Her-denking van het Rampjaar 2007 in Vlissingen

Geplaatst: 3 juli 2010 in Wordt vervolgd
Tags:, , , , , , ,

visioen kuip

 
 
 
ze zouden het niet geloven
wanneer ze onzichtbaar
bij ons binnen keken
 
ze zouden zeggen
zie je dat
ze zitten rustig bij elkaar
stil ze praten nee
stil ze ze hebben ’t niet
over ons ze lachen
zie je dat
ze doen gewoon
alsof er niets is gebeurd
 
wat kunnen we doen
ze komen niet terug
we moeten gewoon doen
we moeten maar doen
alsof er niets is gebeurd

Uit: Sonja Pos, Het efficiënte vergeten, 1965; zie Terreur, Nabestaan en Onverwachtte pop-up

Zaterdag 3 juli 2010. Tijdens Le Grand Départ  fietst Sirius zo geconcentreerd mogelijk op zijn omafiets, na een week zich thuis vrijwillig te hebben geïsoleerd om zijn kop weer maatschappelijk in orde te krijgen, opgewekt naar Gamma, waar hij een tweede workmate wil scoren. Het knutselen aan een Kamerbreed Mediameubel op wieltjes, zodat hij het van zich af kan schoppen als een uitzending hem niet bevalt, heeft twee werkbanken nodig om tegelijk een deel te schilderen en een ander deel te fabriceren. Door het geknutsel is hij er ook achtergekomen dat hij best tot zijn 67e had kunnen blijven werken als men voor iedere taak een werkplek had gemaakt, een schilplek voor de rotte appeltjes van de organisatie en waar handarbeid flexibel gescheiden van hoofdarbeid zorgt voor integrale en interactieve beleidsontwikkeling.

Zoals Freud zijn grondverf voor een Psychoanalyse van de seksueel aangedreven Ziel in een schitterend isolement ongestoord heeft kunnen fabriceren door zelfanalyse, zo heeft ook Sirius zijn bipolaire stoornis kunnen opwekken, waarin de Heer Manie zorgt voor een ongeremde waarheid en de Dames Depressie voor genoeg krokodillentranen om een compleet kantoorlandschap onder water te zetten. Door zich niet aan de 12 geboden van de Oetlul te houden heeft hij volgens voorschrift van de SPK uit zijn kwaal een wapen gesmeed. Waarbij het bewust verstoren van ieder ritme en met name het bioritme vanzelf de voor ieder Nietinordezijnswerk benodigde Razende Geest over zich kan laten uitstorten. En de verslavingen die zijn slaapdeprivatie in hem opwekt overdag de gemiste euforie van een weldadige slaap doet vinden in voortdurend oreren, oorblog maken of Onan eren.

Dat flikte hij al in 1991, toen het mis dreigde te gaan met zijn inwendige zendingswerk op de Hogeschool Rotterdam, en in 2003 toen hij in een kerker van de Willem de Kooning Academie was opgesloten voor een sexverslaving. En voor het laatst in Vlissingen, waar het College van B&W op 3 juli 2007 11 interne medewerkers op hun werk liet arresteren en 1 externe projectleider de toegang tot dat werk ontzegde, omdat ze “niet anders konden om informatie boven water te krijgen”. Hij heeft zijn ex-collega’s per email zijn her-denking van dat Rampjaar aangekondigd, met de prent bij zijn blog Het Hart Vol Kollenbloemen als mogelijk vaandel.

ham

Aanvankelijk hoorde hij niets terug tot hij op zijn bedrijfssite post kreeg van één van hen, een collega die net als hij destijds meteen tegen die mis-daad in het verzet kwam.

resp

 
Die mis-daad is men efficiënt aan het vergeten, peinst Sirius als hij zich het enige artikel
in de PZC voor zijn Razende Geest haalt, dat op hun internetsite erover te vinden is. Lux citeert in zijn hoofd de letterlijke alinea’s, waarin Sirius een her-innering van die zwarte dag voor de professionele bureaucratie verwacht had. Echter op die plek wordt de oorzaak van het vertrek van het voltallige college Inclusief de Over Het Algemeen Zelf Niet Functionerende Directeur gebagatelliseerd tot een miljoenentekort. En dat door een wethouder die voortvarend de hele stad op de schop wil nemen, terwijl die stad zijn Vertrouwen in hun bestuur nog lang niet terug heeft. 

