Archief voor de ‘Commentaren’ Categorie


Zorgwoordvoerders

“Wij zijn zorgwoordvoerders. Ons laatste avondmaal was het NZa-rapport. Driemaal kraaiden we in gebarentaal over het ontslag van de klokkenluider. Tevergeefs, we moeten het land blijven regeren met leugens.

Graag hadden we het verlossende woord voor Pasen uitgesproken en onze nekken verder uitgestoken. Zodat de mensen in het land er een echt vrolijk feest van kunnen maken. Helaas, we weten nog niet wie we allemaal niet zullen offeren voor het zorgakkoord. Wel is de tekst allang volbracht.

Wij zijn eruit. Nu onze vrienden van de oppositie nog. Na de passie in een nieuw jassie, een weekend vol zon en meer toeristen dan we aan allochtonen kunnen tellen, verwachten we geen enkele weerstand meer. Iedereen is zo’n beetje meegezogen in de Heer, het Weer of het Verkeer.”

Volgens welingelichte kringen wordt dinsdag het geloof in een gezonde samenleving sacraal verklaart en daarmee zou in principe iedereen optimaal vitaal zijn om voor zichzelf en de ander te zorgen. Dan wel voor die heilige samenleving, zoals vanouds, zich spontaan te offeren als de mond eenmaal nutteloos is. Uiteraard is dit ter beoordeling van de NZa en wel als ezelsproef.

Het hele zorgbudget zou dan ook naar de ziekste schrijver gaan voor een compleet nieuw paasverhaal. Als hij geen zzp-er is en wonderbaarlijk geneesbaar.  Aldus de woordvoerder van die welingelichte kringen, Jamai Loman.


Verlynxt 2

In de jaren tachtig was de rattenstaart populair als kapsel. Net als in de pruikentijd hield een strikje het uitlopende haar vaak bij elkaar en droeg men zo’n kapsel om op te vallen; in de massa opgemerkt te worden. In beide perioden was er sprake van “culturele en economische stagnatie” en werd er geteerd op de opbrengsten van voorgaande generaties.” Wat we nu ook weer meemaken.

De Blonde Woordkrijgsheer zou in die jaren tachtig ook zo’n staartje hebben gedragen, toen hij in de VVD zich nog sterk maakte voor allochtonen. Aanvankelijk schoof hij naar links, maar na PF emancipeerde hij tot woordvoerder van Neerlands Onderbuik. Vooringenomen tegenover moslims en verwilderd door een onbegrensde vrijheid van meningsuiting is hij ondertussen ‘verlynxt’.

Echter zijn vooringenomenheid maakt hem als rattenvanger onbruikbaar. Hij kan alleen ratten onderscheiden, waarvan de staarten de kleuren en ster van de Marokkaanse vlag dragen. Boze tongen beweren dat hij die van andere criminelen, vooral de witte boordencriminelen (die ons de meeste schade berokkenen), stiekem streelt. Hoe komt hij anders aan geld om zijn beveiliging te betalen, zijn films, zijn stickeracties, zijn buitenlandse reizen, enzovoorts?, roddelen ze in mijn oor.


Zelfverbranding SK

Nu de VN onderzoekt of Sinterklaas een racistisch feest is, heeft Rutte II alweer een akkoord nodig. Er is geen meerderheid om mee te werken en ook niet om tegen te werken. Dus kreeg STUDIO ArtAAA vandaag een sms-je of ik een oplossing weet. Ja hoor, sms-te ik meteen terug, reageer paradoxaal. Organiseer dit jaar een nationale zelfverbranding van Sinterklaas.

Hoe moet ik me dat voorstellen?, jammerde hij daarna door mijn mobieltje. Hoe krijg je al die klazen zo gek om over hun eigen schaduw heen te springen en zichzelf in de hens te steken? Geen probleem, Mark, maar ik heb liever niet dat we elkaar bellen hierover, fluisterde ik alsof we afgeluisterd werden. Ok, man!, hing hij meteen op. Met dat ‘man’ kon ik aan de slag. *)

Ik sms hem:

– Centrale Bank van Suriname wil af van staatssubsidies

– Bouterse wil voor sinterklaas blijven spelen

– CBvS is een roepende in de woestijn

– Symbolisch een pracht plek voor die zelfverbranding

– Wat Bouterse doet, doet Europa enz. ook en stamt uit de koloniale tijd

– De daad verbeeldt een definitieve breuk met Potverteren op andermans zak

– Je kunt aan de hele wereld laten zien hoe diepgaand we de geschiedenis hervormen!

– Alle media willen graag naar Suriname, want daar kom je anders nooit

– Meteen ‘exposure’ op wereldschaal

– Hans Klok doet het dan gratis

– Ik fax de enscenering

……………

De fax heeft als bijlage

– Op 5 december worden alle schoenen van de Staten Generaal met stro en al in brand gestoken

– De brand ontstaat in de staf van Sinterklaas

– Uit de staf schalt het protestlied ‘Je weet maar nooit’

– Aangezien Sinterklaas een lege huls is, zakt hij meteen in

– Zijn masker met mijter en baard zijn hittebestendig

– De kinderen wordt uitgelegd dat het Sinterklaasfeest voortaan het Mark-Rutte-feest heet

– Het explodeert op het eind in een groots vuurwerk

…………….

