Was Amy zichzelf volgens mijn 100 woorden?

Geplaatst: 26 juli 2011 in Ode aan Amy Winehouse
Tags:, , , , , , , , ,

Mijn reactie bij 100_woorden over jezelf zijn en de dood van Amy Winehouse kunnen me niet loslaten. Was Amy zichzelf? Mijn reactie op het zichzelf willen zijn van 100_woorden had ik in 100 woorden haiku’s gestopt met een concluderende regel. De 6 haiku’s en 1 regel vormen een geheel, dat niet meer is dan de som der delen en de delen haiku voor haiku meer betekenen dan de som en het geheel samen:

jezelf zijn is ook

maar een masker dat de wil

bedekt van niet zijn

wie je bent zonder

de conditionering

van je performance

zijn is verlangen

naar een bestaan voor iets

of iemand anders

jezelf zijn is het

moderne gebod van god,

onze tijd en plaats

waren we maar slechts

ledematen dan konden

we vrijuit praten

zonder de spiegel

in ons gezicht waarin de

‘waarheid’ wordt belicht

blijf waar je bent!

Vannacht peinsde ik erover of mijn haiku’s vertellen wat jezelf zijn betekent, waar het verwijst naar authentiek (willen) zijn. In de sociologie en de filosofie wordt vaak aangegeven dat we door symbolische interacties met anderen een zelf ontwikkelen. Charles Cooley heeft dat al in de jaren twintig van de vorige eeuw als socioloog het treffendst verwoord. Hij gaf ons als inzicht de ‘looking-glass self’, waarmee hij zegt dat het oordeel dat we over onszelf hebben in hoge mate beïnvloed wordt door hoe we denken dat anderen over onszelf oordelen.

Amy is daar een schrijnend voorbeeld van. Vanaf haar twaalfde was ze zichzelf, maar dat werd toen en wordt nu nog altijd afgedaan met haar te typeren als een onhandelbaar wicht. Op den duur kon ze niet anders dan dat beeld versterken, vanwege de gefixeerdheid van haar omgeving op die onhandelbaarheid. In die zin hebben we haar geen kans gegeven om buiten haar talent te laten zien wie ze authentiek is.

Het impliceert dat we alleen authentiek zijn en blijven als we geen contact met de ander onderhouden, waarin we ons uitleveren aan het oordeel van die ander. Puur subject zijn is alleen mogelijk tussen de vloeren van de kamers waar de anderen boven en onder ons goed of kwaad over ons spreken.

Mocht je daarvoor kiezen dan zul je nooit aan die anderen de plaats bekend moeten maken waar je jezelf bent. Blijf daarom waar je alleen bent. In de insectenwereld, waarin wij mensen met elkaar verkeren, is een solitair bestaan de enige ‘plaats’ waar we in de ‘tijd’ kunnen vertoeven met ons authentieke zelf. In dat niemandsland kunnen we Amy tegenkomen en dat zou wat zijn, als zij de weg ernaartoe weet te vinden.

I do hope so to

meet you there, Amy, in our

land for no body

Ps

Dit is bijna een pleidooi voor een bestaan als burkabewoner om je ziel genade te schenken als de mythe je identiteit doodt.

reacties
  1. Misschien is dit gegeven dat je belicht wel de reden van het burka dragen.
    Een reden die wij niet begrijpen omdat we veelvuldigheid van contacten als iets positiefs zien.

  2. Zilvertje schreef:

    Wat maak jij mooie dingen. Vind de werken van Amy prachtig.

  3. Annet schreef:

    Moge ik u ontmoeten in vlinderland
    een vlinder in een burqa
    met goddelijke vleugels
    en losse teugels
    en een piepklein bitje

    vlindermens waar zit je

    in rupsenbestaan
    popje, popje

    ik vind het prachtig…

    en altijd zo moeilijk
    om weg te gaan

    ga ik ploep weg
    of blijf ik schuchter staan….

    ~ Annet ~

    • ik vind het prachtig
      wat je mij toedicht en ont-
      moet je hier en daar

      als je weggaat hier
      blijven altijd de stofjes
      achter van je zijn

      voor mij een geestig
      wezen vol aandachtigheid
      voor waar het hart reikt

      iin oneindigheid!

      ~Marius~!

