Het evangelie van Sirius 4

Geplaatst: 10 december 2009 in Het evangelie van Sirius
Tags:, , , , , , ,

poseidon

Een echte vent duikt rokend van de hoge plank
 
Delft, 2 februari 1963. Op weg naar het Sportfondsenbad nam Sirius zich voor dit keer van de hoge plank te duiken. Zoals Frank van Ooyen, mooi recht, gestrekte armen, even door de knieën gaan en sierlijk met een boog omhoog, zonder schok of scheve bocht als een pijl het water in duiken. En daarna als een Poseidon omhooggestuwd door het waterelastiek je kop boven de spiegeling steken, de kant op klimmen terwijl de blauwe vloeistof je lijkt vast te houden, het ritueel van de rechterhand die in één beweging de natte haarbos naar achteren werpt en de linker die tegelijk de zwembroek op zijn plaats trekt. Even is je lichaam groter dan het is. Het heeft gedoken en dat is een ingrijpende gebeurtenis. Een heimelijk initiatie van het ongedoken leven in de wereld van de duikers, van de watermannen, van het rijk van Poseidon.

Hij zou wat dichterbij de ander en daarmee bij een goddelijke status kunnen komen als hij het vandaag echt waagt. Al was dat alleen maar zo voor hemzelf. Hij zou in ieder geval moed hebben getoond, een verzetsdaad tegen zijn angsten hebben gepleegd, zijn minachting voor zijn ongedoken lichaam in één keer kwijt zijn en weer trots in zijn schoenen kunnen staan. En misschien, als het allemaal gaat zoals hij verlangt, zou iemand anders in het zwembad het ook hebben opgemerkt en hem tegemoet komen om hem te feliciteren met die prachtige duik.

Hij heeft de duik gemaakt. Zo sierlijk als hij voor ogen had. Op de plank, rechtop gestaan, handen gestrekt, buigen, strekken, krommen, strekken, duiken. Hij kwam uit het water als het kleinkind van Poseidon en er kwam iemand naar hem toe en begroette hem hartelijk. Maar, het stelde allemaal niks voor. Een duik van de lage. En de hand kreeg hij van Frank, die net van de hoge had gesprongen en bang was dat hij hem had geraakt. Als een Kleinduimpje keek Sirius naar hem op en zag, nee dit is niet voor mij weggelegd. Hij is er voor geschapen. Hij had een duikerslijf, breder dan ik, gespierder, rechter, zekerder, glanzender, bruiner, aantrekkelijker, zoveel malen mannelijker dan het magere, wat scheef staande skelet, waar de spieren als verband omheen gewikkeld waren, dat als schamel gekleed geraamte onder een blozend jasje zat. Hij was ook ouder, maar ze scheelden niet veel.

Kop op, zei Frank nog, voordat hij voor de tweede sprong ging. Ik heb er ook lang over gedaan, loog hij voor Sirius bestwil, tot ik het opeens kon. Sirius geloofde hem graag, maar kende de feiten. Franks tweede sprong was bijna engelachtig, alsof hij plotseling vleugels van licht had en langs hem zweefde. Gaf hij nou een klapzoen?

Onder de douche bleef Frank maar op Sirius inpraten, dat hij het best ook kon, dat hij hem de kneepjes zou leren, dat het ook een kwestie van groei was en… Sirius werd kleddernat van zijn spraakwater en tegelijk opgewonden van de nabijheid van het wel gedoken lichaam. Even raakte zijn hand Franks flank. Mijn god, wat een strakke, stevige, gespierde kont. Sirius trilde ervan. Zoveel meer dan hij was trok hem uit zijn evenwicht. Voordat Sirius het in de gaten had, ging hij lelijk onderuit. Het gedoken lichaam boog zich net als bij de tweede sprong als een engel over hem heen. Heb je je pijn gedaan, vroeg hij zichtbaar geschrokken. Verdriet, had Sirius moeten zeggen, maar dat doe je niet. Gaat wel, werd het. Frank trok hem overeind en zei, kom, we gaan even daar zitten en wees naar het terras.

Met een stekende onderrug volgde Sirius hem naar de aangewezen plek. Frank haalde uit zijn kleedhokje een pakje sigaretten en bood Sirius er een aan. Nee, sorry, ik mag nog niet roken, zei hij kleintjes. Ach, joh, niemand ziet het toch, probeerde Frank, het helpt heel goed tegen de schrik. Voordat Sirius het kon tegenspreken had hij hem al aangestoken in zijn mond gestopt. Zijn gebruinde mannenkop straalde tegelijk geruststelling en voorpret uit. Dat laatste met een lijzig knikje van zijn hoofd naar achteren, zoals je dat ook doet als je iemand wat te eten in de mond stopt en met die petieterige beweging je wil en verwachting overbrengt dat hij het gaat slikken. Een erotisch gebaartje, waarin de gever virtueel al proeft wat jij gaat proeven, waar Sirius meteen door smolt. Wat een liefde in één kleine beweging. En wat een schoonheid dat deze beweging alleen gezien wordt en nooit benoemd.