Niet verstuurd:

– Het liedje “Je weet maar nooit

Of Sinterklaas wel veilig is,

Of het wel veilig is voor hem.

Of de politiek niet te schijnheilig is,

Of het niet schijnheilig is zonder jouw stem.

.

Je weet maar nooit

Of het niet beter is op te stappen,

Of nog beter alle politici vandaag.

Of dat we hier flink keet gaan trappen,

Of toch maar luisteren naar Den Haag.

 .

Want het is tenslotte Sinterklaas.

En dit jaar is Markje Rutte de haas.

Komt mooi uit, hij is er voor iedereen.

Dus Sint vaarwel, hij doet het voortaan alleen.

 .

In het kader van de participatiesamenleving,

Verwachten wij eenzelfde Klaasbeleving.”

 .

 .

*) In het torenkamerjargon is het de afkorting voor: maak akkoord nu


VAH Wagner blog

Muziek van Richard Wagner wordt bij voorkeur gedraaid bij beelden van nazi’s. Dit jaar is het 200 jaar geleden dat hij geboren is. In zijn jeugdjaren haatte hij zijn joodse collega’s, omdat hij maar niet aan de bak kwam en zij wel. Hij stierf in 1883. In 1889 werd Hitler geboren.

Nog altijd wordt Wagner als een overtuigd antisemiet afgeschilderd. Net als Céline had hij inderdaad openlijk een hekel aan ze, maar persoonlijk kon hij het goed met sommigen vinden. Het was de culturele elite in de negentiende eeuw niet vreemd om joden publiekelijk te haten. Vergelijkbaar met de homohaat in de voetbalwereld, waarin de culturele elite (waaronder Johan Derksen) die dubieuze afkeer delen. Samen met de Bekende Homo Gordon Heuckeroth presteren ze het zelfs voor altijd homoseksualiteit en voetbal als combinatie taboe te verklaren.

Het is natuurlijk allemaal kleingeestige onzin om je dik te maken over een jeugdzonde of een antipathie, maar in het geval van Richard Wagner wel erg hardnekkige onzin. De enige verwantschapslijn tussen Wagner en Hitler betreft zijn zoon Siegfried en diens vrouw Winifred. Met name Winifred hing aan Hitlers lippen. Voor haar was hij de redder van Duitsland. Ze noemde hem liefkozend Oom Wolf.

Toch blijft men de componist verwijten dat hij het nazisme zou steunen. Joachim Köhler schrijft in “Der Prophet und sein Vollstrecker” (1997) zelfs over Wagner’s Hitler. Oom Wolf’s verlangen naar vernietiging van alle joden schrijft hij zondermeer aan Richard Wagner toe. “Er mußte die Juden hassen, weil er den Mann liebte, der die Juden haßte. (…) Es galt nur noch, den Auftrug zu vollstrecken.”

Alsof Wagners opera’s het Derde Rijk voorkoken. Niets is minder waar. Er wordt incest in bedreven alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Nou niet echt de kijk van de Oom Wolf, die een verbond met Paus Pius XII op zak had, op de gewenste zeden en gewoonten. Geen enkel personage in Wagners opera’s kan model staan voor een zuiver Arisch ras. Wie naar macht streeft, benadrukt Wagner overal in zijn werk, heeft gegarandeerd een beestachtig einde. Boodschappen waar Oom Wolf en ook de machtszuchtige Paus Pius XII, niet vrolijk van konden worden.

Hitler genoot misschien alleen van “Tristan und Isolde”. Omdat die opera geheel gespeend is van een politieke boodschap? Dat maakt het nog triester. Het koketteren met Wagner door Oom Wolf heeft de componist de kop gekost. Dat wil zeggen zijn gezicht voor altijd doen verliezen. Terwijl die oom weinig van zijn muziek moest hebben, zou je denken; gegeven zijn eigen machtszucht en vernietigingsdrang.

Het journaille, waaronder laatst Andries Knevel, blijft echter roeptoeteren dat Richard Wagner de hofcomponist van Hitler was. Daarmee in Wolfjes valkuil trappend en tevens blijkgevend van gebrek aan kennis wat een hofcomponist is. Mozart was dat en dat gaf hem de bewegingsvrijheid, die hem zo lief was. Als je dood die titel krijgt, dan heb je er niks aan.

Oom Wolf zelf beweert graag dat hij op zijn twaalfde betoverd zou zijn geraakt door de opera’s van Wagner. Hij eigent zich de componist met huid en haar toe. Dat blijkt nog duidelijker door zijn stelling dat men Wagner moet begrijpen, wil men het nationaalsocialistische Duitsland begrijpen.

