Allemaal keurige vouwen 2

Geplaatst: 15 december 2009 in Het evangelie van Sirius
Tags:, , , , , , , ,

ktriterion

De christenreizen van John Bunyan

Laat hem daar maar liggen, hoort Sirius vaag boven hem en daarna een luik dichtklappen. Het is meteen aardedonker. Hij voelt een stekende pijn in zijn anus en zijn hoofd lijkt wel 20 kilo zwaarder dan normaal. Hoe lang hij er gelegen heeft voordat Diederik de golfplaat wegtrekt en met zijn zaklantaarn de bouwput afzoekt, is niet vast te stellen. Hij weet niet eens hoe hij er terecht is gekomen en zelfs niet waar hij precies is. Langs een kapotte ladder hijst hij zich naar boven. Geen Diederik te bekennen, maar aan het licht van het dakraam boven hem ziet hij dat hij niet ver van de pastorie af kan zijn. Half verdoofd zoekt hij op de tast naar het hek, dat rond het bouwterrein is geplaatst. Eenmaal gevonden is het een peuleschilletje.

De achterdeur is weliswaar op slot, maar dat is voor hem geen obstakel meer. Routineus klimt hij op het dak van de schuur en laat zich langs de regenpijp naar beneden zakken. Nu nog het huis in zien te komen. Gelukkig, ze hebben de deur van de bijkeuken vergeten op slot te doen. Op de keukenklok ziet hij dat het 3 uur is. Iedereen slaapt en niemand hoort de trap onder zijn voeten kraken als hij met reuzestappen naar boven sluipt. Op de logeerkamer aangekomen kruipt hij met kleren en al in bed en bemerkt dan pas dat zijn broek gescheurd is en zijn pijpen van binnen onder het bloed en de modder zitten. Hij is te moe om zich te verschonen en valt als een blok in slaap.

De volgende dag is het zondag en hij heeft togadienst. Zijn vader roept hem van beneden bij de trap om op te schieten. Dan pas dringt het tot hem door dat er iets flink mis met hem is. Zijn gescheurde broek en dito onderbroek zijn niet vanzelf kapot gegaan. Zijn anus doet nog flink pijn en zijn beide bovenbenen zijn besmeurd. Halve beelden van een gevecht met een tweelingbroer van James uit Gameren flitsen door zijn hoofd. Sirius, komt er nog wat van, hoort hij zijn vader ongeduldig worden. Razendsnel verkleed hij zich, propt de gescheurde kleren in zijn sporttas, wast zijn gezicht en handen, en kamt in drie halen zijn vettige haar. Zijn lieve moeder propt het dagelijks brood tussen zijn tanden, kust hem op het voorhoofd en fluistert nog in zijn oor dat het allemaal goed komt: in keurige vouwen, roep ze hem na.

Hallo, slaap je nog, waar is de toga, spot zijn vader met de verwarde Sirius. Hup, daar stormt hij weer terug naar boven, gooit de toga in de koffer en is net op tijd om achter zijn broer Petrus langs de deur uit te piepen. Vader loopt al bij het spoor als hij hem hijgend inhaalt. Waar blijf je nou, bitst de man die in Gameren hem nog zo koesterde, maar in Delft zich gedroeg als zijn werkgever. Ik kon mijn broek niet vinden, hijgt Sirius. Vader kijkt laatdunkend op hem neer. Ga je vandaag zo met me mee? Met zijn hoofd knikkend naar zijn verwarde haarbos. Hier, hij duwt zijn eigen kam ruw in Sirius hand, zorg dat je er glad en strak uitziet. Het wordt een drukke dag vandaag. We gaan meteen na de dienst in de Oude Kerk naar Rijswijk, daarna naar Zwijndrecht en vanavond preek ik nog in de Sionskerk en in Schipluiden. Dus, maak je borst maar nat.

Het kan Sirius dit keer niks schelen dat hij zo’n twaalf uur zijn kruier is. Hij heeft genoeg om over na te denken. Eigenlijk komt het hem wel uit dat hij pas vanavond laat thuiskomt, dan kunnen ze ook geen lastige vragen stellen. Het is voor het eerst dat hij de zondagse straf als een zegen ervaart. Sinds hij door een ouderling betrapt is bij de bioscoop Flora, heeft zijn vader korte metten gemaakt met het ‘dubbelleven’ van zijn huisrebelletje. Sirius had in Delft eerst nog geprobeerd zo christelijk mogelijk te blijven, maar de harde ontgroening op straat had hem doen besluiten dat God hem in de steek had gelaten, zoals hij dat bij die profeet JC had gedaan.