pzd

Sirius gaat zelf maar eens op zoek in zijn hoofd en vindt pas in de notulen van de gemeenteraad van 10 april 2010 een remindertje. Het was de laatste vergadering voor de oude gemeenteraad en de eerste voor de nieuwe, voorgezeten door de waarnemend burgemeester, die hij al snel ervaarde als de Double-Dutch-Meester uit Limburg. Ja hoor daar ligt iets onder een tipje van de sluier de ingreep in de richting van een aantal ambtenaren. Mijn God, zucht Sirius, hier is zelfs sprake van een collectief geheugenverlies dat binnen 3 jaar na dato verdringt dat op gezag van de OHAZNF directeur Juffertje D. Schipperhein 11 ambtenaren bij het krieken van de werkdag achter hun bureau werden opgepakt door een Privépolitie. Deze was ingehuurd door het College van B&W en geleverd door het zichzelf Forensisch Instituut voor Gelddwalingen noemende, Intégis, op verzoek van de Avatar aanbiddende aap van de enige Dekknecht van Schoon Schip (Juffertje DS). Deze mis-daad tegen het fatsoen was weer het gevolg van de rampzalige organisatiedrift van de Dames aan de Overkant (zoals we iedere dag toen zongen over het zichzelf zo krachtdadig en als de Dapperheid zelve ziende College van Kwadertrouwmeester & Wetsverkrachters inclusief de non-communicatieve Dekknecht Juffertje DS). Vanaf die dag was het stadhuis een Politiestaatje in een Stadsstaatje, dat geheel van de buitenwereld was afgesloten met 1 bevel met Niemand Nergens Over Praten!

integis
int 2

Die Razzia had hem en zijn collega volledig over de kop laten gaan en als trauma in hun hoofden ingeprent. Bij Sirius had het bijgedragen aan een verheviging van zijn denken en doen, zoals hij nog nooit had beleefd. In één flits zag hij het stadhuis veranderen in Het Oranjehotel . De Polizeigefängnis, waar zijn opa Voskamp destijds het hang- en sluitwerk voor leverde. De 5 Dappere Dames en 1 Laffe Heer waren opeens 6 Bestuurders met een gat in de hand en een Vervoerswil ter grootte van een complete Armada. Er werd gesproken van Koudbloedige Regentessen die met een Schoon Schip een Ovenhitte Organisatie te lijf ging. die hen zou belazeren. Dat was al voorbereid met het Interim Algemeen Niet Echt Communicerend Vat Klaas de Vries.

 

nota

Zijn steeds dieper gravende hersenen zijn geheel van de weg geraakt als hij, in het door homobos en -duin verweerde hoofd van een automobilist die hem inhaalt met een zuigend Hé Mietje Gaat Ie Lekker Op Je Omafiets, niet meteen de ontslagen pompbediende van het 24-uurs bedrijf herkent, waar hij snachts zijn sigaretten en snoepgoed haalt. Sirius haalt na het opstaan van zijn verstand zijn schouders op, maar Flex daagt hem uit zich om te draaien en met zijn tong de slang uit het Paradijs te imiteren die Eva tot het eten van de vruchten van de Boom van de Kennis van Goed en Kwaad, die niet ver van De Premoderne Levensboom stond, had verleid. Lux grijpt onmiddelijk in en leest nog eens de motie van wantrouwen tegen het college aan hem voor dat nog net voor zijn verjaardag in 2007 is gepubliceerd. En inderdaad nergens staat iets over een miljoenentekort. Die Polderman verdraait het verleden doodgewoon.

motie

Wat een prachtig kado had hij toen nog geroepen en nu hoop ik toch echt dat ik voor mijn verjaardag in 2008 verneem dat alle mis-daders inclusief de narcistisch gestoorde directeur Dekknecht DS aan ons allen (het gehele stadhuis, en alle burgers, en heel Nederland als krachteloze democratie) hun oprechte spijt en medeleven met de slachtoffers van hun koude oorlog hebben betuigt gedurende een Tour de Vlissingen door de Bonedijkestraat langs de Scheldestraat, het Scheldeplein en de Coosje Buskenstraat, waar het oude overlast aan- en afvoerende pand van het Huiskamer Project Voor Drugsgebruikers 

hkpd

hun bivak is, over de Boulevard, waar nu bij De Postmoderne Levensboom van Marte Röling de finishlijn geheel in hun stijl getrokken is.