De vraag is of hij Wagner zelf begreep. Of dat hij, als kind aan huis bij Winifred Wagner, alles slechts voorwendde. Dat zij hem Oom Wolf noemde en zo’n leuke man vond, doet vermoeden dat het een koosnaampje was. Dat haar zoons, Wolfgang en Wiener Wagner, daarom het contact geheel en al met hun moeder verbraken, geeft voeding aan het idee dat ze wat met elkaar hadden.

Richard Wagner heeft op de opera en de muziek in zijn geheel enorm veel invloed gehad. Desondanks wordt zijn werk niet zonder Oom Wolf geconsumeerd. In Israël wordt hij sinds 1938 nog altijd geboycot. De mythe dat Wagner hofcomponist van de leider van het Derde Rijk was, lijkt wel onuitroeibaar. Eigenlijk heeft Oom Wolf hem in al zijn voorgewende liefde onthoofd.

Door hem de hemel in te prijzen en als grondlegger van zijn gedachtegoed te benoemen, heeft hij zijn gezicht als masker gebruikt voor een Januskop. Als hij hem opzette, was hij het culturele gezicht van Europa. Zette hij hem af, dan bleek hij een gefrustreerde en neurotisch gecoiffeerde minkukel van de hoogste orde. De orde van de machthebbers om de macht zelf.

—-

Rotterdam, vrijdag 27 september 2013, de dag waarop ik me als kunstenaar realiseer hoe sterk het lot van je werk (en dus je ziel) afhangt van wie je liefheeft; dat je beter net als macht geen roem kunt nastreven; dat je werkelijk niets in de hand hebt als schepper……. 🙂


Trekken aan dood paard

*

In een wereld zo groen als gras

verschroeien de ontelbare zonnen

de biotoop van ’t maatschappelijk leven

waarin geld als water verdampt voor je ogen

*

In dit gedoodverfde landschap 

wordt het stemvee gekneveld en

tot de laatste druppel uitgemolken

voor het heil van immorele geldwolven

*

Wie niet tot de roedel

van de financiële wereld hoort

voelt de hongerklop van de renner

die geheel en al door zijn rantsoen heen is

*

Aan het op sterven na dode paard van de democratie

blijven opiniepeilers echter vrolijk doortrekken

*

*

*

Vlissingen, 5 augustus 2013


Hoge pet

Een hoge pet verbergt

Wat de ander beter staat

Het recht op domheid

Er moet iets van mijn hart, dat me vaak kwelt als ik lees wat de ander dicht of schrijft en eigenlijk niet snap wat er staat. Ik reageer in dat geval lukraak en beroep me op het recht van domheid als ik de plank weer eens mis blijk te slaan.

Niet zonder schaamte, maar wel onschuldig. Tot ik me realiseer dat mij dat recht niet toekomt, omdat het brutaal negeert dat het een gunst is als die ander het geen punt vindt. De schade is dan al een feit; al wordt al het recht gemaakt en niet bevolen.

Het is een mensenrecht, waarmee het menselijk tekort bevestigd wordt en daar heeft eigenlijk niemand wat aan. Je kunt je dan nog wel beroepen op aforismen, maar die kunnen je ook niet echt verschonen.

Het verlangen iets te begrijpen getuigt niet zelden van een grotere domheid dan het onvermogen het te begrijpen.

Met zo’n witwassend aforisme maak je je vlek al snel nog  groter. Je had beter, zoals velen ook doen, kunnen zeggen dat je het mooi vindt wat er staat en op de knop ‘like’ drukken voor je er weer weggaat.

Het recht op domheid kan je alleen toevallen als de ander de woorden niet als eigendom ziet en zich terugtrekt achter een schutting om de lezer het werk naar eigen goeddunken te laten interpreteren.

Maar dat is onbevredigend, omdat die woorden niet voor niets zorgvuldig gekozen zijn. Een middel zijn voor de ander om bepaalde gevolgen bij je teweeg te brengen. Zonder die gevolgen te ervaren, sta je buitenspel.

Je houdt nog slechts het hazenpad over en mompelt dat de ander je onbedoeld de boodschap laat bepalen. Maar die ander doet dat louter uit erbarmen of gelatenheid en dat zit je ook niet lekker.

Het is een harde wereld als je precies wilt verstaan wat de ander communiceert. Het doet je verzuchten dat communicatie nu eenmaal voorschrijft dat de boodschap ontvangen moet worden zoals deze verzonden is. Al weet je dat dit een bevelstheorie is, die niemand in de kunstwereld wil hanteren. Omdat ook daar de klant koning is en het werk zelf niemands woning.

Dit alles overwegende heeft alleen de ander het recht op domheid als hij of zij een hoge pet van jou opheeft. Althans als hij of zij meent dat het verlangen het te begrijpen zal zorgen voor beter kijken c.q. lezen wat er staat.

Een vonnis dat staat als een huis, waar het daglicht gul binnenstroomt als je de volgende ochtend de gordijnen opentrekt.

