De maat voor de kwaliteit van samen leven is pluriformiteit

Geplaatst: 3 januari 2010 in Pluriformiteit
Tags:, , , , ,

pluricapuchon
 
welke kwaliteit van samen leven streven we na?
 
de eeuwige strijd tegen verandering
iedere samenleving, hoe groot en hoe historisch haar oorspronkelijke bevolking mag zijn, wordt gekenmerkt door pluriformiteit. alle dorpen, streken, steden en landen kennen een geschiedenis van conflicten over nieuwkomers en gevestigden, over geloofsinhouden en geloofsdaden, over gewoonten, gebruiken, macht, bezit en status. het is een eeuwige strijd, die we leveren tegen vastgeroeste denkbeelden, wantrouwen voor wat nieuw is en angst voor verlies van wat vanzelfsprekend goed was. in die strijd maken we criminelen en dellicten, als de misdaad niet in ons als stoornis schuilt.
 
de normale afkeer van abnormaliteit
Evengoed kent iedere gemeenschap voorbeelden van discriminatie van vrouwen, ouderen, jongeren, allochtonen, homosexuelen, gehandicapten, chronisch zieken, daklozen, verslaafden en andere groepen, die inferieur behandeld worden omdat hun ‘abnornale’ sociologische en/of biologische kenmerken ‘bedreigend’ zijn voor de ‘normalen’.

Diversiteit als noodzaak voor maatschappelijke ontwikkeling
De maatschappelijke ontwikkeling van een gemeenschap is echter juist afhankelijk van de diversiteit onder de bevolking en wordt gefrustreerd door een op uitstoting gerichte afkeer en rivaliteit. Diversiteit is in de biologie en de economie een voorwaarde tot groei en bloei gebleken en toch wil het maatschappelijk en peroonlijk niet lukken om dit te realiseren. In Nederland hebben gelovigen nog in de vorige eeuw elkaar de straat uitgevochten omdat men geen papen luste of geen protestanten. Kerken werden in gebieden gevestigd om er voor hun godsdienstigen een enclave te bieden. Politieke partijen kleurden de wijken. Iedere gemeenschap kent nog de straten waar de rooien wo(o)n(d)en, de rijken, de armen enz.

Stellingname voor een hogere kwaliteit van samen leven
Politieke, sociale en religieuze tegenstellingen, die niet democratisch beslecht worden, woekeren door in de contacten en relaties waar men woont, werkt of vertier zoekt. Vooroordelen, die niet publiekelijk aan de kaak worden gesteld, verzieken de sfeer en zorgen voor een ongezonde samenleving. Daarom is een actieve en persoonlijke inzet nodig van alle professionals, politici en partijen om een hoge kwaliteit van samen leven te bieden en dat we die inzet ook van elkaar te verwachten.

Diversiteit is voor een mensenleven doorslaggevend
Diversiteit aan levensbeschouwingen, opvattingen, leefmogelijkheden, leefstijlen en waardepatronen is een groot goed voor cultuur en maatschappij. Die diversiteit loopt door tot in het persoonlijk leven, waar men nog tot op hoge leeftijd zichzelf en iedereen kan verbazen met wat men blijkt ook nog te kunnen of te willen of te zijn. Tijd, ruimte en aandacht om alle kwaliteiten te ontwikkelen, ontbreekt ons al in het eigen leven. Vooral door de beperkingen in de loopbanen die we ons opleggen of opgelegd worden. Veel ouders voeden hun kinderen op met meer oog voor hun diversiteit dan hun ouders hadden, maar die openheid is buiten de deur gering.

Vertrouwen in en op elkaar
Hoe meer vertrouwen, vrijheid en openheid in de samenleving bestaat hoe meer deze pluriformiteit maatschappelijk en individueel gerealiseerd kan worden. Dat vertrouwen is de laatste decennia op de proef gesteld en leek geheel te zijn verdwenen. Nog altijd wordt er geaarzeld. Welke kant willen we op? Hoe kunnen we voor alle verschillen in één beweging de kwaliteit van de samenleving verbeteren als we elkaar niet vertrouwen vanwege bijvoorbeeld het geloof of de politieke overtuiging? 
 
