Post Tagged ‘bedrog’


Indruisen

Alweer een weekje lukt het niet zonder pijn te tekenen. Toch wil ik een blog maken en heb snel iets in elkaar geflanst als illustratie van wat me al een tijdje bezig houdt. Dat de werkelijkheid, vaker dan we ervaren, indruist tegen waar we zo zeker van denken te zijn.

Het fenomeen dat je gewoonweg je ogen niet gelooft, is iedereen bekend. We zijn nu eenmaal overtuigd van ons kijkglas waarin alles is zoals we denken dat het is. Maar eigenlijk is dat zelden het geval.

Zoals een zeehond van ver af, eenmaal dichterbij, het opgezwollen lichaam kan zijn van een radeloze man die zich heeft verdronken. Terwijl jij nog dom ginnegapt, dat de waterpolitie nu ook al zeehonden in hechtenis neemt.

Opeens valt wat je zag in duigen. Je wordt geconfronteerd met een ontkende werkelijkheid. Dat doet de gewende werkelijkheid voor je en die kan als een wetboek op alle bladzijden overtreden worden.

Als dat op een wat grotere schaal gebeurt, dan raak je in paniek. Je schreeuwt bijna dat dat niet kan. Alsof de werkelijkheid niet bestaanbaar kan zijn, niet mogelijk is en dus niet waar kan zijn. Je knippert gelukkig vanzelf met je bedrogen ogen en ziet dat het wel degelijk is zoals het is. Dat je eigenlijk voor niets bang bent geweest.

Niet dat je voortaan altijd op je hoede bent voor zinsbegoocheling, maar toch.. Het onbevangen zijn is een gewaarschuwd mens geworden, filosofeer je wat voor je uit. Weer tot rust gekomen schrijf je er een gedicht over, dat het terugbrengt tot een alledaags verschijnsel. Al is de schrik er niet minder om. Het ontkennen van de realiteit is vaker amusant dan genant.

 

Indruisen

Bomen waaien woest door elkaar
slopen met hun kruinen de steigers
van de nieuwbouw tegenover de flat
waar wolken op onaffe gevels samenscholen

Een man fietst een auto dwars doormidden
rakelings langs het hek op je balkon
onder de steigers de halve huizen binnen
en verdwijnt plotseling geheel uit het zicht

Luid kletsende vrouwen laten onaangedaan
gillende kinderen over zich heen lopen
zwaaiend naar kennissen die aan hen
zonder op of omkijken voorbijgaan

Een motor rijdt met hoge snelheid recht op je af
verdwijnt bijtijds maar passeert in volle vaart je toch
verstijfd kijkend naar het spiegelende glas van de half open deur
waarin de werkelijkheid voortdurend van alle kanten overtreden wordt.

.

.

.


Klik op afbeelding voor details

Op zoek naar een kopie van het manuscript van haar man stuit Susanna op een stapeltje tekeningen, waartussen allerlei notities gestopt zijn. De eerste tekening laat een personage in het water zien, die vaag in een spotlicht is gezet, en iets voor hem dat op een teen lijkt uit het water steekt. Om hem heen is het volgekrabbeld met fossielachtige figuren, gezichtjes, een totempaal, planten, gras, blaadjes, diertjes, monstertjes, takken, struiken, heggen en steentjes. Op iedere vierkante centimenter lijkt wel een eigen wereldje te bestaan dwars door een andere heen. In de huidachtige kleuring van de persoon zelf stikt het ook van de krabbeltjes, die bij uitvergroting allerlei figuurtjes vormen.

Ze leest in de notities dat sexuele opwinding een sensatie is waarbij het lichaam van de geest vlees maakt. “In beginsel is het een ‘vertekening’ van de situatie, waarin opeens vormen geladen worden met exploderende en imploderende krachten die de baas worden over heel je gestel, geest en gedrag. De van huis uit kalme mens wordt in een oogwenk een hongerige wolf in schaapskleren. Een lief bedoelde geweldadigheid staat in de mens te trappelen om het object dat die krachten op hem uitoefent te consumeren. Onweerstaanbare magnetische gevoelens vermengen zich in een overweldigende lust, dat nieuw gedrag oproept dat de ‘vertekening’ waar moet maken.”