(Uit: Voor eigen rechter spelen om er niet wakker van te liggen)


Het ruimen van een graf hoort een mooi ritueel te zijn

 

Vandaag is mijn vader 112 jaar geleden geboren. Op zijn graf is een briefje gevonden met als boodschap dat het geruimd wordt. Het kattebelletje dateert van mei 2005.

Je hoort het wel vaker dat men de nabestaanden niet weet te vinden als opnieuw de grafrechten betaald moeten worden.

In de krant lees ik vandaag dat een vrouw ook zo’n boodschap bij het graf van haar moeder vond. Zij dacht echter dat het briefje voor een ander graf bestemd was. Toen zij op een dag haar moeder weer wilde opzoeken was het graf al geruimd en de inhoud in een container gegooid.

Dat hebben ze bij mijn vader nog niet gedaan. Als we de rechten voor 30 jaar betalen, dan kan hij met zijn vrouw maximaal nog 22 jaar in vrede rusten.

Even speelde ik met de gedachte de skeletten zelf op te graven, onder begeleiding van een  straatorkest. Ze vervolgens in bad te doen. Ze goed te poetsen en ze een plek te geven in mijn atelier, bovenop hun  grafsteen.

We hebben als nabestaanden immers nooit meer naar ze hebben omgekeken. Ieder van ons woont in een andere provincie. Als de wet het niet zou verbieden, hadden we ze als lijk destijds al in huis kunnen nemen. Wat mij betreft zouden ze de mooiste kamer gekregen hebben. Zodat ze zich echt in de hemel konden wanen.

Vreemd dat men ze wel in een container mag gooien.

 

 

 


Er zit muziek in de lucht smal

Ons optreden tijdens het concert had geen boodschap aan de media, die ons vervelen met hun nieuws over het wel en wee van ‘bekende nederlanders’ in de liefde.

Love ain't a public affair C

Of toch wel !?

PS

We zongen nog een Nederlands Lied voor de gedichtendag 2013:

.

MARSMUZIEK

..

Zoveel mensen, zoveel verdriet

Waar niet alleen de aarde van geniet

We danken daar het zoute water aan

De wereld onder zee ver voor ons bestaan

Oh Nederland denk toch eens aan

De geplengde tranen van de mens als soort

Die op zijn zoektocht naar een beter oord

Zo vaak voor ons  kopje onder is gegaan

….

Van ons als volk had men nooit gehoord

Als zij niet om ieder verlies rouwden

De doden begroeven over het bakboord

Van de wereld zoals ze ’t toen beschouwden

…..

Dankzij dit graf van wie en wat voor onze muziek uitliep

Ontstond het Houtland waarop onze voorouder sliep


Horen en zien vergaan

Hoor, hoor de zee, hoor de zee tekeer
Hoor de zee tekeer gaan
De golven om de oren slaan

Zie, zie het schip, zie het schip omhoog
Zie het schip omhoog gestuwd
Door het oog van de naald geduwd

Hoor, hoor en zie, hoor en zie steeds weer
Hoor en zie steeds weer het geweld
Waarmee de boot schuimkoppensnelt

Horen en zien vergaan als straks de Groenlinkse kade
de boot gemist heeft voor de partijvlaggenparade


 

Ver buiten beeld gehouden

plant het gevoel zich voort

onder onbegrepen stof

in het heem van dode hersencellen

een ongespoelde mond vol

keurig opgevouwen woorden

wat alle volkeren moeten weten

tongloos in de remise van de tijd

verworden tot een geslagen schaakstuk


D’ aangepakte zit op ’t schavot de tijd uit als opinielijder.

Ziet in zijn ooghoek door eigen kou rechts in het gelid bevriezen.

Hoort melktanden klapperen achter een immer los gaande voortand.

Een ontwortelde lijkt zich uit zijn paksneeuwpak omhoog te boksen.

 

Denkt aan de wal die het schip moet keren en valt ontspannen in slaap.

Voelt nattigheid als zijn voeten in gedachten gewassen worden.

Droomt van een mondiale lente  tegen het beter weten in.

Het is een en al winderigheid in de politieke konttekst.

 


 

In de financieele natuur woekert het van de losse eindjes. Sinds de laatste beursval is de mensheid het spoor geheel bijster in de kluwen afgeknipte draadjes, die bedrijven niet aan elkaar weten te knopen. Om rafelen te voorkomen zijn ze dichtgepropt met waardepapieren, die nu als sneeuw voor de zon dreigen weg te smelten. Het lijken vaste eindjes, zolang er niet aan gepeuterd wordt.

Om zich op een zondvloed voor te bereiden, die de sterksten doet bovendrijven, is de jacht geopend op overnameprooien. Als straks  alles aan elkaar is vastgeknoopt zullen er per branche hooguit drie mega-multinationals de dienst uitmaken. De politiek is gewaarschuwd, maar dat helpt niet. Men pulkt liever aan de crisis om nog meer los te maken, dan dat men zelf op zoek gaat naar de overname van of door een ander land.