  4. assyke schreef:

    begrijp niet goed wat de burka hier mee te maken heeft
    maar dat terzijde

    ze zong prachtig, maar ik geloof geen moment dat ze zichzelf was
    en dat heb je heel duidelijk verwoord
    het wordt een act, een gevangenis, waar je nauwelijks meer uit weet te breken
    weglopen, zelfmoord of -destructie lijkt dan bijna de enige manier
    om los te breken

    • inderdaad assyke, een vicieuze cirkel waarin je imago je identiteit wordt
      zoals met iedereen gebeurt die gediscrimineerd wordt
      in positieve of negatieve zin
      en dat zelf niet meent te kunnen doorbreken

      bij Herman Brood zag ik die positieve discriminatie,
      die hem in die cirkel opsloot
      waarbij hij zichzelf zag als een rockstar
      die met drugs op de been moest worden gehouden
      wat eerder bevestigd dan verworpen werd door publiek en media
      terwijl hij hunkerde naar de liefde thuis in zijn gezin
      waar zijn dochter hem raakte met dat hij
      er niet voor haar was als vader
      maar zijn pantser was keihard en zijn zelfkritiek
      meer een smoes dan een overtuiging

      zo babbelde hij graag over geweten en genotszucht
      waartussen hij heen en weer werd geslingerd
      zijn schuldgevoel schoof hij weer opzij met zijn mateloos drinken, slikken en snuiven

      bij beiden speelt natuurlijk die verdomde verslaving
      maar te weinig en te laat stimuleerden anderen
      hem (en wellicht Amy ook) zich te laten behandelen
      en als dat wel gebeurde dan moesten
      ze meteen weer op het podium
      zonder echt stabiel te zijn

      ps
      ik noem de burka(bewoner) in algemene zin
      als een mogelijkheid om je te beschermen voor de blik van de ander
      die de nadruk wil leggen op je tekortkomingen in hun ogen
      en niet in de zin van de zeden van sommige ‘gelovigen’;
      daar is niks mis mee lijkt mij

  5. hippocampi schreef:

    het leven is mogelijk een droom van de doden
    onbewust en in de nacht zijn we misschien wel één
    de slaap als ultieme burka

    een ante nocturne groet,

    hippo

    • er schuilt een waarheid
      in je woorden die de mens
      ‘oplost’ met geloof

      dat Het Leven pas
      na de dood begint, daarvoor
      is het een leeg glas

      de slaap is de plaats
      en tijd dat men contact heeft
      met de eeuwigheid

      waarin het ego
      baadt in bewustzijnstromen
      ‘God’ tegenkomen

      de sociologie
      spreekt van mortificatie
      van het ego als prijs

      je betaalt die voor
      het maatschappelijk verblijf
      in Instituties

      de Droomtijd brengt ons
      samen, Aboriginals zien
      dat als de Oorsprong

      er is zoveel te
      vertellen hierover, ik
      ontmoet je graag daar

      een net wakkere groet,
      marius

  6. 100 woorden schreef:

    Bij publieke figuren is de kans dat ze geleefd worden in plaats van zelf te leven een stuk groter dan bij mensen die zich anoniem door het leven verplaatsen en in die zin vormen ze een uitzondering die het moeilijk maakt iets zinnigs te zeggen over “de mens” in algemene zin.

    Omstandigheden spelen altijd een rol, zelfs de kluizenaar die nooit contact heeft met wie dan ook heeft te maken met omstandigheden die invloed hebben op wie hij is. En dan zijn er nog de zaken die er min of meer tussenin zitten (tussen omstandigheden en jezelf). Iets als ziekte, handicaps of chronische pijnen bijvoorbeeld. Dat is/wordt een deel van jezelf, maar is tegelijk ook een omstandigheid. Je bent niet je ziekte, maar jezelf zijn zonder die ziekte is anders dan met.

    Ik neig ernaar om het “zelf” te zien als dat wat omgaat met alle omstandigheden die zich voordoen en het in die zin los te koppelen van de omstandigheden.

    • We zijn in de openbare ruimte al snel publieke figuren,
      waar ‘men’ ons uitzaagt door wat eigen is aan onszelf in stereotypen
      te negeren. Van mensen-met-gebreken tot verblindend-mooie-exemplaren
      Omstanders doen dat en omstandigheden maken de kans groter dat ze je zo borduren.
      Natuurlijk, kan iedereen zich onttrekken aan het stollen in hun clichematige typen
      door te doen alsof de ander gebrekkig is en zo de eigen trots te bewaren.
      De prijs betalend van een contactarme samenleving
      voor een zelf dat leeft zonder last van de ander zijn beleving.

  7. hippocampi schreef:

    Marius,

    Vandaag was ik wakker
    werkend in
    even één met mijn tuin
    tot ik keek wat ik nu weer
    tot stand had gebracht
    in het volle licht
    van de zon

    groet,

    hippo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.