Waar is de mens nog meer?

Geplaatst: 7 januari 2015 in Gedichten
Tags:, , , , , , ,

Waar was de mens nog meer

Fladderen als een vlinder
door de moestuin van zijn vader
al appels plukkend, bessen ritsend,
pruimen stelend en de knekels van het fruit
met zijn vrienden ronddragen in vaders klomp

Niets kon het spel bederven
tot zijn schoffel plots gods toorn
doorgaf in een keiharde lompe stomp
toen hij met zijn vriendjes geheel opging
in een christelijke begrafenis van het klokhuis

Ziedend over een pasje van zijn kind
die er zelf totaal geen fout in kon ontdekken
vernederde hij hem voor het oog van zijn wereld
en verwekte in een nacht tijd een levenslange angst

Vanaf die dag voelt hij de dierlijke jacht op de ander
vraagt hij zich af waar is de mens nog meer?

reacties
  1. Appelvrouw schreef:

    Het doet me denken aan dit filmpje

    Hoeveel mooie momenten een kind kan meemaken om te groeien, zonder angst.

  2. Aad Verbaast schreef:

    Niet alleen “Gods wegen zijn ondoorgrondelijk en zelden aangenaam”

  3. artafterallart schreef:

    @Aad
    Botte vaders steken hem graag naar de kroon 😉

  4. Annet Lemaire schreef:

    Prachtig gedicht Marius…ik proef
    ervan alles in……

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.