Het IMF ligt echter op de loer. Het dichten van begrotingsgaten met waardepapieren zal Europa opbreken. Als men niet ophoudt met het stoppen van anderslands sokken, dan zal binnen afzienbare tijd dat fonds Europa regeren. Dit financieel fascistisch perspectief  kan alleen worden afgewend als we niet meer aan elkaar lenen, maar voor hezelfde geld elkaar opkopen. Mijn advies is dan ook: Rutte & Jager doe vandaag nog een overnamebod op Duitsland, België en Luxemburg.

 


teringprijsmail

…degene die niet door de systeembeheerder gefopt zijn. Wie dat zijn, is een raadsel. Uit de correspondentie kan je het niet afleiden. Deze zogenaamd belangrijke mededeling rept over spijt dat men mij moet berichten dat mijn gedichten niet zijn gekozen en zet vervolgens de systeembeheerder in zijn hemd. De arme man/vrouw zou de afgewezenen voor de tweede ronde het signaal hebben gegeven dat ze doorgingen en de gekozenen dat ze afgewezen zijn. In mijn geval zouden dan 2 gedichten door moeten zijn gegaan, want die waren afgewezen, maar nee hoor overal een vet rood kruis als signaal dat je niet doorgaat naar de derde ronde of zou ik het allemaal niet goed begrepen hebben.

De hele gang van zaken komt me de strot uit. Ik hoef die Teringprijs niet eens meer en de beoordelingen mogen ze in hun reet stoppen. Dat heb ik ze maar geschreven en dat ze me verder met rust moeten laten. Zelfs al zou ik toch nog op hun lijstje mogen terecht komen, omdat die systeembeheerder opnieuw een foutje maakte en die twee kruisjes eigenlijk groene v-tjes hadden moeten zijn.

Ik had het kunnen weten. Bij de inzending ging het al mis. De gekopieerde teksten stonden niet meer in het gelid en dat kon die systeembeheerder toen al niet veranderen.

Wat blijft, is een klote gevoel over de manier waarop je behandeld wordt, terwijl je voor iedere inzending moest dokken en ik dus voor die misbehandeling nog betaald heb ook.


heavencanwait

Laat de hemel maar wachten zingen MeatloafMichael Jackson en Iron Maiden. De een heeft de smaak van het paradijs te pakken en wil tot het einde van de tijd dat blijven proeven. De ander heeft een meisje gevonden waar de hemel niet tegenop kan. De derde danst rond in een bijna dood ervaring. Alledrie lijken wedergeboren te zijn, waar de hemel van oorsprong de plaats en tijd voor is. De een bidt, de ander zingt en de derde danst erbij om hier te blijven zolang het duurt. De kosmos van de smaak van De Tuin Der Lusten, de dood en de liefde voor een deerntje is de popmuziek genoeg. De teksten zelf zijn moderne psalmen, aanroepingen in de leegte. Het copyright hanteren ze even soepel als de auteur van de Bijbel.

Als zangers bijna profeteren dat de hemel voor hun part kan wachten tot hij een ons weegt, dan is het universum de oude niet meer. Een goddelijk geopenbaarde waarheid is in no time door de Big Bounce van de popmuziek verandert in een particuliere getuigenis van het liefhebben van de wereld als het hoogste bestaansniveau, vanwege de smaak van het paradijs, de dood en de liefde voor haar boorling die ons te pakken heeft en die zij alledrie menen te kunnen oproepen.

Het heelal, waar meer gedaanten van zijn dan we ons kunnen realiseren, is vanaf de opkomst van de literatuur in handen van copywriters. De eerste tekst over het alomvattende was een gedicht, waarschijnlijk een epos over een koning die onsterfelijk wilde zijn en kon bogen op de titel Held Aller Helden. Het heelal was hij zich nog lang niet bewust qua ruimte, wel de tijd, de levensduur van zijn bestaan als eerste boven alles en iedereen. En hij kende de waarheid dat men niet doodloos was als levend wezen, ook niet in de positie van koning, de levende kern van het universum. Zonder over het eigen lot te kunnen beschikken, was hij overgeleverd aan de verhalen dat er wezens bestonden die wel onsterfelijk waren en dat geheim konden doorgeven.

Vanaf die allereerste keer dat aan een stoffelijk oppervlak gedachten werden toevertrouwd is er strijd om het geheel. Het allesomvattende dat waarschijnlijk zo’n 5.000 jaar bestaat als concept en in handen van de Aartsvaders geprojecteerd is op 1 God, 1 Werkelijkheid en 1 Appel. Dat ons als kleinste deeltje van de som der wezens, die de aarde heeft voortgebracht, nog altijd fascineert en voor ons een groot raadsel is gebleven. De waarheid over de kosmos bezit immers niemand. We kunnen hem slechts abstract duiden. Als een Gestalt van alle perspectieven, als een KAHG (Kennis Aan Het Geheel).

