Als de waarheid water is dan valt ermee te leven

Geplaatst: 4 februari 2013 in Moderne mythen en magie
Tags:, , , , , , , , , , , , , , , , ,

vadergeloof_ingelijst

Tegen het einde van het bezoekuur keek ik nog even achterom. Zag dat de slangen waren weggehaald, het bed verschoond , zijn kleren opgevouwen in zijn tas, de fruitschaal onaangeroerd opgeborgen was. Voor mijn ogen had hij nog mijn namen vlekkeloos opgeschreven. Alsof zijn pen vergeten was dat hij geen enkele macht meer had. De enige toezichthouder was ik zelf.

Woesteling, stond er niet doorgekrast, Duivelskind, Godslasteraar, Leugenaar, Dief, Driftkop, Vadermoordenaar. Sloeg voor mijn ogen tergend langzaam zelf de bladzij om, waarop hij gisteren nog schreef dat ik zijn Hoop. Liefde, Vertrouwen, Geluk en Vreugde was. Het is allemaal waar, nu ik het hardop voorlees in mijn dromen en me gelukkig prijs een mens van vlees en bloed te zijn. Wat wil hij meer dan dat ik toegeef wat zo mooi het menselijk tekort wordt genoemd en dat die notie in alle domeinen vaste voet aan de grond heeft gekregen?  Waar hoor je dat steeds meer als diepste gedachte beleden worden, waar in feite geen enkel systeem tegen bestand is?

Zelfs als de dood door mijn hand gestuurd je niet het ongeluk had gebracht, had jij je allang geschikt in je lot, omdat het al getrokken was. De mens is geboren als een slecht wezen, zo keek jij tegen het leven aan en ik kon dat slechts beamen. Het gaf je het gemak om niets te vrezen, want zelfs je doodslag zat in dat koersplan. Mijn god, wat hou ik van zo’n man, die de enige ander zonder naam nog vrezen kan; terwijl hij weet van zijn natuur en hoe het planmatig in elkaar stak. Die waarheid kon hij ook niet echt verdragen, gezien de vele slagen die hij nodig had.

Tegen vierkant vlees, waarin de mond dwars is uitgevreten, de keel opengereten, is niets bestand.  Zelfs geen geweten dat trillend in mijn hand om vergeving had gesmeekt en nu geen raad weet met zijn te hard gekookte kant. Terwijl ik door het venster naar zijn overblijfselen staar, hoor ik van de zoveelste zwendelaar die zijn zakken heeft volgepropt; wetend dat niemand hem iets kan maken. Ook al zou een toezichthouder zijn kluizen kraken, dan nog deert hem dat niet. Genoeg plaatsen waar hij door kan gaan met zijn oplichtersloopbaan.

Natuurlijk heb ik de pest erin, dat ik die rijkdom niet bezit noch het perspectief en niet bestand ben tegen de druk om braaf mijn best te blijven doen. Terwijl de overheid het tekort uit mijn zakken klopt, blijf ik maar hopen op de dag dat die ander bukken mag en al zijn geld voor mij uittelt. Of op een sluitend systeem, waarin niemand kan profiteren omdat opeens iedereen  integer is. Zonder een moraal van buitenaf ingefluisterd of door een kleinkind op de schoot, die inkeer afdwingt. Voor mijn part met die bloedrode traan uit een hemelwaterkraan langzaam druppelend op zijn hoofd, totdat hij zo week is dat hij schrikt van zijn zelfbeeld.

Dat voor iedereen de waarheid zulk gul water moge zijn, daar kan ik eigenlijk best mee leven. Als dat water plots in geld verandert, dan wil ik dat zelfs zonder tegenspraak geloven. De homp gilt het uit van de pret, weer een schepsel die zich onderdanig uit een maatschappelijk pervers leven redt.

Vlissingen, 4 februari 2013, De dag waarop mijn pillen averechts op mijn zenuwen beginnen te werken.

 

Advertenties
reacties
  1. artafterallart schreef:

    Dank je zeer, Mart, voor
    je waardering van dit blog
    dat de waarheid kraakt

    Deze eens muzisch
    wil beproeven over grenzen
    heen van religies

    De nieren van ’t geloof
    in waanzin als levenskracht
    literair stukbijt

    De lezer in trance
    wil brengen voor een doorbraak
    van het God-is-dood

    Geloof in Vaders
    van hun vloerkleed wil ontdoen
    dansend op hun steen

  2. Aad Verbaast schreef:

    Heavy. Vandaag een pilletje minder misschien?

    • artafterallart schreef:

      Dat is het zeker. Aad. Ik had eergisteren moeite om te slapen met alleen een middel dat schokkende benen remt, waardoor ik vanwege slaapgebrek droom en werkelijkheid door elkaar geschud mee moest maken. Al gauw zit ik dan klem in een gladiatorenstrijd tussen mijn vader en het kind dat hem onderuit wil halen, omdat zijn geloof onleefbaar is voor wie van hem wil houden als een modern mens. Ik heb het eerst van mij afgeschreven in een tekst van zo’n vijftien pagina’s en mezelf weten te herpakken in deze gecondenseerde versie, hoop ik.
      Vannacht beschikte ik gelukkig weer over de pillen om paniek- en angststoornissen te bestrijden. Dus, helaas toch weer met een pilletje meer op 😉

  3. hetgoedezaad schreef:

    Water is één van de elementen van het universum. De waarheid van het leven is niet water, maar het woord van God is de waarheid en het leven. Een fijne dag gr. Patricia

    • artafterallart schreef:

      Een leeg verhaal, Patricia, als je dat woord
      niet zelf invult, maar bedankt voor je vrolijke groet!