Sirius stikte bijna in zijn eerste rook. Gadverdamme, wat is dit smerig, ik moet hem niet hoor. Lachend pakte Frank hem van hem over. Nou, je moet nog veel leren jochie als je een echte vent wil worden. Stevig kneep hij in Sirius wang en stak zijn sigaret in zijn eigen mond. De eerste trek was voor Sirius. Kijk zo doe je dat. Zonder een kuch en met de rook spelend tussen zijn getuite mond en opgetrokken neus. Even dacht Sirius dat hijzelf het ook goed deed en blies het net als hem uit in een verticale rookzuil, waarna het verwaaide in de lucht. In Franks hand zat de aansteker geklemd, waar hij zo trots op was.

aansteker
 
 
hij had het ding van zijn oom gekregen, die had het in india gekocht. het leek meer op een verfafbladderaar dan een aansteker, zo groot was het geval. keek je nog wat beter dan leek het alsof het van oorsprong helemaal geen aansteker was. het had meer iets van een theepot, waarvan de tuit tijdelijk was. je maakte die tuit door hem aan te steken en gas te blijven geven. voor de grap zei sirius, frank, moet je nog een beetje? ja hoor, zei hij gevat, ik lust nog wel een vlammetje en deed alsof hij toebeet.
 
jaren later zagen ze elkaar weer op een verjaardag. frank was nog altijd de meerdere als verschijning, maar er zaten al wat barstjes in, tekenen van zwakte, die sirius ook wel aanspraken. hij was gestopt met roken en ook het duiken was niet meer zijn ding. zo, zei sirius, een echte man ben jij dus ook niet meer. en glunderde. frank lachte wat mee en speelde met de aansteker in zijn zak. ja, dat stoere ben ik wel een beetje kwijtgeraakt. je hebt het ook niet nodig, zei sirius opbeurend, je ziet er nog altijd als een filmster uit. ja vind je, sprak frank bijna verlegen met zijn overgebleven ijdelheid. ja, zei sirius dapper, dat heb ik altijd gevonden. doe normaal, frank haalde de aansteker uit zijn zak en zei lachend: en dan nu voor niet-rokers een kopje thee schenken? ze lachten, hun ogen glansden van de pret, deze herinnering kon nooit meer stuk. een ongedoken leven deelde met het superieure tegendeel een prachtig ogenblik van puur geluk, waarin het onzegbare van wat hem onder de douche zo pijnlijk onderuit deed gaan door de tijd gezuiverd onaantastbaar voor eeuwig op kon gaan.
 

reacties
  1. paco painter schreef:

    Mooie zinnen

  2. Marius van Artaaa schreef:

    @ paco
    op de plaatjes heb ik ook m’n best gedaan..

  3. flipwillemsen schreef:

    Prachtig, Marius. Van die thee en die aansteker. Mooi geschreven ook weer. Zonder plaatje had ik de aansteker/theepot ook voor me gezien.

  4. Lidy Broersma schreef:

    Je hebt me echt gegrepen met je verhaal Marius. Het is net alsof ik voorgelezen word en bij het omslaan van de bladzijde is er het genieten van het vooruitzicht op morgen weer een deel.
    Oja en ik vond vroeger boeken met plaatjes altijd het summum, nu nog 🙂

  5. Maria Trepp schreef:

    goed op drift meneer. Hartverwarmend.

  6. Marius van Artaaa schreef:

    een brede lach van al jullie genieten
    ikzelf kan vooral geen genoeg krijgen van het 2e plaatje
    ik heb het gemaakt toen ik aan een serietje plaatjes bezig was
    waarin ik oude alledaagse voorwerpen zoals een step, brommer en fiets
    uit van die designachtige vormpjes opbouwde
    toen ik deze op mijn schermpje kreeg schoot spontaan dat gedichtje eruit
    het verhaal had na Vadernachten nodig dat het ronder werd
    door het begin bij de staart pakken met mijn integratie
    als dorpslulletje in de grote stad Delft
    morgen de laatste aflevering alweer
    domweg omdat ik er albums van maak
    van 5 teksten en 5 platen voor de boekhandel
    ik verklap alvast dat er een cabriobrommerd boven zal staan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.