Een beperkte maat voor pluriformiteit
De gerealiseerde pluriformiteit is gering. De maat daarvoor is de maatschappelijke participatie van minderheden. Daarbij valt op dat die maat niet genomen wordt van de grootste populaties zoals de ouderen, de gehandicapten en chronisch zieken of de vrouwen en de jongeren, maar van de moslims onder de allochtonen, waar men de feitelijke gegevens over de integratie van minderheden op baseert. Het ‘moslimvraagstuk’ is mede daardoor dominant in het publieke debat over integratie. 
Veiligheid wordt boven pluriformiteit gesteldNiet hoe we elkaar kunnen vertrouwen, vrijheid kunnen geven en welke openheid gewenst is, zijn de grote vragen die gesteld worden. De angst regeert en bepaalt de agenda.

Integratiedebatten zijn veiligheidsdebatten.
Pluriformiteit is ondergeschikt geworden aan Security als hoogste waarde. Terwijl tijdens het terrorisme in Europa in de vorige eeuw, dat bijna wekelijks een slachtoffer eiste, het publieke debat helemaal niet die oogkleppen had. Ik bedoel hier de jaren zeventig toen in met name Duitsland en Italië rode terreurbrigades het dagelijks nieuws bepaalden. 
We meten met twee matenUitlatingen van imams over homoseksualiteit en de positie van vrouwen worden erbij gehaald, terwijl die van autochtone evangelisten, pausen, politici, pers en predikers wegepoetst worden. Uitspraken van politici over het karakter van de islam en de betekenis van grondrechten zoals het discriminatieverbod worden verfoeid of geprezen, terwijl ze niet gevraagd worden om dan ook zich ui te spreken over alle andere godsdiensten en discriminatiegronden. Stellingen zijn betrokken en standpunten zijn al verhard tot graniet. 

Doelen en groepen passen niet op elkaar
Het indelen van mensen in groepen dient geen maatschappelijk doel meer. Dat geldt voor alle genoemde minderheden. Het stigmatiseert dat je oud genoemd wordt of gehandicapt of homosexueel of allochtoon enz. Ook om die reden is het van belang diversiteit in alles door te trekken. Geen onderscheid meer in doelgroepen, omdat een deel last ervan heeft en maatschappelijk niet optimaal kan participeren en allen meer opschieten met heldere doelen. Niet het gehandicapt zijn of homosxueel zijn is een probleem, maar dat het je belemmert en die belemmering van de niet gehandicapte en niet-homosexuele mensen afkomstig is. 
 
Vertrouwen en optimisme, eenvoudiger is het niet
Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Zo simpel kan het zijn als we ons voorstellen hoe een samenleving open staat voor alle verschillen onder haar bevolking. Vanuit diverse perspectieven is het niet alleen een aantrekkelijk maar ook een realistisch beeld van wat er aan kwalteiten huist in zovele burgers. Dat bij een positieve bejeging van elkaar zich aan de ander ontvouwt zoals bloemen hun knoppen en bladeren openen als eenmaal het licht op hen schijnt.
 
Het gelijkwaardigheidsperspectief
Systematisch aanpakken dat we met twee maten meten. Zogenaamde ‘zwarte wijken’ worden bijvoorbeeld (per definitie) in verband gebracht met
multiculturele drama’s, maar ‘witte wijken’ (per definitie) niet of nauwelijks met monoculturele drama’s. Over allochtonen wordt sowieso selectief gesproken, omdat men er nooit alle allochtonen mee bedoelt. Zo worden de vele Belgen, Engelsen, Amerikanen,Chinezen, Fransen, Duitsers enz. niet als allochtonen gezien. Bijna uitsluitend de mensen uit Turkije, Marokko, Suriname en de Antillen worden ermee over één kam geschoren. In de media hebben alleen autochtonen last van criminaliteit, allochtonen worden er niet naar gevraagd. Autochtonen bepalen de norm. Allochtonen dienen zich eraan aan te passen. Een dergelijke beeldvorming over het (tekortschieten of beperkt) functioneren van allochtonen vinden we ook bij de andere doelgroepen zoals ouderen, gehandicapten en vrouwen. Ook zij ervaren dit als een belemmering om maatschappelijk volwaardig te participeren.
 