Susanna fronst haar wenkbrauwen. Waarom zou haar man seks opeens ervaren als een monster, terwijl hij in bed de liefde bedrijft alsof het een heilig avondmaal is? Ze bladert wat door de overige velletjes heen en vindt een tabelletje over de waarneming. “De menselijke waarneming is een breiwerk van observatie, perceptie, sensatie, abstractie, categorisatie, interpretatie en realisatie. In onaangedane staat observeren we alles zonder geneigd te zijn wat we zien verder onder de loep te nemen. Pas als iets zich voordoet als een situatie die om ons oordeel vraagt, schakelen we over op perceptie. We vragen ons af wat we precies zien en vormen ons daar een voor onszelf zo juist mogelijk beeld over. De sensatie treedt op als dat beeld ons raakt en een abstractie teweegbrengt die ons aantrekt en doet zwellen of afstoot en doet krimpen. In die abstractie categoriseren wij het waargenomene als mooi of lelijk, goed of slecht, lekker of vies, waar of niet waar, echt of onecht enz. De interpretatie zit erin besloten als we ons realiseren wat nu van ons verwacht wordt, welke handeling gepast is gegeven de waarneming en welke ongepast. De realisatie wikkelt zich af in een daad, die de waarneming doet bevestigen of afwijzen.”

Klik op afbeelding voor details

Mijn God, verzucht Susanna, hoe ingewikkeld maakt hij het nou weer. Ze bladert verder door het stapeltje en vindt onder een leeg velletje een negatief van het plaatje, waarmee hij wil laten zien dat perceptie daadwerkelijk de situatie in een heel ander licht kan zetten dan bij observatie opgemerkt kan worden. Daar ziet ze dat de blauwe man het hoofd van een vrouw in zijn kop heeft, die naar hem lijkt te lonken. Zijn hele buste zit vol met hoofdjes die hun neus tegen zijn huid drukken alsof het een ruit is. Op de achterkant staat geschreven: “De oude rechter is geheel van Susanna’s schoonheid vervult en verstopt zich in het badwater om haar zo dichtbij mogelijk te kunnen voyeren. Hij heeft een plan uitgedacht om zelf niet gezien te worden als hij haar bespringt. Een opgezette kaaiman uit het huis van Jojakim heeft hij ontdaan van zijn vulling, zodat hij de huid van het dode dier als vermomming onder water aan kan trekken.”

Ah, dat is dus die teen, verblijdt Susanna zich over dat ze nu weet wat het is, het puntje van de neus van een kaaiman of krokodil. Op een ander velletje leest ze dat de oude rechter naar een collega in de struiken roept om haar voor het blok te zetten als hij ondergedoken is. Hij wil niet de kans lopen dat zijn prooi uit angst zal vluchten of hem een voor zijn lust dodelijke trap bezorgt. “Zeg amice, nu jij ook de tuin van Jojakim bent binnengeslopen, zou je me een plezier willen doen en Susanne duidelijk willen maken dat zij slechts twee keuzes heeft? Ze kan zich aan onze lusten overgeven of we zullen haar te schande maken. Haar buurman is een knappe jongeling en ze zal het vast niet leuk vinden als we de goegemeente vertellen dat wij hen samen in Jojakim’s hof gezien hebben. Het joch zit hiernaast al poedelnaakt klaar op de rand van zijn eigen bad. Dus als ze mocht gaan gillen, zal hij de eerste zijn die haar komt helpen en dan kun jij hen betrappen. Ik zal me ondertussen verkleden en als een onnozele voorbijganger je observatie bevestigen.”

Susanna raakt geboeid door het verhaal en legt alle velletjes in een volgorde die volgens de nummering de juiste moet zijn. Ze gaat er eens helemaal voor zitten. Heen en weer kijkend van het ene naar het andere plaatje ontvouwt zich een opwindend verhaal voor haar ogen, waarin ze verdwaalt in de figuurtjes die maar niet ophouden van gedaante te veranderen. Tot ze zich weet te beperken tot de grote gestalten op de prenten. Dat gebeurt als ze het derde plaatje bestudeert, waarop de jongeling lijkt afgebeeld te zijn zittend op de rand van zijn bad.