Kahg

 

Zwellend en krimpend

ademt het de tijd diep in

de ruimte lang uit

 

Zodra het wisselt

van lichtstroom valt er een gat

de oerknalecho

 

Kahg is alle ge-

lijk van de wereld hebben

ongepacht wijs zijn

In drie haiku’s gevat, heb je nog niks in handen. Al bezit je Kahg, het blijft tekst. Net als de wijsheden die alle religies aan het papier hebben toevertrouwd om ze voor het nabestaan vast te leggen. Het blijven reconstructies van wat ooit levend was, voor het eerst gezien, gehoord en onthouden is en vervuld was van de emoties van die première

Reconstructies zonder over de map, het hoofd dat erbij was, te beschikken, waarin de feiten nog als waarnemingen verzameld waren. Mocht er tweedehands kennis bestaan als onderscheid van wat iemand kent uit eigen waarneming dan zou de kennis die in de heilige boeken terecht is gekomen uit de derde hand zijn ontstaan. De hand van de literator, de schrijver, wiens woorden schoner zijn dan de hand waaruit hij de stof ervoor ontvangt.

Mozes literator is het duidelijkste voorbeeld van een derde of misschien wel een vierde hand. God gaf Mozes aanvankelijk de stenen tafelen, waarbij zijn hand de tien geboden zelf had ingebeiteld. Mozes brak deze versie uit woede over de afgoderij van zijn volk en moest terug om nu zelf de tekst op nieuwe tafelen te schrijven. De geschiedschrijver heeft vervolgens Mozes bergrede van de nakomelingen van zijn gehoor als tekst opgedragen gekregen. Tenminste, als we dit alles aannemelijk achten als de ware geschiedenis op zich.

(wordt vervolgd)


particulier heelal

Het universum dreigt te worden verkaveld. Een vrouw in Spanje wil de zon verkopen, want een man in Amerika claimt dat de maan en enkele sterren van hem zijn. Een hiaat in de wetgeving, die alleen naties dat recht ontzegt, zou het individu de kans geven zich het heelal toe te eigenen.

Ik las dit krantenbericht net nadat ik de eerste gedichten voor een nieuwe bundel de titel Particulier Heelal had gegeven. Mijn poging om een universele waarheid toch voor ieder individu mogelijk te maken door de literatuur ervoor in te zetten, dreigt door dit particulier initiatief aan beide zijden van de oceaan te worden ingehaald.

Dat zou jammer zijn. Vandaar dat ik de eerste gedichten hier alvast publiceer. In mijn komende blogs zal ik de notie uitwerken dat de literatuur de rol van de religie overgenomen heeft, maar dat de lezers daar anders over denken evenals de critici en de schrijvers zelf. Voorzover mogelijk zal ik dat in gedichten vorm geven en waar dat niet lukt in korte essays. De genesis van mijn betoog heb ik in het gedicht Extase verwerkt.

Extase

Ware de mens niet genoodzaakt als

enige drager van ’n onnozele hals

de kooi van zijn oh zo nietig leven

al de kleuren van de hemel te geven

dan zou geen enkele religie zijn ontstaan

geen theater noch muziek, dan zou ons bestaan

geen geest kennen, die het liefst op drift wil slaan,

geen visioen of orgasme, geen zichzelf te buiten gaan.

De geest wil ontroering, vervoering, uitzinnigheid

opgetogen raken van een kleinigheid als heerlijkheid

in razernij verkeren, dan wel begeesterd door hartstocht

de plaats van de ander begeren zonder ’n bloedige kruistocht.

Ooit vlees voor de christenziel is het woord nu drug geworden.

Zegt het wat moderne zielen aan voedsel verwachten op hun borden.

De afbeelding van het geloof van mijn vader boven dit blog laat als spotprent zien dat de belevingsindustrie de orders niet aan kan. De Waarheidsvriend, het orgaan van de Gereformeerde Bond, zou deze krantenkop niet misstaan. Helaas willen ze het artikel niet plaatsen, waarin betoogd wordt dat sinds Paulus het licht zag de waarheid niet zonder de allerindividueelste verbeelding kan overleven. Van dat artikel heb ik voor dit eerste blog over het PH van de mens een gedicht gemaakt als slot.

Aan iedere waarheid

Een uitspraak geldt

als diepste overtuiging

dat het vastgemaakte touw

er is om jou aan op te knopen

en geen aanwijsbaar tegendeel

jou op het idee brengt om je mouw

er eens geestdriftig voor op te stropen

zolang we blijven geloven

in een wereld buiten ons

geheel ontspiegeld van gelaat.

Beide gedichten verschenen in een eerste versie al eerder deze week als reactie op het blog van Ingrid.