Het inclusieperspectief
Het toewijzen van ongelijkwaardige rollen is een kenmerk van groepsvorming. Dat blijkt uit sociologisch onderzoek. Nieuwe bewoners krijgen vrijwel altijd een lagere status toegewezen door de gevestigde bewoners. Zij worden als buitenstaanders behandeld. Dat kan iedereen overkomen die naar een andere gemeenschap verhuist, ongeacht etnische afkomst, klasse enz. Gevestigden sluiten blijkbaar altijd wederkerige relaties met buitenstaanders uit. Door steeds te benadrukken dat ‘zij’ totaal anders zijn dan ‘wij’ wordt de dominantie van de eigen groep gehandhaafd. Als nieuwkomers daar niet in berusten volgt uitsluiting. De heersende negatieve opvattingen in een samenleving raken vervolgens met elkaar vermengd. De
ideologie van gevestigden en buitenstaanders wordt bijvoorbeeld vermengd met
angstbeelden over de Islam, over toenemende criminaliteit, en over maatschappelijke achterstanden. Als vooroordelen versterken ze elkaar in hoog tempo. Het gevolg is dat het begrip ‘allochtoon’ niet langer neutraal is. Het roept meteen allerlei negatieve gedachten op over (horden) mensen die (de rust in) de samenleving bedreigen.
 
Het inclusieperspectief, namelijk dat iedereen erbij hoort, wordt door het overheidsbeleid eerder verworpen dan bevestigd. De aanwezigheid van buitenlanders, migranten, minderheden of allochtonen is steeds als vraagstuk behandeld en de autochtonen bleven daarbij buiten beeld. Beleid gericht op
wederzijdse acceptatie om als gelijkwaardige burgers samen te leven is schaars. Ook in het nieuwe beleid (gericht op het burgerschap dat we met elkaar delen) blijft dit perspectief intact. De overheid verwacht terecht dat migranten kiezen voor de Nederlandse samenleving, maar weigert die samenleving voor hen te openen. De multiculturele samenleving is van de agenda verdwenen, waardoor de dialoog over wederzijdse acceptatie is verstomd.
 
Door elkaar als nieuwe mensen te zien die nog zo weinig van elkaar weten is, hoort iedereen en vanaf het begin bij.
 
Terug naar de grondwaarden
Om samen te leven is die dialoog tussen autochtone en allochtone Nederlanders noodzakelijk. De grondwet geeft daar het kader voor aan. Deze gaat immers uit van een pluriforme samenleving. De daarin vervatte regels rond gelijkheid van burgers ongeacht godsdienst, afkomst, geslacht, seksuele voorkeur enz. geven al aan dat het buitenstaanderperspectief verworpen moet worden. Dat is een afspraak, waar onze democratische eenheid van afhangt. Het bevorderen van de communicatie
om met elkaar deze afspraak na te komen is een taak van ons allen: van zowel overheden als onderwijsinstellingen, bedrijven, wijk en buurtcentra, verenigingen, kerken, moskeeën, tempels, synagogen, media enz. Als dit proces eenmaal in gang is gezet zal het welbevinden van alle burgers en de sociale cohesie in de samenleving toenemen. We zullen er samen multicultureel meer competent door worden als we ons weer laten leiden door onze liberale en democratische grondwaarden.
 
Terug naar de basisvaardigheden
Meer onderlinge contacten en communicatie maakt ons bewust van selectieve roltoewijzingen en daarmee ook van de gevolgen of effecten, die we er ongewild mee veroorzaken. Selectieve roltoewijzing overkomt je. Pas als je jezelf als actor ziet, komt er verandering in. Door bewust te leren omgaan met je actorrol, door voor jezelf op te komen als gelijkwaardig burger, ontstaat een perspectief, waarin mensen zelf keuzes maken als autonoom handelende wezens in een pluriforme maatschappelijke context.
 
