Bjorn maakt ons bewust van Breivik, Dr Swaab en het homoisme

Geplaatst: 7 augustus 2011 in Homoisme
Tags:, , , , , , ,

In de droom ontmoet ik mijn mij uiteindelijk in een gemoderniseerde melkbar uit de film Clockwork Orange, waar Bjorn ons trakteert op moedermelk met honing terwijl hij ons de oren van het hoofd kletst over de betekenis van zijn kado als symbool voor de hedendaagse maakbaarheidsidee van de heren medici die ons geheel naar hun inzichten kunnen verbouwen tot een man met tieten, die zo zijn verlangen naar geslachtsverandering kan realiseren. Waarbij we genoegen moeten nemen met de stand van zaken in hun wetenschap, die van die piemel nog geen volledig functionerende yoni kunnen maken.

‘Luister’, zegt hij samenzweerderig, ‘we leven in de utopische wereld van Alex, de hoofdfiguur in die film uit 1971 van Stanley Kubrick. Ultraviolence is vandaag de dag bijna normaal geworden. De Angry Young Men uit de literatuur van de jaren vijftig hebben in de figuur van Anders Breivik zich opgeblazen tot de Satan himself, terwijl wij via de media steeds meer mannen en soms vrouwen geserveerd krijgen die half invalide verbouwd zijn tot hun diepste wens en homo’s die opgelegd blij zijn dat zij hun geaardheid voor de tv prijs mogen geven aan familie en vrienden.’

Zijn lange betoog komt erop neer dat de film zich in de werkelijkheid zal herhalen. Breivik zal men ook trachten te genezen met een herseningreep of een medicinale afkicktherapie, waardoor hij kotsmisselijk zal worden van geweld en daardoor zichzelf niet kan verdedigen tegen weerwraak. Door wat hem vervolgens op straat wordt aangedaan valt hij terug in zijn oude patroon. Maar in het script van het boek van Anthony Burgess, waar de film op gebaseerd is, is er een laatste hoofdstuk, dat Kubrick niet kende. Breivik zal zich, volgens dit script, realiseren dat het echt over moet zijn en een gezinnetje willen stichten, maar is bang dat zijn kinderen zijn gedrag van hem erven. Volgens Bjorn komt dat allemaal doordat men zijn goedheid kunstmatig tot stand heeft gebracht en hem er niet uit vrije wil voor heeft laten kiezen.

Dat brengt hem op Dr Swaab en zijn grote verhaal dat wij slechts ons brein zijn. Hij bewondert hem om zijn hersenonderzoek, omdat het voor heel wat ziekten of stoornissen een geloofwaardige verklaring biedt en voor degenen die eraan lijden een enorme erkenning kan betekenen dat zij zich niet aanstellen. ‘Veel kwalen worden door artsen afgedaan met dat het tussen de oren zit’, fulmineert hij tegen de medische kaste, ‘en nu zegt een collega hen eindelijk dat dat klopt en dat zij daar als medicus met respect mee om moeten gaan, want het is een defect in de hersenen!’

Maar zijn theorie vind hij zeer twijfelachtig als Dr Swaab zegt dat wij ons brein zijn, dat dat brein reeds in de baarmoeder is gevormd en dat dat zou betekenen dat we ons gedragen volgens de aangelegde structuur en niet volgens de keuzes die wij in vrijheid denken te maken. ‘Wat hij in de hersenen vindt, kan juist door die keuzes zijn ontstaan’, roept hij verontwaardigd uit, ‘Want ook na de baarmoeder kunnen ervaringen de structuur veranderen. Daar noemt hij zelf voorbeelden van. Al zijn dat louter negatieve, zoals onder invloed van alchohol en drugs of door eenzaamheid en dergelijke omstandigheden. Maar hij roept wel de vrije wil aan als hij vurig verlangt naar het stoppen met drinken en roken tijdens de zwangerschap! Een wettelijk verbod ziet hij niet zitten, wat die wil zou moeten breken.’

‘Waarom noemt hij eigenlijk geen positieve ervaringen, zoals de ontwikkeling van je hersenen door leerervaringen, culturele ervaringen, plotselinge inzicht-, liefdes- en gelukservaringen?’, horen mijn ikken hem bijna schreeuwen, ‘Hij geeft nauwelijks aandacht aan die groei, terwijl hersenonderzoek heeft aangetoond dat delen groeien die het meest gebruikt worden en anderen verschrompelen die het minst gebruikt worden. Daarbij is de mens actor en niet de hersenen zelf!’

Hij slaat, volgens Bjorn, compleet door met de stelling dat de vrije wil niet bestaat. ‘Alsof we een automaat zijn! Hij maakt een drogreden van zijn bevindingen dat het brein ons gedrag bepaalt, door de voorwaarde dat het slechts onze keuzes beperkt tot wat ons orgaan (aan)kan weg te laten in zijn betoog over het almachtige brein. Hij keert zijn argument om en zegt dat wat het brein aan mogelijkheden biedt alles bepaalt. Maar dat toont hij niet aan met zijn gewroet in de hersenen. Hij is een reductionist en een determinist. Waarvan we er al zoveel hebben.’

