Post Tagged ‘bankgier’


Alle aardwormen willen hun windeieren kwijt

De profeten van de aanstaande recessie en het uiteenvallen van de muntunie baseren zich eigenlijk op een oud-testamentische plaag: aardwormen die onze oogst zullen opeten. De angst voor die plaag heeft een versteend mensbeeld uit de oude doos nieuw leven ingeblazen.

Je hoort erover praten op de beursvloer, in de spreekkamers van de bankiers, in de kantines van de werknemers-met-een-levensloopregeling, op de sites van de pensioenfondsen en op de makelaars- c.q. hypotheekkantoren.

We zijn gelijk aardwormen, zoals er geschreven staat, en dragen een miskraam in ons. Een bijbelachtige tekst die in de boog van een poort in het hekwerk van menige financieele dienstverlener niet zou misstaan. Het zou meteen een topstuk toevoegen aan een groeiende berg grensverleggende kunst.

Die miskraam noemt men vanouds een windei. De naam is ontleend aan de menselijke gedachte dat een ei zonder kalkschaal door de adem van de goden is bevrucht. Met zo’n woord in het lijf is de ‘klassieke oudheid’ terug in ons vlees.

We leven, net als toen, in een realiteit gevormd door geruchten en proberen opnieuw met verhalen er zin aan te geven. Onder het juk van economische en politieke werkelijkheden, waarin het gerucht bepaalt hoe het verhaal voor ons en alle anderen verloopt, menen we zelfs de eindtijd erin te ontwaren.

Iedereen heeft inmiddels een windei, dat ons door de strot is geduwd. Voor de een is dat een slinkend pensioen. Voor de ander is het een tophypotheek op een huis dat niet eens voor een bodemprijs verkocht kan worden. Voor velen is het een woekerpolis, een oplopende rente, een idem betalingsachterstand of een boeketje staatsleningen die wordt afgewaardeerd. Voor de waaghalzen onder ons particulieren is het een alsmaar dalend aandeel.

Op de screensaver, van wie ons van bovenaf begluurt, draait een animatie van de mensheid zoals de god-zonder-naam ons zich had voorgesteld na de zondvloed. Een van elkaar nauwelijks meer te onderscheiden massa regenwormen, die voor hun windei tevergeefs op zoek zijn naar een ontvangende onnozele.


ARTaaa voorspelt een verplaatsing van Occupy naar de brokersites

Op een spreadsheet van

windeieren krioelt het

van de maiskorrels


maar bovenal is

dit lekker dier slimmer dan

zijn beulen denken

 

(hij evenaart de zoon van de god van de mens van het scheidingsverhaal, dat een voiceover eindeloos blijft herhalen terwijl de dansers hem op zijn poten zetten om over het water te lopen, dat een wad, kreekrug of dekzandkopje verbergt)

 

zijn apocalyps

is dat wij als zoutpilaar

blijven voortleven

 

(hij kijkt ons spiedend aan en zelfs niet even om naar de verzilting van de mensenstam aan de buitenkant van zijn verhaal, maar ziet in de spiegellens dat de uiteengevallen mens loot wie omkijkt en een angstige Hornbachman met een zelf gehamerboorde tattoo van de van hem gescheiden Waterjuffer de klos zal worden)

 

als de zee droog is

de aarde puur modder is

is hij aan de macht

 

(de dansers beroeren al zijn zintuigen, die tot zijn genoegen waarnemen dat de natuur de mens opgeslokt heeft in het zout der aarde om de smaak te maken van een nieuwe tijd. De voiceover schalt: als hij meer gelijk is aan de ander dan deze voor mogelijk houdt en hij zich moddervet kan vreten aan hun authentieke salarissen, zal het varken de enige bankier worden en zijn onderdanen de vermodderde mensheid niet sparen in zijn laatste oordeel)

 

Rotterdam, kunstboulevard Oranjeboomstraat in aanbouw, 1 juli 2011


hoofd marco
 

Geloven mij of niet

dat is alles wat ik zeg

steun me op die weg

dwars door mijn verdriet 

terwijl ik me voor de kop schiet.