De hemel is de smaak van de maatschappij
Als we meer in onszelf geloven als ‘partner’ in maatschappelijke relaties en onze religies (diepste overtuigingen) openen voor het verbeteren van mens èn gemeenschap, dan zullen we dat gaan proeven in alle smaken die de maatschaapij voor ons in petto heeft en ngeen hemelser gerecht meer willen dan een daadwerkelijk pluriforme samenleving. Al lopen we erdoorheen met onze capuchons hoog over onze hoofden, we zullen die zon toch niet kunnen misprijzen.

reacties
  1. Theo/Klaverblad schreef:

    Tot ongeveer halverwege instemmend gelezen.Het indelen van mensen in groepen dient geen maatschappelijk doel meer.
    Helaas heeft de politiek daar geen boodschap aan.

  2. 100_woorden schreef:

    Klinkt mooi allemaal, maar het wordt nergens concreet en dat heb je wel nodig voor verandering.
    Ik licht er één zin uit die ik representatief vind voor wat je schrijft: Dat is een wat kort door de bocht, dat besef ik, maar een hele analyse is me teveel werk.Door simpelweg gelijkwaardig over elkaar te denken openen de deuren zich al behoorlijk.
    Oef, denk ik dan en dat ik dat denk overkomt me zonder dat ik daar veel invloed op heb. Dat ik die gedachte ook opschrijf is wél iets waar ik controle over heb. Hoe je "simpelweg" in de praktijk kunt combineren met controle over denkprocessen is mij dan ook een raadsel.

  3. jan bouma schreef:

    Er gaat een "wave" door Vkbloggersland; en dan word ik al argwanend:))
    Maar goed, @Marius, je zult je kunnen vinden in wat ik schreef bij@Aad verbaast over hetzelfde onderwerp. Als volgt:
    ==
    03-01-2010 09:41
    @Aad
    Ik zei het al op je vorige blog. Niemand hoeft zich wat mij betreft te vervormen tot de eenheidsworst (zoals die Chinese dames op de foto) maar juist omdat we de diversiteit hoog moeten achten heb je weer wel nodig de universele geldende regel die dat garandeert. Voor de soort mens geldt dat alleen door de bio-diversiteit er ook toekomst is. De monocultuur is tot afsterven gedoemd vanwege de degeneratie en de inteelt. Daarom verzet ik me tegen de "Reli’s", zoals die van de Islam, die overal ter wereld hun heilstaat anderen willen opleggen.
    Ergo: de biodiversiteit is zelfs een noodzakelijke voorwaarde om te overleven. Zie ook de multiculturele wereldtuin van Mithras.
    Ik merk wel op dat zodra in z’n algemeenheid gesproken "iemand z’n kop boven het maaiveld steekt die kop er ook snel af moet!" Dus ook binnen de groep wordt al snel de middelmaat de norm. (Ik meen te spreken uit ervaring. :))
    ==
    Conclusie: het is niet zo zeer "gewenst" (de pluriforme en in diversiteit geschakeerde samenleving) maar zelfs een noodzakelijke VOORWAARDE.
    Groet maar weer vanuit mijn maaiveld…:)) (!).

  4. Ruud Zweistra schreef:

    De islam wenst jouw pluriformiteit niet.
    Zij wel hun kopje thee, maar jij niet jouw glaasje wijn.
    Moslims haten jouw pluriformiteit

  5. elsje dijkstra schreef:

    Het is een lang stuk. Ik snap dat wel, zelf heb ik ook met het thema geworsteld, omdat er zoveel kanten aan zitten. Vier keer opnieuw begonnen, om uiteindelijk een keuze te maken.
    Samen met Ina heb je deze VKblogdag opgezet. Initiatief nemen vereist een behendig laveren tussen richting geven en ruimte laten voor inbreng van anderen. Het is aan de lezer om díe aandachtspunten eruit te pikken die voor hemzelf van belang zijn.
    Ik hoop dat er verrassende reacties komen, hier, maar vooral in de vorm van een eigen bijdrage aan de VKblogdag. Het lijkt me dat Ruud Zweistra ook deze keer weer een kans gemist heeft.