Na de aanranding van de Laffe Slungel had het zeker drie weken geduurd voordat hij met rust gelaten werd als hij door de laan naar school ging. Daaraan had ook meegeholpen dat hij een kruishout van de aannemer in de laan onder gejoel van de hele buurt tijdens Pasen heen en weer de straat over had gesleept. Dat had hem als stijle protestant, die de kruisgang overslaan in hun Paasritueel, veel dichterbij de harten van de buurt dan je normaal kunt komen met zo’n vader als pater familias. Er was daarna zoveel in zo’n korte tijd met hem gebeurd, dat hij met niemand kon delen, zodat hij vervreemd was van het hele gezin.

De kerk was een kwelling geworden. Eerst zat hij nog in de bank voor predikantsgezinsleden, maar na klachten van de vrouw van een collega van zijn vader, dat Sirius onder de dienst pockets zat te lezen, was hij tussen de ouderlingen geplaatst. Tot zijn vader genoeg kreeg van het steeds verzitten van de ongedurige puber en hem met twee van zijn naaste ouderlingen achterin de kerk posteerde. Daar zag hij zijn kans schoon om via de toiletten te ontsnappen en de rest van de twee uur eredienst die een bonder onderscheidde van zijn vrijzinnige branchegenoten door te brengen in Flora, een sexbioscoop die op zondag licht erotische b-films vertoonde met Angelique in de hoofdrol en veelal zigeunerachtige types als haar tegenspelers.

Na nog geen twee maanden was ook dat maas in het net ontdekt en begon een lange periode van gedwongen christenreizen door heel Nederland. Zijn vader was sinds hun verhuizing naar Delft een veel gevraagde voorganger bij de meest conservatieve gemeenten op de bijbelbelt en kon kennelijk nooit nee zeggen. Zes preekbeurten op één zondag waren gewoon, naast bijbelkringen door de week en tijdredes voor de SGP. Om zijn belhamel in de gaten te houden werd hij overal mee naartoe gesleurd om de toga te dragen of de diaprojector met de plaatjes uit de Christenreizen van John Bunyan.

In Zwijndrecht begint Sirius wat meer licht in zijn zaak te krijgen. Hij herinnert zich dat hij de nacht in de erker van de studeerkamer had doorgebracht, gefascineerd door de bouw van het viaduct langs het spoor. Ze waren vlak voor zijn raam beton aan het storten toen een bouwkraan rakelings langs zijn ogen zweefde. De kraandrijver leek wel een kopie van James en zocht duidelijk oogcontact. Hij had naar hem gezwaaid en opeens wenkte James de Tweede hem staande in de deuropening van de bouwkeet. Hij wist niet hoe snel hij naar beneden moest lopen en schoot de voordeur uit. James de Tweede wachtte hem met een brede grijns op. Ze hadden schafttijd en waren net aan de soep begonnen. Sirius nam een paar flinke slokken en toen ging het duizelen. Daarna werd hij wakker in de bouwput achter het huis van de buurman.

Wat er in de tussentijd gebeurd was, bleef duister. Dat er iets gebeurd was, dat kon hij niet ontkennen. Vader geeft hem een duw. Loop eens door jongen, we moeten op tijd in Delft zijn. De dienst begint al om half 5. Sirius pakt de projector in. De dia met het bezoek aan de onderwereld valt uit het rekje. Hij bukt en plots voelt hij wat hij vannacht voelde. Een vreemde warme gloed. Met een rood hoofd staat hij op, de dia in zijn hand geklemd. Even schiet er door hem heen dat hij James de Tweede gekust heeft. Maar waar, hoe en wanneer? Niks duidelijks. In de auto naar de Sionskerk probeert hij zijn hersenen te dwingen iedere minuut na de soep op te sporen. Maar zijn brein geeft niets prijs.