levensboom
lux waarschuwt sirius. man, rij niet zo gehaast, doe kalm aan, ben je besmet door de vervoerswil van de tour de france? kom op, schakel terug op het gebod: denk bij iedere activiteit alleen aan die activiteit en flex gilt: kijk nou toch, thierry henry en didier drogba in de kuip. de twee verlossers die ook nog kunnen voetballen. drogba, die met zijn grote gebaar om de gouden bal van afrika aan zijn land te geven een burgeroorlog in de ivoorkust had gesmoord en de stammen verzoend met een wedstrijdje, waar hij zijn prachtige schoten liet zien, leek tegelijk pak-me-maar, hier-hang-ik-voor-u-allen en kom-in-mijn-armen uit te drukken. kracht versus macht won het in die werelden. en henry, vervolgt flex snel, heeft zijn voetballiefde ingezet voor de strijd tegen het racisme, waarbij zijn tongzoen van het leer der aarde het gouden laagje over de steeds vaker oplaaiende imitatie van rassenoorlogen uit de onvoltooid verloren tijd van de apartheid opzuigt. we zien zo kracht in het kwadraat. een bundeling die beiden sterker maakt in hun ambitie vrede te stichten en kwade machten de wereld uit te helpen met schop en schoffel. alleen met vereende krachten kunnen bergen verzet worden, denkt hij hardop. wat vlissingen nodig heeft is een totale bundeling. sirius ziet een stad aan de schelde voor zich, waar alle burgers, bestuurders en ambtenaren dapper hun schouders zetten onder de vele vraagstukken, die men met steeds minder middelen, mensen en mogelijkheden als 1 bevolking, 1 bestuur en 1 beleidsaanpak in no time weet op te lossen door te leren in de onvoltooid verloren verleden tijd.
 
dit visioen sterkt sirius in zijn kleine veldtocht deze en komende weken tegen het efficiënte vergeten van het bestuurlijk geweld op dorpsschaal, dat alle democratische grondrechten aanrandde. de rest van nederland werd daardoor en wordt nog altijd in een diepe slaap gehouden, die sirius tot nu toe mist, maar wat nu een heuse zegen voor zijn baan als chroniqueur is geworden….

(wordt vervolgd)

reacties
  1. martin schreef:

    Marius het is me wat veel en volgens mij vooral een
    verhaal dat voor jou van belang is (misschien vergis
    ik me).

  2. Marius van Artaaa schreef:

    het was ook heel veel wat er gebeurde martin
    en destijds niet opgemerkt door de media
    en zeker relevant als je werkgever vindt dat je op je werk
    gearresteerd mag worden door een privépolitie
    of vind jij dat slechts een pluisje op mijn persoonlijk jasje
    en zie je er geen mis-daad in die de hele wereld aangaat?

  3. martin schreef:

    Marius als ik het dan lees dan valt dat aspect me gelijk op, maar
    het hoe en waarom wordt me niet duidelijk. Bovendien loop jij daar
    met je bijzondere gesteldheid tussendoor. Ik krijg het idee dat het
    verhaal voor jezelf is geschreven en ingewijden. Het lijkt me zeker
    meer dan een pluisje.
    Het doet me ook denken aan wat eerder deze week gebeurde en
    van de andere kant van de Wester Schelde kwam.

  4. Marius van Artaaa schreef:

    idd martin, het is in de stijl geschreven van een razende geest
    dat leek me passen bij mijn situatie toen en nu
    dit is het begin van een feuilleton over wat er destijds
    gebeurde op een stadhuis waarvan de bewoners
    niets naar buiten mochten brengen
    en nu waar men nu bijna niets meer kan terugvinden
    in openbare bronnen op o.a. de website van de gemeente Vlissingen
    het is even doorbijten
    maar de volgende blogs zijn glashelder
    ze bevatten de ‘kunst’ die ik destijds als verzetje
    hanteerde om overeind te blijven in de gijzeling van
    het vrije woord en beschouwingingen over organisatiekunde
    op deze nu nog mogelijk duistere verzameling
    kom ik blog na blog terug
    dan gaat het straks echt wel kloppen
    ps
    waar je naar verwijst heb ik (weer) geen rinkelend belletje

  5. Wattman schreef:

    Het is inderdaad nogal wat, wat er gebeurd is. Maar ik kan het ook niet helemaal volgen, net als Martin. Ik heb er even over gedaan om het te kunnen lezen, ik kijk uit naar de glasheldere blogs die volgen!

  6. martin schreef:

    Ik verwijs naar die smeerlap uit Terneuzen die mails
    plantte bij de meeste mensen die jou een hart onder
    de riem staken.