  6. Marius van Artaaa schreef:

    Theo, het denken blijft doorgaan, altijd | : )
    100_woorden, nergens? Ik dacht toch wel en je voorbeeld lijkt mij niet abstract. Dat je daar controle over denkprocessen in leest, is mij een raadsel. Het luchtige: denk toch eens wat anders dan je gewend bent, lijkt me altijd op te gaan | : )
    Jan, natuurlijk is het noodzakelijk, dat schrijf ik ook | 🙂
    Ruud, vandaar dat ze het met elkaar zo oneens zijn over bijna iedere soera in de Koran en dat zelf geen probleem vinden, behalve de fanatici, die je onder alle mensen aantreft… | : )
    ALLEN, ondanks duizenden pogingen krijg ik ded vtekst niet zoals ik hem opgemaakt wil hebben. Excuses voor mogelijke onleesbaarheid.

  7. Ruud Zweistra schreef:

    Marius van Artaaa 03-01-2010 11:59
    …Ruud, vandaar dat ze het met elkaar zo oneens zijn over bijna iedere soera in de Koran en dat zelf geen probleem vinden, behalve de fanatici, die je onder alle mensen aantreft…
    Reactie:
    Er is inderdaad totaal geen verschil tussen de cultuur van de islam en die van de verlichting….

  8. Marius van Artaaa schreef:

    elke inhoudelijke invalshoek draagt bij aan de pluriformiteit, Ruud… | : )

  9. paco painter schreef:

    persoonlijk geef ik de voorkeur aan creativiteit.Aan de rest heb ik geen boodschap

  10. Aad Verbaast schreef:

    Mooi betoog. En kan ik onderschrijven.
    Verandering wordt nog te standaard als bedreiging gezien en veel te weinig als kans.
    Als die deur eens zou worden opengezet, zou de wereld er anders uit kunnen gaan zien.
    Het begint allemaal met luisteren.

  11. jan bouma schreef:

    Over het noodzakelijke belang van de multiculturele samenleving en de pluriformiteit:
    @Elsje Dijkstra
    @Ruud Zweistra
    @Maria Trepp
    @Ina Dijstelberge
    @Joke Mizée.. in het bijzonder…zie haar/ons lopende blog
    @Aad verbaast…die snapt het.
    @Vroems… nog niet (?)
    @WJ’tje van de VSP…snapt het ook.
    Zij, als Vkbloggers, hebben m’n boek waar de antwoorden in staan. Men zoekt dan op de wandeling van Mithras door zijn wereldtuin; zie de pg. 103 t/m 130.

  12. Noud was ff weg (van heerlijke Limburgse vlaai) schreef:

    Ik heb er een stukje uitgezocht om te lezen, mijn zondagmiddag gaarheid heeft me in de greep: zeer mee eens en wat een werk!

  13. Ruud Zweistra schreef:

    Marius van Artaaa 03-01-2010 12:35
    elke inhoudelijke invalshoek draagt bij aan de pluriformiteit, Ruud… | : )
    Reactie:
    Tja, dan kan het niet anders:
    Ga dat maar in het Sobibor-proces vertellen.
    Ik heb geen kliniek voor dit soort afwijkingen, maar misschien kan je jezelf helpen: http://www.rijnlandmodel.nl/achtergrond/psychologie/alfa_beta_denken_intellectualisme_bronnen.htm

  14. jan bouma schreef:

    @Ruud………14:27
    Je bewijst met je link naar je Rijnlandmodel aardig het gelijk van @Marius (en mij) want jij hoort nou precies onder "de te tolereren afwijkingen" die zich kunnen manifesteren in een pluriforme maatschappij. Deze conclusie is niet ingewikkeld voor je. Trek ‘m dan ook. Want ik zou je toch niet graag willen missen in een pluriforme en multiculturele maatschappij…:))

  15. Ruud Zweistra schreef:

    Ga Satuka lezen, jan.
    Moslims horen niet thuis in een pluriforme maatschappij, want die willen ze afschaffen.
    De moslims zijn als de bestuurders van Maarssen.