Ze komen ruim voor half vijf bij de kerk aan. Sirius hoeft de toga niet ver te sjouwen. De koster neemt hem over en Vader is allang in een pastoraal gesprek gewikkeld met de kerkvoogd. Verrek, herkent Sirius de man. Hoort hij niet tot het vangnet van zijn Vader, die sinds zijn verjaardag ook door de week zijn zoon van permanente bewaking voorziet? Jawel, hij staat altijd bij Kriterion op wacht, een bioscoop waar voornamelijk Franse films gedraaid worden. Hij was ook degene die hem bevrijdde van zijn Christuswaan, die in Gameren gekweekt was met het op zich nemen van alle schuld in huis. Het was begonnen met een gummetje dat stukgebeten op de rand van de wasbak in de badkamer door zijn Vader gevonden was. De man was woedend en rustte niet voordat bekend werd wie de dader was. Sirius bloosde toen hij hem aankeek. Hij wist van niks, maar dacht dat zijn Vader hem verdacht en dat was voldoende voor zijn bloed om hem te verraden. Ga jij maar naar beneden.

In de kelder hoorde niemand hoe hard hij kon slaan. Sirius beet op zijn lippen en dacht aan Jezus die wel meer te verduren had gehad. Het mechaniek van de angst voor blozen was geboren. Vader hoefde voortaan hem alleen maar te verdenken en zijn gezicht nam alle zonden op zich. Zo rood als een duivel werd hij. De angst breidde zich uit van verdenkingen verliefd te zijn tot straatangst en groepsvrees. Naarmate Sirius zich bezondigde aan diefstal, bedrog, masturbatie, betastingen en zich laten misbruiken koppelde hij het blozen aan zijn onvermogen te verbergen wat anderen op hun geweten hadden. Zo heeft hij voor alle gezinsleden de klappen opgevangen. Tot hij die ouderling ontmoette bij Kriterion. De man had hem eerst nog bedreigd meteen naar zijn Vader te stappen, maar toen Sirius hem beloofde aardig voor hem te zijn en hem inderdaad aan zijn gerief hielp, kreeg hij voor het eerst een beschermer die zijn dubieuze liefde paarde aan een echte vriendschap, waarin hij zich begrepen voelde.

Hij heeft samen met zijn beschermheer vrijwel alle films van Eddie Constantine gezien, terwijl de man die zijn vrouw nog nooit had aangeraakt het ene hooglied na het andere uit zijn buik liet ontsnappen. Het comfort dat dat gaf verzekerde Sirius dat hij geen Heiland meer was. Hij geeft hem bij de consistorie zo’n hete hand dat bij de ouderling de vlammen uit zijn hoofd slaan.Tijdens de dienst staat de man voortdurend op en roep Hallelujah, Lof zij de heer voor de zoon die al mijn zonden op zich nam EN neemt.`Sirius kan met die gedachte zijn herinneringen staken en berusten in het gevoel dat ze allemaal verstopt zijn onder de keurige vouwen in zijn hersenmassa. Aan het einde van de dienst komt de kerkvoogd en weekouderling naar hem toe. Krabbelt met een rode pen zijn telefoonnummer op een briefje, terwijl hij uitkrijt: ik schrijf je met het bloed van Christus Onze Heer kom tot mij op het uur dat… Zijn vader vindt het wel welletjes, ze moeten nog naar Schipluiden. Duwt de man boers van hem af, duwt de koffer met de toga en de projector in Sirius hand en groet de man met: Gods zegen zal niet aan u voorbij gaan zoals de Engel des Doods dat deed voor het volk van Israel.

reacties
  1. paco painter schreef:

    Je schrijft prachtig, MArius.Zeer genoten

  2. Marius van Artaaa schreef:

    da’s mooi paco, ik had er vandaag heel veel zin in..
    de volgende aflevering wordt nog mooier
    Sirius heeft dan een sluitend systeem om de God van zijn vader te dienen en Baäl
    het zal dan echt lachen worden als hij de kat goud verft en op het dak gaat offeren
    terwijl zijn vader in de weer is met nieuwe stenen tafelen
    het wordt smullen, dat beloof ik.
    ik zal ook teruggrijpen op de familie Beenhakker, die een onbekende tak blijken te v ormen kin het nageslacht van Abraham
    zo zie je maar
    het is waar
    alles hangt
    met alles
    samen

  3. flipwillemsen schreef:

    Mooi geschreven weer. Met veel plezier gelezen( ook je reactie bij Paco’s verhaal)

  4. Marius van Artaaa schreef:

    dank je, het is een goudmijn flip
    we moeten die bonders zeer dankbaar zijn
    en natuurlijk ook de familie Beenhakker,
    die zullen wel gaan zeuren over de rechten
    maar Leo kennende komen we daar wel uit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.