Intimiteit, daar moet je in investeren

Geplaatst: 19 augustus 2009 in Oetlul
Tags:, , , , ,

Ik laat jullie niet los, zei ze aan het eind van een lange verbinding, ik heb jullie geproefd, ik voel de potentie om samen die kracht te leveren, al maken jullie er een potje van, waar ik me uit terug trek. Want het beschadigt mij, het doet me pijn dat jullie elkaar de hersens inslaan die ik zo lief heb en nog wel om die liefde zelf. Overigens, met dat beeldhouwen sloeg je de plank weer eens volkomen mis, knaapje. Ik heb niks met steen, met hardheid, met het gelijk van een Schepper. Kijk naar me, zie ik eruit als een kenau? Is de wilskracht van mijn jukbeenderen die van een houthakker of van een boetseerder? Hoe zie jij mij eigenlijk?
 
Ik weet het niet, je hebt veel trekken in je gezicht die elkaar tegenspreken, of liever met elkaar in gesprek zijn. Toen ik je voor het eerst zag, was je een heel lief meisje voor me, zachte trekken bepaalden je gezicht. Niet vreemd natuurlijk, want je was meteen gevallen voor mijn schoonheid. Je gezicht is nu eenmaal de spiegel van je ziel.  Nee, harde trekken, die herken ik echt niet, nu ik je weer voor de geest haal met die Merryl Streep melancholie in je ogen en echt je bent zo mooi, zo zacht in je gelaat, zo open, zo duidelijk van ziel. Wat daarbij misschien nog wel het meest bepalend is, dat zijn die flinterdunne haartjes op je huid. Het dons van een Pubescent Boy, dat trekt me zo waanzinnig in je aan, die jongensbek van je, die zo vrouwelijk is. 
 
 eyeopener
 
 
wacht even, nu zie ik het pas goed, dat gesprek met je ziel dat zich op je gelaat projecteert, is het interview dat in je gebakken zit. je was toch een tijdje roddeljournalist of zo? nou dat is duidelijk in je gezicht aanwezig, in die onderzoekende blik van je, dat wakend of aangescherpt oog voor wat tussen de regels te horen is. weet je dat dat oog heel erg op een clitoris lijkt. oh, vrouw, dat moet ik je er dan wel bijvertellen. ik heb zo’n beeld een keer geboetseerd. mijn broer jan was daar woedend op. hij zag er zijn lul in en wilde dat niet, haram was dat. het beeld moest dood en mijn verbeelding zwaar gestraft. de duivel was immers in me. hij moest eens weten, dacht ik toen, wat ik in dat beeld had gestopt. maar daar hoefde ik niet op te wachten.
 
wacht even, oetlul, nou ga je te snel. je broer was woedend op je beeld? een soort orthodoxe woede, dat je geen afbeelding mocht maken van de mens? dat bedoel je? ja, maar nog intiemer eigenlijk. laat ik het begin vertellen. mijn broers begeerde ik al vrij vroeg. ze roken naar de mannen die voor mij het grootste mysterie waren. hij heeft dat aan den lijve ondervonden. gewoon met stoeien hoor. ik be-zocht hun lichamen in bed en was niet tevreden met alleen hun lijf tegen me aan, ik moest het kunnen betasten. daar haaldde ik allerlei toeren voor uit. bij johannes was dat het gemakkelijkst. hij was sneller fysiek dan petrus of lukas. ik hoefde alleen maar iets bij hem weg te pakken en hij rende me al achterna.
 
dat gebeurde ook die avond dat hij op zijn kamertje wat zat te pennen in een aantekeningenboekje. ik keek even bij hem om de hoek en zag dat hij snel iets opkrabbelde. nieuwsgierig als aagje ritste ik het uit zijn handen. meteen raak. hij had het niet meer. blijf met je tengels van mijn spullen af, brieste hij. maar hij kreeg me niet te pakken. pas op mijn kamer kreeg hij greep op mij en duwde me met al zijn paardekracht op bed. ik vond het heerlijk, zo’n kerel bovenop me, die alles met me kon doen. ik hield zijn notitieblokje buiten zijn bereik en las de eerste pagina’s, waardoor hij nog bozer werd. onder zijn geweld door las ik dat hij nauwkeurig bijhield wanneer en hoe hij masturbeerde. spannend, man, pestte ik hem. hij drukte mijn hoofd in het kussen, maar nog kon hij zijn boekhoudinkje niet te pakken krijgen. ik maak je kapot, zei hij en voegde inderdaad het woord bij de daad. met al zijn woede samengebald in één zwaai draaide hij het matras om, waardoor ik tussen het spiraal en het bed terechtkwam. met mijn hand kon ik nog wel wat uitrichten, maar voor de rest had hij me plat. ik kneep hem daarom flink in zijn edele delen. paf, daar had ik hem te pakken. een mokerslag op mijn kop. paf, nog een dreun in mijn zij.
 
wurgbed
 
als ik niet net had gedaan of ik echt stikte, dan had ik het niet meer na kunnen vertellen. hij schrok zich rot. meteen was hij weer superlief, maar de aanranding was hij niet vergeten. ik kreeg het ongekookt weer op mijn bord toen ik dat boetseerde. gruwelijk, om je broer zo verlegen te hebben gemaakt met zichzelf en nog wel je liefste broer, mompelde ze. nou ja, jongens onder elkaar toch, wilde hij het wegwimpelen, hier, nou begin je weer, ergerde ze zich aan zijn smoeserij. je sluit je ogen voor jezelf, voor je eigen bijdrage. waarom zijn jullie mannen zo bang voor intimiteit.
 