(wordt vervolgd)


harrysster

 

 

Harrys ster

 

zeg vanavond laat

als Harrys ster boven staat

Heil Mijn Schrijfsoldaat

 

niet

 

hemelontdekker

ijdeltuit en mythomaan

meteen vooraan staan

 

maar

 

als hij te fel schijnt

is het Gerards ster die voor

zijn pispaal verdwijnt

 

samen met W.F.s

sigaret die de vaste

s eraan laste

 

van iedere naam

de spelling brak voor de mens

zijn Damocles-wens

 

hun pen bezitten

onderaan de regenboog

hun inkt in het oog

 

 

 

PS

 

De Grote Drie hadden gemeen dat ze gek waren op mythen, zichzelf als mytholoog zagen en de ander als mythomaan. Ook in spellingsfouten staken ze elkaar naar de kroon. Zo schreef Hermans bij voorkeur de s vast aan de naam, zoals in ‘Gerards Boeketreeks’, Reve had het in plaats daarvan over bijvoorbeeld ‘de ezel zijn lul’ en Mulisch bleef hardnekkig ‘nederlands’ schrijven. De pispaal komt voort uit Gerards roddel dat Harry iets tegen homoos zou hebben, omdat hij altijd over vrouwen zeikte. Dat grote schrijvers de regels kunnen buigen tot ze breken zagen we aan de regenboog van hun eeuwig gebroken licht.


tuiniermark
 
 
in het groen en geel van geërgerd nederland is de geest van “de eerste verantwoordelijke” gekomen over de tuinier van jeroen bosch. een jongen nog, maar met zijn ledematen geheel geworteld in het links en rechts scheve schaatsen rijden van de politiek.
 
met de opgewonden trots van een scholier die net voorzitter is geworden van zijn zelf samengestelde medezeggenschapsraad op de scholengemeenschap van rommeldam, heeft hij het kamertje betrokken van jpb. dezelfde dag nog heeft het om de politiek tot de moderne tuin der lusten verklaard. als drager van de schaal waar ooit alles op gewogen werd dat men roeptoetert, draait hij zijn hoofd nog even naar rechts om de geur te proeven van een ongeremde konttekst.
 
bij de laat-middeleeuwse schilder was het nog de vraag of de tuinier een herberg geopend had in zijn achterste om de lusten in de mens aan te wakkeren dan wel te blussen. de hedendaagse kunst om van een minderheid een meerderheid te maken heeft daar een heus achterwerk voor in de plaats gekregen. tenminste als de rechter straks conform de eis zich uitspreekt over de vrijbrief voor wat thuis, op school of op het werk verwerpelijk is, als iets dat wel mag binnen context van de politiek.
 
de lust zijn angsten op de ander bot te vieren zal straks velen motiveren tot een politieke loopbaan. niet langer hoeft men de schijt aan de politiek kwijt door een proteststem. de politiek is bij deze een nationaal toilet geworden, waar men wild mag plassen en schijten. met een knipoog naar ton is het een ode aan deze eerste tuinier onder de titel 2x trots als mark waard.
 
tam tam
 
arme màrk-tôch-hoe-stàrck-team-hier-staet
tussen die oude rommeldamse stripfigurenadel
heeft beide benen stijf gehouden en met zijn praet-
jes zit hij trotsjes zonder kontje in het zadel
 
als het langste stokje mikado
in het eerste 60+ kabinet
met een intensive care als juichplek
voor: zat hem op jôh, druck een punt, bràvo!
 
zal zijn leiderschap bestaan uit handen schudden
voeten wassen, asbakken legen en kuchen naar de kudden
ondertussen werken de heren stevig door aan het schrappen
van alle uitgaven en het legen van alle schappen
 
eenzelfde opgepompte grootheid van zijn formaat liet hij uit
het schip van staat achterlatend vol beschimmeld voc-beschuit
 
opvallend is nog dat mr net als jpb stond te trappelen om mp te worden en hem een groot man noemde. niet om zijn politieke daden. louter om zijn hechting aan het voetstuk. als eerste tuinier zal deze premier hem nog overtreffen.
 
de politiek in de 21e eeuw wordt langzamerhand een landschap vol follies van jongerenpartijvoorzitters. ze zijn dol zijn op de nieuwe kleren van de kiezer om voor hen “allen de premier” te zijn en wie ziet nog een been in hun politieke anorexia!?


pruik wilders

Steeds als ik reacties probeer te plaatsen bij andere blogs, wordt me gemeld dat de website wegens technisch onderhoud niet bereikbaar is. Deze censuur ben ik zat. Dan plaats ik een enkele maar hier, onder een oud plaatje dat maar niet uit de actualiteit kan verdwijnen.

Reactie op Paco’s blog over het CDA

alle ‘gristenen’ kijken op de wereld neer, paco 

politiek hoeven ze immers slechts ketelmuziek te maken
en zo vaak mogelijk de kreet “God is Liefde” te slaken
het aardse leven kregen zij van hun Verlosser kado
 
nee, dan is de VVD pas een slappe vertoning
zij gaven Verdonk en Wilders kost en inwoning
tot zij de liberale beginselen iets te hard vertrapten
wist alle gedachten waarmee ze opstapten
 
nu deze democraten zonder ruggegraten aan de macht zijn
wordt het lachen om die monden vol bedorven wijn
die ze moeten slikken van de blonde azijnpisser
als hij zijn haar lakt met zijn moslimverfrisser.