Echt waar ik ben beroofd

van al mijn talenten.

Met opgeheven hoofd

in de damp van mijn centen

zing ik voor u mijn laatste lied.

Ik ben de lul de behanger

de zichzelf bevlekkende zanger. 
 
Met opgeheven hoofd doen alsof je geen vuile handen hebt, scoort goed in de media. Imagorebuilding zeggen PR-deskundigen. Reputatiemanagement noemen organisatieadviseurs het. Vandaag de laatste staaltjes op een rijtje gezet. Beginnend met de bijna al vergeten wederopstanding van de berooide kapperszoon die zo eerlijk is als zijn eigen goud. Markots B. heet hij op straat.
 
dirk s
 

Met opgeheven hoofd,

 zei hij, verlaat ik het pand.

De spelers waren furieus.

Toegezegde tekengelden?

 

Dat had je geloofd.

Ook zijn voetbalhelden

beten in het zand

van een kapitale schuld. 

 

De Sluwe Bankgier’s neus

heeft hij alsnog gestoten

nadat ze die dikke bult

zijn kuip uit hadden geschoten.

Dirks schijnheilige gezicht spreekt boekdelen. De getergde voetballers, die en masse hypotheken, spaargelden en koopsommen bij hem moesten nemen of stallen, hebben helaas niet het lef gehad om hem te jonassen. Dus laat ik ze als waren zij Maya’s de man te grazen nemen, die net als de Marco B. met opgeheven hoofd meent ons recht in de ogen te kunnen kijken.

 

ruud v

 

Het opgeheven hoofd van Ruud is het malst. Deze schout van Tilburg meende als rode regent dat hij de lokale volksvertegenwoordiging, zijn collectieve baas, een dienst bewees met het achterhouden van informatie omdat er een schurk in de raad zou zitten.

De stille klokkenluider, die Vader Jacob in slaap wilde houden, dacht dat integriteit een verzwijgplicht is. Met opgeheven hoofd vervult hij zijn ambt tot de nieuwe burgemeester aangesteld is. Hij zal als een ware troubadour al zijn dossiers zingend aan hem overbrengen.

Waar vind je ze nog die bestuurders die zich bewust zijn van hun verantwoordelijkheid om de stad tegen zichzelf te beschermen?

Naast de Stadswachten, de Stadsmariniers en de Stadsregisseurs zouden toch Stadsvoogden niet misstaan en zeker als die hun plaats weten als Straatmuzikant.

nachtwacht
Langzamerhand verschijnt er op de buis een nieuwe nachtwacht. met de opgeheven hoofden van alle zangers, bankiers en bestuurders, die hun vuil als een pluisje van hun blazoentje vegen, is eindelijk rembrandt verlost van zijn eeuwige schittering van de stadwachten uit de gouden eeuw. er is nu een waardige opvolger voor zijn meesterwerk. nu nog een museum eromheen uit de zakken van de mensen kloppen. zou plasterk het niet willen aankopen?

 


moeras dsb

De bankgier uit Wognum grossiert in overlevingsplannen. Na een week kermis is zijn schiettent nog volop in bedrijf. Met versie D is hij als bij toverslag weer onder de pannen. Biedt het ons onderhands aan als schietschijf.

De Baron van Wognumhuizen gelooft in de mythomanie van zijn voorganger, waant zich op zandlopers in zijn zelf gegraven moeras, wordt van iedere hoop spontaan hoogst zwanger, boert vet hard een ongebruikt geweten van al het darmgas.

Zijn personeel zal al uw huizen gratis verbouwen, tot ze zoveel waard zijn als hij van u allen stal, de achtergestelde spaarders krijgen de gebouwen en zijn dubbel getergde AZ speelt vanavond benefiet met een zelfscorende bal.