid, De Heilstaat en De Vrijstaat, De Heimat en Het Beloofde Land, De staf en De Ark. Laten we zeggen dat de twee belangrijkste geloofszaken daarop zich voortbewegen namelijk Gods Liefde en De Liefde voor De Ander als Verantwoordelijkheid en Vrijheid de twee minst belichte kanten van ieder geloof. 

 

reacties
  1. Jezzebel schreef:

    Man, wat een pracht stuk.
    Ik heb het helemaal en ademloos gelezen.
    Al mijn aandacht.
    Echt, hoe mooi je alles met alles te maken laat hebben.
    De twee platen zijn wonderschoon.
    Wat heerlijk. 🙂
    We kunnen het verder tillen.
    Die belofte.
    Ik werd naar binnen gelokt.
    Toen het meisje dat de fluit speelde stopte.
    Die Nederlanders zijn zo karig.
    Als het gaat om fooien.
    En ik ben zo blij dat zij zo mooi speelt.
    Ik dacht nog, Marius heb je de torah in huis?
    Die pracht vertaling waaraan Ischa Meijer heeft meegewerkt
    zonder dat hij ooit de credit voor kreeg?
    J. Dasberg, ook zo karig met zijn lof uitingen.
    Er wordt heel precies beschreven hoe de tempel eruit moet zien.
    Met voorhang en ook het heilige der heiligen.
    Ik denk dat je er schatten uit kunt halen.
    De geheime ark is ergens te vinden in Afrika.
    Ethiopië gok ik.
    Daar kwam batsheba vandaan.
    En die deed het met koning David.
    Daar komt de Massiach van.
    De massiach is een afstammeling van koning David.
    En die kon wel het mooiste lied van allemaal zingen.
    Het hooglied.
    Shier hashieriem.
    Song of all songs.
    Alle Indiana Jones films zijn daarop gebaseerd.
    Ook heel interessant om te bekijken.
    Daar leer je compleet nieuwe werelden van.
    Gebaseerd op de geheimen uit het oude testament.
    Oh en ik dacht ook nog.
    10 geboden, ja sure, dat is voor de ordening.
    Waar het om gaat zijn de 148 mitswot,
    van het hebreeuwse woord mitswa.
    Zoals ze in Amsterdam zeggen.
    Doe me een mitswe.
    Doe me een pleziertje.
    Oh man er is nog veel te vertellen.
    Kun jij het bestuderen van de bouw van de tempel op je nemen?

  2. Marius van Artaaa schreef:

    @Jezzebel
    Als ik thuis aan tafel uit de Bijbel moest voorlezen
    dan koos ik juist voor die gedeelten waarin louter
    de ellen van de tempel worden behandeld
    en ik ertussen kamers verzon en kelderruimen
    waar alleen mijn moeder haar afkeuring over uitsprak
    man, wat waren dat goede tijden
    heel veel dank dat het verhaal en de beelden
    op je afgestemd zijn, ja, wat liefde al niet vermag
    en waarom dat dan niet op twee benen zetten
    die lemen voeten zijn natuurlijk al bekend
    de modder van ons landje
    de hondepoep van jantje (Wolkers verwerkte poep in zijn schilderijen bedoel, jan)
    het stromen van de rivieren daar gaat het om
    en om de delta in de gaten te houden
    en de steen van onze voorouders
    die hun kinderen niet mee konden zeulen
    het staat allemaal al op mijn platen
    nu nog een goed verhaal eruit trekken
    Ps
    Zou Co het wel leuk vinden dat ik zg zijn werk citeer….
    Zou hij er wel wat in zien om er echte koffers van te maken?
    De stof is van opgedroogd tuurboord (koeienuier)

  3. Jezzebel schreef:

    @Marius, je kunt het altijd vragen, toch?
    Dat vind ik juist zo leuk.
    Kansjes naar de goden wagen.
    We zien wel wat er van komt.
    En wat we waarmaken.
    Ik heb op die manier
    toch al heel wat leuke dingen voor elkaar gekregen.
    Mensen die opeens hun hart gaven.
    Omdat ze erin geloofden.
    En zagen dat ik ook maar gewoon mijn best doe.
    Meer kun je niet doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.