omdat het niet te tillen is voor ons, schreeuwde hij bijna. heb jij dan nooit met je broers of zussen gevochten? nou dan. intimiteit is in een vaderhuis, waar het hoofd van het gezin altijd afwezig is en als hij aanwezig is alleen maar heerst, toch niet anders te bejegenen? hoe kun je nu van jongens, die door hormonen worden aangestuurd, verwachten dat zij spontaan doorhebben wat wel en wat niet gepast is in de onderlinge betrekkingen? daar hebben ze toch een behoorlijke initiatie voor nodig, lijkt me.
 
precies, dat ontbreekt in jullie systeem. het gevoel van nabijheid is er uitgebeiteld. jullie kunnen je niet gedragen als het te persoonlijk wordt, als je merkt dat de ander rechtstreeks zich met je verbonden voelt alsof jullie altijd al bij elkaar horen. vertrouwdheid, daar hebben jullie nooit echt kaas van gegeten, hoe je dat intact kunt houden. daar trekken jullie je neus voor op. dat is de taal van sissies. wacht, dringt plots bij de oetlul door, die vertrouwdheid, waar jij over spreekt, die
wordt juist door iedereen herkend als iets typisch van mij. dus ik heb het van mijzelf, alleen wist ik het niet. dat klopt, bevestigt ze zijn zelfinzicht, dat heb ik ook in je gemerkt, je vertrouwt snel de ander iets toe, maar dat is nog niet intimiteit, hoor. want je gooit het meer als een aasje uit. als een gedurfde ontboezeming met de bedoeling dat de ander je nog meer bewondert.

 
intimiteit is openheid, jochie, volledige openheid en dat kun je nog lang niet. dat heb ik gevoeld aan jullie gehattetak. laat ik je oog daarvoor helemaal strekken. luister en kijk me aan. intimiteit is een geschenk, een geschenk van je ziel. het verwijst naar de kennis aan elkaar, naar het gevoel voor elkaar, naar de nauwe persoonlijke band dat je bij elkaar hoort. het gevoel zegt je dat het vertrouwd is met die ander, dat er echt een nauwe affectieve band met hem of haar gegeven is als gevolg van het invoelen van diepe en nabije aanwezigheid van elkaars ziel, van de zintuigen voor kennis aan en ervaring met de overweldigende betekenis van de ander. 
 
echte intimiteit in menselijke relaties bestaat bij gratie van de cultuur, van je beschaving, van je kneding door de groep. bijna van je uitverkoren zijn. het eist alles van je, alle liefde van je in een steeds verder gravende dialoog. het is er alleen als je volledig van glas bent voor de ander en hij of zij dat ook voor jou is. zoals ze dat tegenwoordig van je vragen en van de orde waarin je je bevindt: transparantie, kwetsbaarheid en wederkerigheid. dat zijn de sleutelbegrippen voor kennis aan intimiteit.  in een werkwoord betekent intiem “zich aangeven of bekend maken”. intimating kan makkelijk in intimideren of charmeren overgaan. een intimate is in het engels een persoon met wie je een bijzonder nauwe relatie hebt, dus waar je heel close mee bent, het is ook datgene wat anthropologen zoeken, ‘inside-informatie’ uit een bepaalde culturele instelling om kennis aan de cultuur te krijgen. zie het als de matrix waar ik zoveel van mijn kracht in wil steken, de oprichting van netwerken van intimates, die in staat en bereid zijn om informatie te verstrekken die onverkrijgbaar is via de formele kanalen. zo kun je ook spreken van “een intieme kennis van de techniek” en “een intieme relatie tussen twee mensen”.
 
zo, ik heb gezegd wat ik wilde zeggen. ik ben klaar met je. je weet nu wat je te doen staat. oh ja, nog even voordat ik het vergeet. je mag denken dat je van jezelf intiem bent, maar ik heb daar niks van gezien, dat je dat maar weet. voor mij hou je alles toch verborgen en zo maak je van mij een behaagziek prinsesje. kom voor jezelf uit man!

reacties
  1. Jezzebel schreef:

    Heel erg aanbevolen.
    Ik hoor de stem van mijn mooie denkende vriendin.
    Met het woord ‘intimates’ heb ik moeite,
    het klinkt me te veel als ‘inmates’, gevangenen.
    Mijn mooie denkende vriendin zei het ook net even anders.
    ‘It is knowing the intimate other’.
    En dat is een verschil wat wel significant is.

  2. Marius van Artaaa schreef:

    ja, je hebt gelijk, in intimates hoor je ook inboorling, de schrijver bedoelt ook vast de intieme ander, die in de psychologie zo koel de signifikante ander wordt genoemd..

  3. jp schreef:

    Het eist alles van je. Mooi.

  4. Marius van Artaaa schreef:

    @ nou en of, het perst me uit, maar sterkt de verbeelding, dus komt er nog zo´n blog, omdat ik er ook niet genoeg van kan krijgen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.