(wordt vervolgd)


dreun

In de trein naar Eindhoven realiseerde hij zich dat hij helemaal vergeten was om lingerie voor zijn man te kopen. Voor mannen is daar in Rotterdam al zo moeilijk aan te komen, laat staan in het rurale Eindhoven. De uitkomst was echter al voor hem neergepolft, voordat hij er erg in had. De jongeman was keurig gekleed in een modieus pak van Italiaanse snit en rook naar de fijnste mannengeuren die hij ooit had opgesnoven. Zijn lange slanke lijf monsterde hem van tot tot teen, alsof zijn ogen hem de binnenmaat namen. Moet je ook naar Eindhoven?, vroeg hij. Ja, ik ga mijn vriend ophalen, die komt vandaag terug van zijn vakantie in Barca. Waarom ben je niet met hem meegegaan? Ik hou het niet uit in die hoge temperaturen. Nou, je hebt er hier anders geen moeite mee, merkte hij brutaal op.

Het was hondswarm in de coupé. Zeg dat wel man, ik zweet als een otter. Kijk, daar  heb ik nou een oplossing voor. Triomfantelijk haalde hij een ragfijn hemd uit zijn koffertje, streek het glad op zijn schoot en rekte de stof op zijn kniëen. Het is gemaakt van flinterdunne zijde, waarin celletjes zijn verwerkt die warm vocht absorberen en als kussentjes je huid koelen. Tijdens de uitleg streek hij met zijn hand langs de contouren van zijn goed gevulde kruis, alsof hij wilde laten zien wat het effect van die gezwollen kussentjes voor zijn uitstraling zou kunnen betekenen. Hij hield het hemd omhoog en trok uit de naad een nog ragfijner slipje, waarvan de randen vleesachtig leken. Als je dit aantrekt, jongen, dan lijkt het alsof je door je ondergoed zelf betast wordt. Ik heb ze in vier uitvoeringen voor je. Variërend van zacht tot extra stevig. Het is aflikbaar en gemaakt van een membraam, waardoor het vocht naar buiten kan, maar niet meer terug. Het is daardoor niet alleen veiliger als condoom, maar ook zorgt het door de masserende werking van de perestaltische wand voor en langdurige erectie.

Ter demonstratie van die dubbele werking, trok hij de slip over zijn broek aan. Zijn vette lul sprong kaarsrecht omhoog. Zie je, hij werkt meteen en zelfs door je kleren heen. Het vocht wordt nu al door de cellen omhoog gezogen. En inderdaad op het topje van zijn paal kwamen al de eerste zaaddruppels. Ga zitten man, schrok hij uit zijn trance op. Moet iedereen het zien dat je homo bent. Ja, wat maakt dat nou uit, we leven in Nederland hoor, wimpelde het nette pak, de vrees voor een lynchpartij weg. Relax vriend, niemand valt zich een buil aan ons. Zacht streelde hij zijn dijen. Een brandende begeerte werd opgewekt. Dat wil ik helemaal niet, gilde een stem, diep in hem. Sorry, vriend, maar hier hou ik echt niet van, je weet dat ik mijn man ga afhalen en dan maak jij me het hof? Hoe kom je daar nou bij Dumb Boy, ik verkoop je juist dat wat je man van je verlangt, stel je niet aan.

Pas in de bus voelde hij zich meer op zijn gemak. Het nette pak was hem gevolgd, maar had ondertussen al meer klanten gekregen, waardoor hij zijn zinnen moest verzetten. Met het wonderbaarlijke nachthemd in zijn koffer, was hij een stuk geruster geworden op een hartelijk ontvangst. Niet wetende dat zijn man uren over zijn aankomst zou doen, waardoor zijn twijfel toenam met de wachttijd. Op het vliegveld was het nog heter dan in de trein. Het vocht in de lucht leek wel stoom. Zijn kadootje begon vanzelf het vocht te verwerken, waardoor het uit de koffer opzwelde, wat een vlegel in een groen sportbroekje de opmerking ontlokte dat de zomer naar zijn hoofd gestegen was. Hij wees begerig naar het geërecteerde slipje, terwijl hij zijn vriendin naar zich toetrok, alsof hij wilde zeggen dat ze hem beiden wel aankonden.

