Het zijn is een gewaarschuwd mens

Geplaatst: 5 oktober 2014 in Gedichten
Tags:, , , , , , ,

Indruisen

Alweer een weekje lukt het niet zonder pijn te tekenen. Toch wil ik een blog maken en heb snel iets in elkaar geflanst als illustratie van wat me al een tijdje bezig houdt. Dat de werkelijkheid, vaker dan we ervaren, indruist tegen waar we zo zeker van denken te zijn.

Het fenomeen dat je gewoonweg je ogen niet gelooft, is iedereen bekend. We zijn nu eenmaal overtuigd van ons kijkglas waarin alles is zoals we denken dat het is. Maar eigenlijk is dat zelden het geval.

Zoals een zeehond van ver af, eenmaal dichterbij, het opgezwollen lichaam kan zijn van een radeloze man die zich heeft verdronken. Terwijl jij nog dom ginnegapt, dat de waterpolitie nu ook al zeehonden in hechtenis neemt.

Opeens valt wat je zag in duigen. Je wordt geconfronteerd met een ontkende werkelijkheid. Dat doet de gewende werkelijkheid voor je en die kan als een wetboek op alle bladzijden overtreden worden.

Als dat op een wat grotere schaal gebeurt, dan raak je in paniek. Je schreeuwt bijna dat dat niet kan. Alsof de werkelijkheid niet bestaanbaar kan zijn, niet mogelijk is en dus niet waar kan zijn. Je knippert gelukkig vanzelf met je bedrogen ogen en ziet dat het wel degelijk is zoals het is. Dat je eigenlijk voor niets bang bent geweest.

Niet dat je voortaan altijd op je hoede bent voor zinsbegoocheling, maar toch.. Het onbevangen zijn is een gewaarschuwd mens geworden, filosofeer je wat voor je uit. Weer tot rust gekomen schrijf je er een gedicht over, dat het terugbrengt tot een alledaags verschijnsel. Al is de schrik er niet minder om. Het ontkennen van de realiteit is vaker amusant dan genant.

 

Indruisen

Bomen waaien woest door elkaar
slopen met hun kruinen de steigers
van de nieuwbouw tegenover de flat
waar wolken op onaffe gevels samenscholen

Een man fietst een auto dwars doormidden
rakelings langs het hek op je balkon
onder de steigers de halve huizen binnen
en verdwijnt plotseling geheel uit het zicht

Luid kletsende vrouwen laten onaangedaan
gillende kinderen over zich heen lopen
zwaaiend naar kennissen die aan hen
zonder op of omkijken voorbijgaan

Een motor rijdt met hoge snelheid recht op je af
verdwijnt bijtijds maar passeert in volle vaart je toch
verstijfd kijkend naar het spiegelende glas van de half open deur
waarin de werkelijkheid voortdurend van alle kanten overtreden wordt.

.

.

.

reacties
  1. Rob Alberts schreef:

    De eerste zekerheid bij de geboorte is dat de dood wacht.
    De eerste zekerheid bij het ontstaan van het bewustzijn is:
    Geniet van het leven!

    Vriendelijke groet,

  2. Aad Verbaast schreef:

    Niet is wat het lijkt. Misschien maar goed ook. Blijft er nog iets over om je te verbazen, en als je je niet meer kan verbazen dan is het einde zoek.

    • artafterallart schreef:

      Dat klopt, Aad. Het helpt ook om veranderingsgezind te zijn.
      Op losse schroeven leven, had ik eerst als titel en dat kan ervoor ervoor zorgen dat je van ene verbazing in de andere valt.
      De uitdrukking is jammer genoeg ‘op losse schroeven staan of zetten’ en dat slaat vooral op onzekerheid waardoor iets niet doorgaat e.d.
      Ik ken de schaduwzijde van de werkelijkheid ontkennen. Meestal kan ik er wel om lachen. Al is het vaak als een boer die kiespijn heeft 😉

  3. Zilvertje schreef:

    Wat naar van die pijn. Sterkte. De hersenen bepalen soms al voor ons, vullen het in, gelijk onze pc, maar het is niet altijd juist, we hebben het vermogen dingen in te vullen, al dan niet juist. Er was eens een proef met een brief met woorden, allemaal letters werden weggelaten, maar de proefpersoon las het zo voor, de hersenen vulden het ontbrekende in. De stemming van ons bepaalt denk ik ook hoe we dingen zien, maar daar ken ik geen onderzoek van.

    Fijne dag!

    Ik vind het plaatje erg mooi, ik ben dol op die kleur blauw, ik zag het huis van specialist Ket er in. Een huis aan het water, met een stijger meer dan honderd jaar oud.