  7. Marius van Artaaa schreef:

    @ Watman en Martin
    Het is ook een manisch blog.
    Veel teveel willen vertellen
    met veel teveel gewicht en
    veel teveel bedoelingen
    ik wilde deze start bewust maken
    als een wielrenner in de proloog van de Tour
    en een tijdrit in woorden afleggen
    dat heet zo mooi tachylalie
    (zeer snel spreken, waardoor het de ander verwart)
    ik wilde drie werkelijkheden bij elkaar brengen
    1 mijn afnemende kwaal en hoe die kwaal me
    een prachtige meander van een loopbaan heeft
    gebracht, waardoor ik het als een zegen zie
    (alleen niet voor mijn omgeving) en als een wapen
    om ontslagen te worden uit functies of banen, wanneer
    men je kwaliteiten niet erkent en de kwaal
    niet weet te hanteren
    2 de toenemende kwaal van het vergeten van wat
    in 2007 in Vlissngen gebeurde, terwijl het pas 3 jaar
    geleden is en men mij bij het afscheid vroeg of ik
    het zou publiceren. Dat HET slaat op de ‘literatuur’
    die ik rondzond (op een gegeven moment naar 40 collega’s,
    die het weer anderen lieten lezen) den daarin de hele
    toestand op de hak nam in absurdisctische verhalen,
    gedichten en ingevingen
    3 de onderliggende thematiek in de hele wereld
    waarin de Machthebbers geen oog hebben voor het verlies
    dat ze lijden tegen Krachthebbers (de sterke èn zwakke kanten
    van degenen waar ze over willen heersen en mee willen doen wat zij
    goed achten in het algemeen belang)
    ik had veel aantekeningen gemaakt deze week,
    waarin ik langzaam aan beter slaap en
    minder manisch ben
    ik verwerkte het echter veel te snel in een van de hak
    op de tak springend verhaaltje, waarbij de wijze waarop
    het blog geschreven moest worden de boodschap
    verstoord overbrengt
    wat de gebeurtenis in Vlissingen betreft:
    op dinsdag 3 juli 2007 kwam op onze kamer
    twee ‘stillen’ onze collega ophalen, die niets meer
    mocht doen vanaf het moment dat zij hem hadden
    geidentificeerd
    wij wisten van niks, maar hij wel.
    er was een conflict gaan etteren tussen wethouder Verhagen
    en het projectteam over de informatie die ze wenste (maar die er
    toen nog niet was)
    ze moest besluiten of de bouw van een totaal nieuwe wijk in Dokkershaven
    ter hand zou worden genomen en aan wie het gegund zou worden
    om een het te bouwen
    ze was bang dat ze het schip in zou gaan, vanwege verkeerde berekeningen
    cq. schattingen enz.
    ze dacht dat haar medewerkers haar bedrogen
    ze kreeg van de nieuwe directeur het advies om Intégis in te schakelen
    die is onmiddelijk aan de slag gegaan
    en heeft na verwijdering van de mensen
    de computers uit elkaar gehaald
    en zo’n 24.000 pagina’s mogelijke ‘foute informatie’ gekopieerd
    ik zal dit in de komende blogs stapje voor stapje uit de doeken doen,
    maar wel steeds met drie werkelijkheden erin:
    1 mijn kop en hoe deze mijn leven bepaalt heeft
    2 de bestuurscrisis en hioe deze de organisatie in de greep houdt
    3 het algemene onbehagen met machthebbers die ons onderdrukken,
    omdat ze onvoldoende eigen krachten hebben met ons
    daadwerkelijk samen te werken
    onder ons versta ik alle mensen
    die op basis van hun sterke en zwakke kanten
    (beide zijn onze natuurlijke krachten om te overleven)
    door hen (die louter hun positie in de strijd werpen)
    worden gemortificeerd (onze ego’s willen ze dood hebben)
    zoals dat in totale instituties als de psychiatrische inrichting,
    gevangenis enz. het geval kan zijn en doorgaans is
    ondanks alle democratie moet men gehoorzamen aan de machtigsten!
    en daarom grijp ik terug op een bestrijding ervan door middel van mijn gekten!

  8. Marius van Artaaa schreef:

    ok, martin
    nu snap ik het
    je mailde me dat al
    maar kik wist niet dat iedereen
    werd gestalkt die op mijn blog reageerde
    en zeer bedankt voor jullie hart!

  9. Marius van Artaaa schreef:

    VOOR AL MIJN LEZERS:
    ik blijf deze week nog van het blog weg
    om goed te herstellen
    en op papier het vervolg zo te schrijven
    dat we elkaar ongestoord kunnen verstaan
    ik zal sowieso veel minder bloggen,
    want die manie schuilt ook daarin dat ik
    teveel schrijf en teveel reageer
    verwacht van mij deze zomer geen bezoek
    ik kan het domweg niet hendelen
    als het echt allemaal voorbij is
    (de slechte slaap, de labiliteit overdag,
    de ongeremde wil mijn ‘ weten’ over alles en iedereen
    uit te spreiden en de gekmakende onrust in mijn hoofd)
    dan zal ik dat ritme van 1 blog per week
    volhouden, want daar schuilt ook de oplossing
    in om overeind te blijven, maar wel weer
    bij anderen op bezoek gaan en
    daar reageren zoals ik zo graag doe.
    groeten,
    marius

  10. pinksterkind schreef:

    je verhaal is zeer herkenbaar voor mij. Mijn eerste man overkwam iets van gelijke strekking en reageerde met dezelfde manie als jij. Ik kan je verhaal dus wel volgen, maar ik hoop dat je gaat rusten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.