Paneel 1

Geplaatst: 14 augustus 2009 in Oetlul
Tags:, , , , , , ,

De vrouw is geheel in de war. Ze trekt het niet meer. De werkelijkheid is teveel een discussie geworden. Ze leeft niet meer, heeft ze het gevoel. Geloven is leven en niet continu aan je grondslagen voelen. Als ze zulke buien heeft, gaat ze snel naar de Hema, koopt wat haar oog het eerst ziet en doet vanaf dat moment alleen haar stinkende best op wat ze dan in handen heeft. Tastbaar is, streelbaar en niet meteen praat. Rustig terugkijkt.

Als ze afgerekend heeft, grist ze de verpakking van haar blind thing af. Verrek het is een gebedenboek, ziet ze aan de kaft met fraaie letters over de lofzangen tijdens het werk. Haar hand slaat de pagina op, die haar meteen bij de strot pakt. Bad boy na zijn Achterberg. Wat moet ik hier nou mee? vraagt ze zich wanhopig af. De lofzang op de rechterpagina heeft daarin voorzien. Een lang Epos over de dood van de Enige Echte Moedergodin, de Tiener uit Wil en Dorp.

paneel een

Geen gedichten vandaag, geen proza, ik wil alleen zijn met mijn aanwinst, mompelt ze bezwerend tegen de 13 losse sonnetten. Ze scheurt de plaat uit het album en aldoende rekt het vel zich slaperig uit. Wanneer het blad nog met een hoekje vastzit, schrikt  ze van de geeuw op de tekening. Een kikkerkeel met de diepte van een vleesetende plant schommelt gevaarlijk richting haar hoofd. Nu moet ze het blad zelf wel bij de strot pakken. Na een halve worsteling met het uitdijende vel, heeft ze de strook in alle hoekpunten onder de duim. Ze trekt de bovenrand gestrekt tot precies haar lichaamslengte over de stang van de douche en laat het zweet op zijn bast drogen.

Effe een bakkie doen, zegt ze gezellig tegen zichzelf. Een beproefde meditatie voor de kunstschilder, maar bij haar werkt het anders. Het object heeft nu de ruimte om zich uit te vouwen zonder onderbreking. Voor haar ogen richt de geverfde Floradader zich op, strijkt zijn bladeren glad en poseert weer zoals hij bij het openslaan aan haar verscheen. Ze hoeft niet eens naar hem te kijken of ze weet precies wat haar te doen staat. Dat ze  daar al niet eerder op gekomen was. Natuurlijk, dit wordt het eerste paneel van haar kamerscherm voor het Museum van Veiligheid. die de functie van de religie weergeeft als schuilplaats voor de mens, de achtervolgde mens, de beschadigde mens, de mens die zijn leven niet meer zeker is in een werkelijkheid waarin het praten de lucht vervoert en het huilen de woorden afscheidt die dichters niet kunnen glad strijken.

Een kuchje betrekt haar weer bij de fysieke stand van zaken van haar droom. Het tweede paneel is echt een verrassing. Ook voor het eerste paneel zelf. Het blad had zichzelf omgeslagen en toont zijn ware gezicht. Een slecht ingeburgerde stem reciteert de soera over de 70 maagden  en de Engel des Doods in plat Rotterdams. Hij gaat een octaaf te hoog als hij de regel probeert meer body te geven, waarin de authenticiteit van de belofte wordt getoetst. Ze hoort het niet, ze is geheel en al verbluft. Zijn woorden krijgen pas weer betekenis voor haar als ze hem het koor hoort opvoeren dat juichend verhaalt over Hun Relatie. “Ze gelooft in mij, met al haar hebben en houwen, wil ze vandaag nog trouwen, voor Weekend en Opzij.”

Hou op gekkerd, wiebelt ze van verlegenheid, mijn god, waar koop jij je kleren, man? Zo kom je echt niet het museum in. Heb je eigenlijk wel een museumkaart of kun je je seizoenskaart voor de uitwedstrijden ervoor gebruiken? Ja, doos, klinkt de jongenssopraan vet cool, ik heb het hele arrangement voor nog geen €1,25 van een marokkaan overgenomen die opeens naar Spanje was geroepen. De capuchon was nog goedkoper dan hij vroeg maar ik heb netjes de volle prijs betaald. Hoeveel denk je dat hij voor het kraagje vroeg, als je weet dat mijn doodskap 25 eurocent meer moest opbrengen? Ze heeft nu ech geen trek in rekenen en doet een gok: 50 cent. Mis poes, 75. Wat een oud brein, denkt hij meteen. Wat een boef, zegt zij.