In hoog tempo stelt Bjorn dat de vrije wil geen hersenfunctie is, dat die wil een ervaring en tegelijk een bewering is tegenover degene die zegt dat het individu niet vrij is om te doen wat hij/zij wil. ‘Als je iets wilt, dat de ander of een omstandigheid belemmert, en je zet toch je zin door, dan zou dat volgens Swaab geen vrije wil zijn? Mijn God, Kubrick en Burgess hadden ons ervoor gewaarschuwd. Ga niet knoeien met iemands hersenen om jouw gelijk op te leggen door de waarheid, goedheid of gezondheid er kunstmatig in te pompen!’

Na herhaling van Swaabs eigen voorbeeld over een minister Klein, die plots iets voelde knappen in zijn hoofd en daarna manisch-depressief werd (wat, volgens Bjorn, toch betekent dat het brein van structuur kan veranderen door omstandigheden, zoals alcoholvergiftiging, slaapdeprivatie, stress enz.), stelt Bjorn plechtig: ‘Tussen die omstandigheden en het brein spelen zich ervaringen af die kunnen zorgen voor de mate van impact op het brein. Die ervaringen bestaan uit interacties met de omgeving. Zo is aangetoond dat de hersenen van structuur veranderen bij kinderen die bloot zijn gesteld aan huiselijk geweld, als toeschouwer. Als de ervaring emotioneel ingrijpend is, positief of negatief dan verandert de structuur positief of negatief. Meer kan hij niet beweren zonder in grootspraak te vervallen.’

‘Swaab is een koppige medicus’, vervolgt hij zijn verhaal met een persoonlijke ervaring. ‘Toen hij met zijn homo-kwab op de proppen kwam, heb ik hem al voor de voeten geworpen dat hij het zaakje omkeert. Hij had onder homosexuelen eenzelfde ontwikkelde hypothalamus als onder vrouwen gevonden. Toen ik hem vroeg hoe het dan zat met lesbische vrouwen, ging hij ingewikkeld doen over signifikante verschillen maar niet zo signifikant als die tussen homosexuelen en heterosexuelen. Toen ik hem vervolgens vroeg hoe het dan zit met bisexuelen, had hij opeens geen gegevens meer voor handen. Ook op de vraag of alle homosexuelen over een identieke hypothalamus beschikken, kon hij geen sluitend antwoord bedenken. De vraag bleef ook onbeantwoord of hij niet domweg vrouwelijkheid versus mannelijkheid in de hersenstructuur had geobserveerd of dat hij in die structuur van de mannelijke heterohersenen de gevolgen van de onderdrukking van hun gevoelsleven had gezien.’

‘Swaab heeft een vrij simpel mensbeeld dat hem parten speelt en waarin hij niet afwijkt van de doorsnee arts. Swaab trapt ook graag in de identiteitsvalkuil door mensen samen te doen vallen met hun geaardheid, ziekte, stoornis of gedragingen. Zo draagt hij bij aan het homoisme, waarin mensen hun geaardheid zien als hun identiteit en zich gedragen conform het stereotype die die identiteit eenduidig houdt. De hokjesgeest van Swaab is vast herleidbaar tot zijn hersenstructuur. Diversiteit sluit hij uit. De vrije wil ermee dodend.’ maakt hij cynisch een einde aan zijn verhaal.

‘Terwijl hij in zijn beperkingen een meester had kunnen zijn. Meester hersenonderzoeker en geen meester in alle humanoria. Jammer dat dat zoontje van Brandt Corstius niet veel tegenwierp, maar hij maakt op mij steeds de indruk dat hij zelf niet thuis is in het onderwerp van gesprek en slechts de boel serveert.’ licht hij tenslotte nog even zijn bron (het tv-programma Zomergasten) toe.

Plots heb ik het gevoel dat ik alleen in mijn hersenen achter ben gebleven. Bjorn is er met mijn zelf vandoor gegaan. Hoe hard ik ook tegen mijzelf praat, er komt zelfs geen echo terug. Ook de melkbar is verdwenen. Een grote leegte maakt me verlegen met alleen een ik, dat die eenzaamheid het hoofd moet zien te bieden.