    • artafterallart schreef:

      Dank je, Zilvertje, jij ook en fijne dag

      ps
      zeker je stemming bepaalt heel veel, vooral als ie sterk wisselt van gelukzaligheid naar diepe somberheid merk je zelf dat je alles te sterk kleurt. Maar ik merk ook dat ik vaak bang ben dat iets verkeerd gaat en dan gaat het juist goed; en even vaak heel optimistisch ben en dan pakt het totaal verkeerd uit… Ach, ook dan kan ik om mijzelf lachen. Ik ben mijn eigen kind, denk ik weleens en trek dan de leiband wat strakker aan of maak hem losser.

  4. Zilvertje schreef:

    Vergeet ik het gedicht, dat geeft het prachtig weer, niets is wat het lijkt, haal ik er uit.

    • artafterallart schreef:

      wat fijn dat je het prachtig weergegeven vindt,
      ja, alles blijkt vaak anders dan je op het eerste gezicht denkt
      ik ervaarde de spiegeling van al die beelden door het beeld heen dat ik door de balkondeur zag als een werkelijk gebeuren en schrok er zelfs hevig van totdat ik zag dat die motor onder mijn balkon langs reed
      als je erg vatbaar bent voor wanen, angst en paniek dan kan dat zomaar gebeuren
      heb je het weer door dan is het een prachtige grap die je met jezelf uithaalde

  5. Simen Vrederat schreef:

    We kunnen de realiteit niet kennen. Wie naar een behang kijkt met bloemetjes ziet geen muur vol bloemetjes maar alleen een paar die in een heel smal blikveld passen. De rest van de muur behoeft niet werkelijk te bestaan om in de geest het patroon aan te vullen. We zijn ook niet gebouwd om de werkelijkheid te zien maar om een verwachting te bouwen om te anticiperen op eigen belang en overleving. Dat geeft merkwaardige effecten waarvan het merkwaardigste voor mij juist is dat je jezelf juist blind gelooft. Sind het bestaan van de Islamitische Staat worden er bijvoorbeeld ineens “goede” moslims waargenomen.

    • artafterallart schreef:

      Wat we zien is natuurlijk een deel van wat aanwezig is, Simen. Dat deel is evengoed realiteit als al het overige; dat we wellicht correct kunnen veronderstellen. Of ik daar nu belang bij heb of behoefte aan heb, is niet beslissend voor die waarneming. Beslissend is of wat ik zie correspondeert met wat aanwezig is. Intersubjectief is dat vast te stellen en dan komen we al dicht in de buurt van wat we objectief kennen noemen.

      Bij mij komt het echter vaker voor dan me lief is, dat ik de aanwezige realiteit ontken. Wellicht niet wil zien of niet kan zien. Door angst, paniek of wanen. Of door belangen en behoeften die prevaleren om liever niet met de aanwezige realiteit geconfronteerd te worden dan wel.

      Dat ik vatbaar ben voor wanen, bleek uit de paniek voor de door elkaar lopende beelden in de spiegeling van mijn balkondeur. Ik meende o.a. te zien dat de fietser daadwerkelijk dwars door de gespiegelde auto reed

      Hier gaat het louter om visuele waarneming. Dat men sinds de IS goede moslims onderscheidt is een ander geval. Daar gaat het om beeldvorming en het categorialiseren van mensen. Daar bepalen emoties, meningen, houdingen, vooroordelen, behoeften en belangen in beslissende mate wat we wel en niet als realiteit ervaren. Zoals de schrik van de terreur en de (daardoor?) toenemende behoefte een strikt onderscheid tussen goed en kwaad te maken. In dat hedendaags manicheisme doen beide partijen niet voor elkaar onder. De een vanuit het belang een anachronistisch kalifaat te vestigen, dan wel terreur uit te oefenen uit frustratie en die te legitimeren met een IS-ideologie. De ander vanuit het belang niet met zichzelf te willen laten spotten, dan wel de hegemonie van de westerse democratie te doen gelden en de vernietiging van de IS met zelfverdediging te legitimeren.

      Jezelf blind geloven is daar het gevolg en wellicht ook de oorzaak van. Ooit zal men om de tafel moeten gaan zitten, onderhandelen en vrede sluiten. Zo is het tot nog toe altijd gegaan.

  6. artafterallart schreef:

    dank voor alle likes en sterretjes

  7. annevellinga schreef:

    prachtig geheel van waan, waar en woorden

  8. artafterallart schreef:

    mooie waardering, waarneming en weergave, dank je!

  9. artafterallart schreef:

    dank je, Hennie
    hoe meer woordpraal
    des te schoner wordt de taal 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.