Als hij haar een hand wil geven, rolt en derde doek uit zijn mouw. Sorry hoor, bukt hij door zijn knieën, dat was niet de bedoeling, haastig raapte hij het textiel op. Wacht even, rukt zij het vel uit zijn handen. Heb je dat voor mij gemaakt? Ben je gek, meid, dat is een Wallpaper voor ons clubhuis. Maar ze laat het niet los en bestudeert de rol nauwkeurig. Helemaal niet gek hoor. Is het een aquarel of zo? Nee, echt nie, het is een foto uit een serie Aardbewoners uit de tijd van Van Gogh, die hem overleefd hebben. Kijk, dit geeft nou precies aan waarom hij in Drenthe weinig kans had om als kunstschilder zich echt te onderscheiden. Het is een momentopname, dat is waar en hij poseert een beetje. Maar dat zou iedereen doen. Wat je ziet is namelijk de voet van de boer die meent dat de mens zich nooit mag wassen. Dat dat tegennatuurlijk is. Van Gogh heeft daar zijn moed uit geput om voortaan de natuur ook ongewassen op het doek te laten voortleven.

levende natuur

reacties
  1. Jezzebel schreef:

    Oh, man, mijn tranen van vandaag,
    de eerste van de dag, ze zijn voor jou.
    Het brengt geluk zeggen ze
    .
    Zoals de koopman vroeger wist op het Waterlooplein.
    Ze noemen het jat mous op z’n Hollands.
    In Israel kennen ze het ook.
    Iedere koopman weet het.
    Het eerste handgeld brengt geluk.
    Mijn eerste tranen zijn voor jou.
    Oh man, wat ben je ongelooflijk mooi.
    Veel dank voor deze bijdrage.
    Ik hou van je.

  2. Marius van Artaaa schreef:

    Sletjes zeggen de kooplui hier
    als je eenmaal uit het zicht bent
    tegen mij zeggen ze geen zier
    als ik ze savonds verwen.
    De Floradader
    is er klaar mee
    geen gefikflooi
    aan zijn jongeheer
    Sinds zijn nieuwe aanwinst
    is hij in de leer
    om zijn lusten zo te sturen
    dat het offer hem dankt voor de eer

  3. Jezzebel schreef:

    Of zoals mijn mooie denkende vriendin zei:
    Toen ze naar me toevloog en we de dienstregeling doornamen.
    And see you, see you, see you!
    Oh man, ik was mascara op mijn wimpers aan het doen deze ochtend.
    Toen dacht ik aan je.
    Toen kreeg ik tranen in mijn ogen.
    En dacht, dit kan niet.
    Al die dagen heb ik gezongen, geroepen.
    Gesmeekt en gebeden.
    Echt waar, ik heb er heel mijn kut voor in de wieg gelegd.
    Dat zie je.
    Daar ben je.
    En mijn mascara niet waterproof.
    Geloof ik, weet ik niet zeker.
    De mijne is nog uit de tombola.
    Als ik hem zelf koop dan never nooit niet waterproof.
    Dank voor deze mooie platen.
    Er is nog een verhaal te vertellen.
    Ik ben zo blij dat ik het met jou kan delen.
    Waarom zegt Maria niet gewoon:
    ‘Hey wacht eens even,
    We moeten de wereld nog redden.
    Ik ga mee!’

  4. Marius van Artaaa schreef:

    De dienstregeling
    daar zit nou ons probleem
    mijn reisplanner slaat 1:05
    gewoon over
    de ns weigert me te vervoeren
    met een trein vanaf 12:45
    je mooie denkende vriendin
    smoest leuk maar pas op
    ze heeft de ns onder zich
    het hele net hangt van d’r kut
    af, en die blaast ons overspel
    van tafel, wat nou?

  5. Jezzebel schreef:

    Hou er mee op!
    Dat zaaien van de twijfel.
    Ik heb nog leuke cadeautjes voor je.
    Hoe laat zei je?
    Ik wil het exact en precies.
    Ik zal er zijn.
    Daar, waar ik je aanwees.
    Mooie bange man,
    zie je mijn bange kleine meisje niet?
    Of wil je een nul zes nummer, voor de zekerheid?