Het sportbroekje kon hem echter niet echt raken. Zijn focus was zijn man, daar concentreerde hij zich op, op het terugwinnen van zijn man. Alsof de groene vlek zijn gedachten kon lezen, swaffelde hij door zijn tenue heen met zijn lul, trok zijn hoofd ruw naar beneden en drukte zijn kruis stevig in zijn gezicht. Even voorproeven hoe hij zal smaken, lachtte hij gemeen, terwijl zijn  vriendin, met een rood hoofd zich voor hem schaamde wreef hij zijn hemaworst langs zijn lippen, zoveel spek op een kat binden is vragen om moeilijkheden, drong het tot hem door. De vette lach van de jongen was duidelijk gemeen bedoelt, het wilde hem in het kwade daglicht stelleen van De Vuile Poot, die niet met zijn handen van de ander kon afblijven. Hij wist hoe bot het publiek over dergelijke vals beschuldigden kon oordelen. De vriendin was hem echter voor en nam het voor de geteisterde homo op. Nou is wel weer welletjes met je hoerige onderlijf, kun je het nou nooit laten om de ander in verlegenheid te brengen met je perverse verlangens. Heb je dan niet door dat je jezelf voor schut zet, met dat dierlijke paalgedrag van je.

Ondertussen was bij de aankomsthal zijn man al gesignaleerd. Zijn gebruinde gezicht stak vrolijk boven iedereen uit. Hij was heelhuids geland en ook de koffer was sneller dan normaal aangevoerd. De koffer die hij voor hem had gekocht toen hij op de valreep besloot op het aanbod van zijn neef in te gaan om samen met hem in Barca een bar-restaurant op te zetten. Ze hadden afgesproken elkaar niet te kussen, maar stevig te omarmen, echter daar kwam niks van terecht. Dan maar snel met de bus naar Eindhoven, stelde hij zijn prachtige gabber voor. Wacht even, had deze hem tegengehouden, ik heb iets voor je meegenomen dat het niet langer in de koffer uithoudt. Ja hoor, zeker zo’n zelf opzwellend slipje, lachtte hij om het toeval van weer een ding dat zich niet kon inhouden. Nee, het is mijn nieuwe partner, liet hij hem heftig schrikken. Een nieuwe  partner, wat maak je me nou, piepte hij. Ja, wat dacht je, ik kan ook voor mezelf zorgen hoor? Als jij zo nodig verliefd moet worden op die kanovrouw met ruimte voor twee mooie mannen, dan pareer ik dat met een nieuwe vlam. Uit de koffer stapte De Kwade Bui. De driftkop die hij in zijn jeugd geweest was.

Maar ik heb toch duidelijk tegen je gezegd, dat ik alleen Platonisch met haar omga en dan flik je me dit? Je hebt zoveel gezegd, en steeds weer wat anders dus dacht ik ik spreek me dan ook eens uit over wat mij allemaal raakt. Je hebt me pijn gedaan man, met je plotselinge liefdesverklaringen, ik heb vijf nachten er niet van kunnen slapen. Het spookt door mijn hoofd. Waarom doe jij met dit allemaal aan. Ik ging op vakantie toen er nog niks aan de hand was en binnen nog geen tel zit je met haar te vozen. Zij is gevaarlijk man. Zij is een nymfomane en maakt je helemaal gek. Hoe kan iemand nu in zo’n korte tijd beweren dat ze van je houdt? En hoe kan jij, die vrouwen haat, opeens je zo sterk door haar aangetrokken voelen. Dat klopt niet, man. Je bent helemaal in de war van haar. Ze speelt met je man.