      • hetgoedezaad schreef:

        Wat bedoel je met een leef verhaal?

        • artafterallart schreef:

          ik schreef een ‘leeg’ verhaal, omdat:
          – je zelf niet verwoordt wat er zo waar aan is en je daardoor niets erover loslaat
          -het woord van God een groot vraagteken is. Historici, archeologen, theologen en bijbelwetenschappers hebben geen enkele grond kunnen vinden voor de waarheidsaanspraken en moeten concluderen dat het niet berust op een ware geschiedenis en daarom gezien zou moeten worden als mensenwerk.

          • hetgoedezaad schreef:

            Ik wens je Gods genade en Zijn liefde toe over je denken en gedachten. Jezus heeft je lief. Een fijne dag. Vriendelijke gr. Patricia en Godszegen.

          • artafterallart schreef:

            Je bent wel erg snel klaar met de maaltijd van mijn antwoord, Patricia, maar goed, ik begrijp dat je er niet verder op in wilt gaan. Dat is je goed recht, maar strooi dan niet met zulke grote woorden om van de mijne af te komen. Evengoed een hartelijke groet, Marius

  4. Appelvrouw schreef:

    Dat is iets om te herlezen, het voelt bloedrood (met een hersenbrei die geschud wordt)

    (wist niet dat er een middel was om schokkende benen te remmen, de mijne zijn nog geen 5 minuten stil heb ik op de film gezien)

  5. Appelvrouw schreef:

    Dan hebben mijn benen pech, en ik nog meer want ik kan niet eens gewoon lopen.

  6. artafterallart schreef:

    Ja, dat is zeker Grote Pech, als er een Pechvogelland zou bestaan, dan zou jij daar een gooi naar het koningschap hebben gedaan. Met mijn schokjesbenen had ik meteen gesolliciteerd naar je vacature voor muzische dragers en ander voetvolk. Hoewel, met een liesbreuk mag ik weer niet tillen en aan een drager die voortdurend wat moet opschrijven en moet scheppen, krijg je natuurlijk ook snel de pest.

    Ik denk dat je me niet meteen ontslaat, maar me wel tot mijn middel kooit en volpropt met dol fruit en ander afgekeurd voedsel. Zodat ik van de buikloop flink de pas erin moet zetten, waardoor je ook eens een keer van de snelweg gebruik kan maken en een vluchtig werkbezoek kan brengen aan je binnenlanden.

    Op zon- en feestdagen breek ik uit mijn rijdende gevangenis en neem dan wraak door hele etmalen lang je oren vol te kletsen, al je muren vol te kliederen met heftige tekeningen van koninklijke zitvlakken en dito wapperende benen. Tot je op een dag er genoeg van hebt en me je land uitzet met een koninklijk ingezegende schop van een van je nieuwe dragers.

    Ik weet zeker dat je daarna Grote Spijt krijgt en dat ik ga rondspoken in de bos- en duingebieden en de moerassen rond Het Koninkrijk der Pechvogels. Zodat je op een dag je leger voetvolk op me afstuurt. Bij een veldslag tussen mijn Bende Verkrampte Halve Zolen en jouw Garde Door Eelt Verhoogde Voeten lopen ze in de val van het Barbie Poppen Garnizoen, dat jij je huis had uitgezet omdat je een hekel hebt aan Bewegingsloze Volmaakte Evenbeelden.

    De generaals van onze legers verzoenen zich onmiddellijk met Het Hoofd van het BPG en weten door een wonderlijke scheidingsdaad een Totaal Nieuwe Bevolking samen te stellen uit de lichaamsdelen van de drie in Elkaar Overgelopen Overwonnenen. Dat Monsterverbond heeft het op ons beiden voorzien en al snel zijn wij De Klos. Omdat ze ons nog vrezen, vanwege de voor hen reusachtige gestalten van ons menselijk voorkomen hebben ze niet veel keus.

    We worden vereeuwigd als Het Stel Goden dat hen Voorspoed en Geluk zal brengen, Bescherming en Rechtspraak, Bloeiende handel en Wetenschap, en zoveel meer waarmee zij een unieke beschaving kunnen vestigen in het Grote Nest dat Pechvogelland eigenlijk is. Uit onze, voor hen bovennatuurlijke, positie weten we hun talenten zo aan te wenden dat ze de chirurgie ontwikkelen. Waarmee we niet alleen voorzien worden van het Volmaakte Lichaam Met Dito Geest, maar ook met de taak uit Pure Dankbaarheid Voor Onze Onderdanen hun Weer en Ontij Goden te worden.

    Hun sprookje eindigt met de apocalypse, waarin we er niet echt helemaal uitkomen wie nu wel en wie nu niet tot mijn of jouw hemel worden toegelaten. Over de hel zijn we het dan allang eens. Die blijft achter als we onze handen terugtrekken uit het kosmische bestuur over een verlaten nest en dito bosrand. Het bekgevecht over de hoofden van de bevolking van onze hemelrijken heen zal eeuwig duren. 🙂

  7. Johan schreef:

    Gaat het vandaag alweer beter?

  8. artafterallart schreef:

    Ja hoor, Johan

    Het zijn momenten
    dat je de kluts niet echt mist
    tot hij zelf langskomt 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.