  6. Marius van Artaaa schreef:

    Om 14 uur 6 op spoor 13b
    met zwarte zonnebril van Bracha
    en het boek van Jan
    groot formaat
    vierkant
    een 0 6 nummer
    ja ja, ik snap hem
    als je me niet ziet
    dan ben je bereikbaar
    is er daar dan
    geen badmeester
    die je met de haak
    erzo uitvist?

  7. Jezzebel schreef:

    Oh, wat ben jij gemeen! 🙂
    Oh maar in dat geval gaan we het toch echt op mijn manier doen.
    Ik neem geen telefoon mee.
    Daar waar ik je zei, mijn tijd, de eerste die je aan me gaf.
    Je zorgt maar dat je er bent.
    Ik zal wachten.

  8. Jezzebel schreef:

    Of zoals ik tegen mijn mooie denkende vriendin zei.
    ‘There are times that you need to be there.
    No matter what your excuse.’
    Dan stond ik aan haar bed, als ze geopereerd was, of moest worden
    voor nierstenen.

  9. Marius van Artaaa schreef:

    OK, de misplanner geloof je niet?
    dan moet je het zelf maar weten
    ik sta op de tijd en plaats die
    er voor God ook is
    als je niet op tijd
    op het perron kan komen
    met je rollator
    dan komt het perron
    naar jou toe
    zo gaat dat met
    close encounters
    en niet anders
    PS
    No more kisses
    it’s time to look forward
    at 2 oclockwork orange sharp
    and 6 minutes to bother

  10. Aad Verbaast schreef:

    @Marius: belofte maakt schuld.
    Ik neem aan dat dit het eerste deel is van je drieluik (morgen en overmorgen meer).
    Ik heb mijn best gedaan het te begrijpen, maar het doet me denken aan een programmaatje wat ik eens in een ver veleden gehad heb. Het gooide allemaal woorden door elkaar tot sluitende zinnen, maar je kon er geen touw aanvast knopen. Gemaakt als ‘discussiestuk’ wat je in de vergadering kon gooien..
    Ik kan er geen touw aan vastknopen. En snap niet wat je wilt vertellen. De reacties eronder werpen ook al geen licht in mijn duisternis.
    Zoals ik je al eerder meldde:het intrigeert me wel. Met name de vraag: weer iets in het leven tegengekomen, waar ik niet mee overweg kan?
    Ik heb geleerd om me daar toch maar bij neer te leggen 🙂

  11. Marius van Artaaa schreef:

    @ Aad
    iets beloven maakt dat wel een schuld…?
    voelt dat wel zo en is dat het gevolg van de belofte zelf..?
    het drieluik van de belofte, die geen schuld is en waar geen boete voor gedaan kan worden laten we nog even dicht, maar bevat wat ik wil vertellen…
    eerst jouw op het juiste been zetten..
    dit blog is je niet beloofd. Dat klopt. Het kwam ertussendoor. Om even op adem te komen. Het heeft er wel veel mee te maken, maar het komt uit een andere hoek.
    beschouw het kamerscherm voorlopig als een poging om alles samen te vatten wat volgens de dragers van het verhaal het beginsel van religie is en proef de verwoording en de verbeelding alsof je middenin een gesprek bent gekomen, waar je iets hoort dat raadselachtig is. Bijvoorbeeld het stukje "Natuurlijk, dit wordt het eerste paneel van haar kamerscherm voor het Museum van Veiligheid. die de functie van de religie weergeeft als schuilplaats voor de mens, de achtervolgde mens, de beschadigde mens, de mens die zijn leven niet meer zeker is in een werkelijkheid waarin het praten de lucht vervoert en het huilen de woorden afscheidt die dichters niet kunnen glad strijken."
    maar voordat ik je meetrek in de diepte van die vragen en het antwoord in het citaat ga ik als goede gastheer je eerst de weg wijzen op dit blog.
    mijn blog bevat de denkbeelden waar ik de nier en van wil proeven. Meestal eigen gedachten die aansluiting zoeken bij wat er door anderen over gedacht is en wordt. Het kan iedere dag een ander motief zijn, dat zorgt voor een gedicht, verhaal of plaat wat los staat of gehaald kan worden van de running story over het oude brein van Kloos. Dat Gaande Verhaal heb ik voor je van een nummering voorzien. De afleveringen kun je zo makkelijk in mijn archief vinden. Uit mijn blote hoofd zijn het er nu 7. De eerste begint ergens in juli, maar dat zie je zo.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.