Advertenties
reacties
  1. Rob Alberts schreef:

    Vreemd dat men nog steeds onderzoek doet naar de oorzaak van homofilie.
    Alsof acceptatie nog steeds nergens te vinden is.
    Juist het zoeken naar die acceptatie is belangrijk!
    Bezorgde groet

    • artafterallart schreef:

      De overheid laat dat over aan het COC. Terwijl diezelfde overheid de discriminatie wettelijk
      heeft volgehouden tot men in 1971 het artikel 248 bis schrapte, want “Een door de Gezondheidsraad ingestelde commissie kwam eenstemmig tot de conclusie dat er geen bezwaren van medisch-hygiënische en psycho-sociale aard bestonden tegen een laten vervallen van het artikel en dat er integendeel vele voordelen van een vervallen van dit artikel aanwijsbaar waren.”
      (Wikipedia)

      Men had zelfs nog overwogen het als stok achter de deur te handhaven. Wikipedia:
      “T.a.v. het mogelijke nut van het artikel als “stok achter de deur” stelt de minister:

      Het laten voortbestaan van een strafbepaling, niet met de bedoeling om inbreuken daarop ook stelselmatig te vervolgen, maar alleen om daarvan in sommige — niet in de wet omschreven — gevallen eventueel gebruik te maken, is onverenigbaar met de eisen van striktheid. bepaaldheid en bescherming tegen willekeur die aan de strafwet en haar toepassing zijn te stellen, dus met elementaire beginselen van strafrecht.”

      Volgens dezelfde bron zouden zo’n 5000 homoseksuelen op basis van dit artikel zijn vervolgd. De overheid heeft hen nooit gerehabiliteerd en heeft het onderscheid maken tussen homoseksuele en heteroseksuele handelingen nog nooit aangepakt. Hervorming van de denkbeelden en de omgang met seksualiteit is nooit echt een issue geweest voor de meerderheid van de politieke partijen in onze democratie. Men laat de maatschappij maar aanmodderen, waardoor velen in de praktijk hun afkeer kunnen doen gelden. Voor acceptatie zijn nog nooit de criteria vastgesteld en de sancties als men daar niet aan voldoet!

  2. Aline schreef:

    En toen werd het hele zware kost om te lezen… na het eerdere vlotte deel, waarin ik voor alles open stond, wordt me nu verteld, dat ik geen vrije wil zou hebben volgens Swaab (als ik het goed begrepen heb)… dat alles wat we doen in de baarmoeder al vastgesteld is…

    Vind het een beetje te ver gezocht… ik ga er vanuit dat ik wel degelijk een vrije wil heb, die zelf bepaald wat ik wel of niet doe… 😉

    • artafterallart schreef:

      dat gaat er bij de hooggeleerde niet in
      hij houdt vol dat je hersenstructuur alles bepaalt
      alsof de maatschappijstructuur ook alles voor je maatschappelijk bepaalt
      het doet dan ook verdacht veel denken aan het historisch materialisme en het
      oude marxisme, dat toch al links en rechts ingehaald is…..

  3. Annet schreef:

    De woorden van Dick Swaab doen me niks (ik probeer het wel te begrijpen) maar ik heb alles met bezieldheid. In die woorden voel ik me thuis.

    Marius wat bedoel je met Spartaans onder mijn blogje…
    het gaat inderdaad heel diep, het is juist zo wel overwogen
    en ik spreek uit eigen helse ervaringen…..(helaas) maar het moest
    zeker…..en de lessen gaan alsmaar door….gelukkig ook omringd door engelen…..

    De kracht van kwetsbaarheid…

    • artafterallart schreef:

      Swaab zal bezieling inderdaad afwijzen als iets dat voorkomt
      hij moet het waarnemen in de hersenstructuur
      en dat is met waarden op zich lastig
      hij zal het als talent alleen onderkennen als het
      een vaardigheid is die bij beoefening een specifiek hersengebied
      doet oplichten op zijn scherm…. 😉

      ik schreef bij jouw mooie blog:

      spartaanse levens-
      beschouwing ontmoet een ont-
      moederend ouder

      met spartaans verwijs ik naar de hardheid van de lessen die de jongeren in het spartaanse model voor een deugdzame krijgsheer moesten ondergaan, waar pijn, honger enz. verdragen een belangrijk deel uitmaakten van de idee dat dergelijke beproevingen goede mensen oplevert, die bestand zijn tegen het leven en daar ontmoet die beschouwing jou idee dat je kinderen niet in bescherming moet nemen tegen wat hen kan overkomen, dat ze van het leven, rampen en ziekten moeten leren; zelf een “helm worden”

  4. Annet schreef:

    jemig wat ben je intelligent 🙂
    ik heb alweer geantwoord
    maar zie gelijkenis in het verschil….

  5. […] *1,2] Oorspronkelijk bestaat dit verhaal uit vier delen. Voor ‘Bjorn is hier geweest met vrienden’, zijn twee delen samengevoegd, respectievelijk deel een: Bjorn komt langs en slaat de druiven tot moes en deel twee: Het grijpt Bjorn aan dat de mens zichzelf niet kan uitstaan, dat na afbeelding twee begint. Voor het vervolg kunt u deel drie hier lezen en deel vier, tot slot, hier. […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.