  16. jan bouma schreef:

    Ruud….15;26
    Laat Satuka voor zichzelf spreken.
    Ik vergeleek jouw gelijk in dat Rijnlandmodel met het gelijk dat de multiculturalisten hebben door je aan het woord te laten, je te laten schrijven wat je wilt, je eigen identiteit te ventileren, je niet op te laten pakken door een soort staatspolitie vanwege afwijkende geluiden.. of vanwege de Gleichschaltung door Wilders c.s.; kortom om je staatsburgerschap invulling te geven zoals jij je dat goeddunkt. Ik schrijf niemand iets voor. Ik wens dan ook van de logische weeromstuit ook niets voorgeschreven te krijgen door mensen zoals jij die Rijnlandmodellen vol mogen schrijven.
    De inwoners van een bepaald land hebben wel te maken met universeel geldende wetten. En met de nationale wetgevingen. Die kunnen aan kritiek onderhevig zijn.
    Het gaat te ver om hier alles op te sommen wat je had kunnen lezen…:))

  17. Ruud Zweistra schreef:

    jan bouma 03-01-2010 16:02
    Ruud….15;26
    Ik vergeleek jouw gelijk in dat Rijnlandmodel met het gelijk dat de multiculturalisten hebben door je aan het woord te laten, je te laten schrijven wat je wilt, je eigen identiteit te ventileren, je niet op te laten pakken door een soort staatspolitie vanwege afwijkende geluiden..
    Reactie:
    De volgende die zich in zijn multiculturalisme op het terrein van "de mond snoeren" beweegt. Het past allemaal in elkaar: van ideologie, naar leugens, naar bedreigingen.
    Het is een autonoom proces.

  18. jan bouma schreef:

    @Ruud…16:14…… ????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    (Ik verdedigde je freedom of speech, cultuur en identiteit voor zo ver die uitingen niet strijdig zijn met de universele wetgevingen. Dus wat is nou je probleem?)

  19. Maria Trepp schreef:

    Mooi beste vriend, zo goed had ik het nooit kunnen zeggen.

  20. 100_woorden schreef:

    @Marius
    =Het luchtige: denk toch eens wat anders dan je gewend bent, lijkt me altijd op te gaan | : )=
    Ik zou zeggen: denk dan maar eens dat het niet opgaat 😉

  21. jan bouma schreef:

    @Trepp… 17:34 are you talking to me? :)) Jij nog de beste wensen voor 2010.
    ""…Wie niet weg is, is gezien..!" Zo luidt mijn motto voor 2010.

  22. johanna_nouri schreef:

    @ Marius
    Wat een lange tekst, dat moet ik even laten bezinken. Ik kan het niet overzien. Het uitdragen van de grondwaarden, het je niet laten afschrikken door ‘de ander’ en door je eigen ‘anders zijn’, zoeken naar het gemeenschappelijke en genieten van de uniciteit van elk ander.