Spindokters , ja alle mediacraten, vallen van Jobs hakkelen door de mand

In de stembureaus is de wind al omgeslagen. Het voze balken, stoere bekvechten en zelfingenomen babbelen zijn ‘de mensen in het land’ zat, zegt de voorzitter als we voor de laatste keer bijeenkomen om een en ander op elkaar af te stemmen. Men vindt dergelijke politici steeds vaker poseurs en ziet in die debattechnieken een duidelijk teken van onechtheid.

Opeens valt het dubbeltje. Ook bij de volgelingen van de spekgladde Pastors. Het adagium van ‘die kale nicht uit Groningen’ wordt eindelijk doorgeprikt. "Ik zeg wat ik denk, en doe wat ik zeg. At your Service!" had toen al moeten leiden tot een flinke struikeling over het eigen voetstuk. Want, aldus de voorzitter, het zegt niks over de gevoelens…. Het is te fier. Te trots om waar te zijn. Te vaak misbruikt voor het tegendeel.

De Zeeuwse Babbelaar, de Wassenaarse Moddergooier en de Limburgse Vuilprater staan eigenlijk voor lul met hun Te Grote Bek tegenover zo’n man die van de weeromstuit niet uit zijn  woorden kan komen. In het hakkelen schuilt een enorme X-factor. Je ziet eindelijk een politicus die zich in verlegenheid laat brengen, verward kan raken, over woorden kan struikelen. Zoals we zelf zo vaak doen als we ons geraakt voelen.

Sirius doet er nog een duitje bij in het opgehouden zakje. "Ik geneerde me voor hem en zag niet dat hij de logica volgde die ons gevoel ons oplegt. Maar zie nu in dat zichtbaar falen, veel meer betekent dan te soft zijn voor het onvermijdelijke geweld waarmee men macht probeert te verwerven door elkaar de loef af te steken." "Hakkelen", zegt nu ook de penningmeester van de Vereniging voor Oprechtheid in Politiek, Geloof en Liefde naast hem, "is een briljante vondst. Een over zijn eigen woorden struikelende politicus staat symbool voor de machteloze woede die iedereen moet ervaren bij al dat hijgerige, hondse en hegemoniserende gedrag van zijn collega’s."

"Job breekt met de bladloze lelijkheid van Haagse monden, met het vlotte overkomen, met alle presentatie-technieken die puur voor de tv zelf bedoeld zijn. Hij zal niet snel zijn mond voorbij praten. Hij laat tenminste zien dat hij moeite met al die praatjes voor de vaak heeft en voegt een onpeilbare diepte toe aan het oppervlakkige en makkelijk scorende geklets uit een dikke nek. Zijn worsteling met de taal breekt door het scherm heen rechtstreeks de huiskamer in, waar wij van onze stoel vallen."

"De mediacratie stort ervan in en dat is pure winst voor een echte democratie. Niemand mag  voor de camera winnen. Dat is de boodschap geworden. Het medium moet het afleggen tegen wie juist (zijn imago) kan verliezen: the loser takes it all, is vele malen sympathieker dan het geijkte the winner is the most outstanding speaker. Hij blaast ons apparaat op. Dit is de revolutie, die we in de verkeerde hoek zochten."


We gaan voor de Imborst van het Eitje Job. En met de wil dat om te zetten in eerlijk verdiende verkiezingszeges gaan we uit elkaar, nadat de tekenaar in het slangennest nog snel Job als overwinnaar uit dat eitje heeft laten kruipen.

imborst eitje job


inborst b

Mythische tijden in de huidige verkiezingsstrijd nopen de stembureaus tot een eigen campagne. Er is gekozen voor een aanpak die aansluit op de angst van de politiek voor machtsverlies in het Haagse Hof van Eden aan De Straat.


Saatchi & Saatchi heeft ARTaaa gevraagd om een ontwerp dat verstaan wordt door de onderbuik van christen, hond en heiden met een focus op de jonge kiezer.


Bovenstaande conceptie van The Modern Fall of Leadership die zich in "our country of undertakers" aftekent, is het uitgangspunt van alle "polling places" geworden, schreef Sirius in zijn bidbrief, met You Never Walk Alone als tune en beltone.



Een voorpublicatie in dit blog moet de campagne openen, echter er is nog inbreng van de slachtoffers zelf mogelijk.


ARTaaa ontvangt graag uw onafhankelijke mening over de vorm en inhoud.



madonna


het compromis is dit affiche waarvan het beeldrecht berust bij de onbekende studente die op de willem de kooning academie afstudeerde in, dacht zijn echtgenoot, 2003.

imborst us

Voor onze Belgische stembureaus is haastig gezocht naar het gevraagde gebaar en het resultaat mag er zijn. Het is een kleiner formaat, vanwege de vestiging van de polling places in een frietkot in Aepenbroeck.