  23. Marius van Artaaa schreef:

    creativiteit ja, paco dat zou moeten volstaan, maar
    het past niet in de grondwet,
    omdat je er niet op gediscrimineerd kan worden… | 🙂
    dank je Aad, en om te luisteren moeten de deuren open,
    die men voor elkaar gesloten houdt….
    Jan, maar over multiculturalisme zullen de noten nog gekraakt moeten worden,
    we zouden vooral in Engeland en Canada moeten kijken waar het in lokaal
    beleid en in regeringsbeleid vorm is gegeven, met prachtige dilemma’s als het
    niet hoeven dragen van motorhelmen door de Sikhs…
    dank je Noud, het meeste werk zat in het schrappen om het nog voor de doorbijters
    leesbaar te houden en in de opmaak, want bij het kopiëren ging van alles mis | : )
    Ruud, die discussie ga ik niet met je aan, ik hou het bij pluriformiteit. Of ik hier
    intellectualisatisch pluriformiteit behandel, dat is iets tussen jou en je therapeut..| : )
    dank je zeer Maria, ik had het nog veel mooier willen zeggen en al schrijvend ligt
    er nu een stapeltje teksten die ik misschien in mijn lopend verhaal over Sirius kan
    verwerken…
    100_woorden, de kritiek op minderheden is zelf al lucht (gebakken of vervuild) en dan is luchtigheid zelfs op zijn plaats lijkt mij. Ik snap ook niet waarom ik moet denken dat het niet opgaat.
    Het lijkt wel alsof je optimisme ongepast vind. Dat is het nooit, volgens mij.
    Of was het een grapje van je? | : )
    het is ook als snel veel te veel, johanna, als we de tegels onder de maatschappij gaan optillen. Pluriformiteit heb ik nog weten te beperken tot het participatievraagstuk (c.q. integratievraagstuk), maar als we het gehele thema zouden belichten dan komen we op een dik boek terecht. Denk alleen al aan multidisciplinaire wetenschappen, kunstuitingen, zorg enz. Of interdisciplinair werken van alle systemen. Of multiculturalisme versus pluralisme. Of integratie versus assimilatie versus adaptatie enz. enz. Minstens al een eeuw worden er jaarlijks tig boeken geschreven over zaken die deze materie betreffen. De bibliotheek over culturele minderheden alleen al zou een eigen gebouw nodig hbben, laat staan die over ouderen, gehandicapten enz,.
    En, inderdaad stuiten we uiteindelijk op emoties als schrik en vrees, zelfs voor je eigen anders zijn. Ik ben het geheel met je eens dat het genieten van de oneindige mogelijkheden om de ander te ontmoeten het belangrijkste argument is.

  24. 100_woorden schreef:

    @Marius
    =Het lijkt wel alsof je optimisme ongepast vind. Dat is het nooit, volgens mij.
    Of was het een grapje van je? | : )=
    Ik vond de paradox wel grappig (als anders denken dan je gewend bent altijd opgaat, zou je de stelling bewijzen door te denken dat het niet opgaat waarbij die gedachte in tegenspraak is met het bewijs).
    Verder heb ik (uiteraard zou ik bijna zeggen) niets tegen optimisme, want zonder optimisme verdwijnt de motivatie om een positieve verandering te bewerkstelligen.
    Wel zie ik optimisme bij voorkeur gekoppeld aan realisme. Een voorbeeld uit je tekst:Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Zo simpel kan het zijn als we ons voorstellen hoe een samenleving open staat voor alle verschillen onder haar bevolking. Vanuit diverse perspectieven is het niet alleen een aantrekkelijk maar ook een realistisch beeld van wat er aan kwalteiten huist in zovele burgers. Dat bij een positieve bejeging van elkaar zich aan de ander ontvouwt zoals bloemen hun knoppen en bladeren openen als eenmaal het licht op hen schijnt.
    Het klinkt mooi natuurlijk (hoewel de bloemenmetafoor wel erg cliché is, maar goed), maar hoe reëel is het? Neem een kreet als "diverse perspectieven". Welke? Van Wie? In welke mate in de samenleving aanwezig? In welke mate realiseerbaar? Praktische haalbaarheid? Politieke haalbaarheid? Maatschappelijke haalbaarheid?
    Ik zeg niet dat je per se ongelijk hebt, maar "positieve bejegening" is afhankelijk van heel veel factoren (dus niet simpel). Hoe zit je zelf in je vel? Wat voor toekomstperspectief heb je? Hoe zijn je financiële omstandigheden? Je sociale omstandigheden? Je kansen op de arbeidsmarkt? Etc.
    Als je bijvoorbeeld naar het stemgedrag van de bevolking kijkt, wordt dat voor een groot deel (misschien wel het grootste deel) door onvrede gedicteerd op dit moment en juist die onvrede heeft een negatieve invloed op hoe wij elkaar bejegenen, lijkt mij.
    Nu ben ik een optimist en denk ik dat we de negatieve spiraal wel kunnen doorbreken, maar dat zal een langdurig proces worden waarbij de storm eerst moet uitrazen voor we weer kunnen opbouwen. Dat uitrazen dient alleen gecontroleerd te gebeuren. Figuren als Wilders moet je wel de ruimte geven, maar geen volledige vrijheid. Gecontroleerd laten uitbranden dus. Geef je hem de ruimte niet, dan blijft het ondergronds fikken als een veenbrand en is het wachten op de volgende uitbarsting.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.