De Oetlul voelde dat zijn man ergens wel gelijk had, het was ook allemaal zo overweldigend en daar zat hem nu juist de kneep. Dat het zo snel uit de hand kon lopen, als je door zoiets enorms aangeraakt werd. Dat kon hij toch niet ontkennen. Hij is toch zelf ook zo gek op mij geworden in een dagje tijd. We hadden er immers maar 1 nacht voor nodig. Een nacht die nooit  geëvenaard is. Toen liet hij zich helemaal gaan. Niet één keer, niet twee keer, maar ontelbare keren nam hij me met zijn tong in mijn oren en diep zuchtte hij dat ik hem helemaal over de rooie bracht met mijn brandende kutje. Dat ik een demon in hem had wakker gemaakt, iets wat mannen van zichzelf moeten zeggen om een excuus te hebben voor hun onbeheerste lust.

De Kwade Bui had echter minder geduld met de nuances. Hij was zijn gedraaikont plaatsvervangend beu en beet hem toe dat hij stil moest zitten als hij geschoren werd. Luister, je vertelt hem de waarheid of ik zal de waarheid uit je slaan. Effatha, noem je dat toch op dat blogje van je, nou open die bek van je en geef toe dat je helemaal gek op haar bent en uitgekeken bent op mijn nieuwe partner en zet je oren wijd open voor de harde werkelijkheid die je niet kunt ontkennen, namelijk dat je hem bedriegt met haar. Stop, schreeuwde de Oetlul, deze vragenrondes hebben we allang doorgenomen, ik word gek van dat repeterend  verhoor. Steeds weer kom je hierop terug. Wel, laat ik je dit vertellen, ik heb hem nooit voor haar willen dumpen. Dat is punt 1. Ik heb haar alleen getongd, dat is punt 2. Ik ben daardoor zelf in de war geraakt. Dat is punt 3. Deze drievoudige intimiteit wilde ik juist met hem delen. Lichamelijk was ik misschien al te ver gegaan daarin, maar emotioneel en spiritueel heb ik mijn rug recht gehouden. Dat is punt 4. Door me te beheersen heb ik de weg voor hem vrij gemaakt om het te delen, om het zelf te ervaren, om juist in hem mijn kennis aan haar over te dragen.

Vuile gore hypocriet, liet De Kwade Bui al zijn gram op hem los, wil jij met punt 5 beweren dat hij juist blij moet zijn dat ze je zo diep heeft geraakt, waardoor je voor hem nog opener staat en hem nu dubbel begeert? Dat die energie die zij je geeft, een brandpunt bij hem zoekt? Luister vriend, mijn handen jeuken hiervan, je maakt van hem de Oetlul die jezelf bent. Hij wil helemaal niet als een poppetje aan jouw touwtje hangen. Het is een echte vent, hij wil alles onder controle houden, zodat ze hem niet in de maling kunnen nemen. Dus als je denkt dat hij zijn beheersing verliest door jouw overschrijdingen van de afspraken met hem, dan, dan, dan, heb je gelijk… lijkt heel zijn dreiging leeg te lopen.  Maar Paf de eerste beuk is meteen raak. Nu voel je wat hij voelt als je hem dreigt met haar schoonheid, met dat je zo door haar gegrepen bent. Ja, het windt hem op, dat is toch normaal, dat wilde je toch. Paf een beuk op zijn neus. Een man zo opwinden, daar komen klappen van. En dat windt hem weer op om je nog meer te overweldigen.

De heksenkring van het geweld dat tussen intimi zo kan huishouden bevat het antwoord op de sexuele revolutie. Juist door te laten voelen wat iemand je doet, wordt de lust ontketent en ontstaat het verlangen de ander het terug te geven wat niet gezegd of gehoord mag worden. Die nacht zou hij daarin zijn meester weer terugvinden, die dan opener toegeeft dat het hem inderdaad allemaal op hol brengt. Alleen al de gedachte van haar verlangen naar jou, die hitst me onbeheersbaar op.

Ja sex is geweld, weet je. Het geweld je te laten voelen wat het hem doet, dat je haar begeert. zo gaat hij met die energie om. En jij gaat dat allemaal doormaken, omdat je zo van haar houdt. Je lijdt voor haar, snap je. Zo, die kwam hard aan, Zijn kop duizelde van de slagen. De smaak van de zee zo proefde het. Je wilde het onderste uit zijn klan proeven, door hem afgunstig te maken? Nou hier heb je het onderste. Door de laatste klap viel hij gestrekt ion de armen van zijn gewelde vriend. Door zijn tranen heen betuigde hij opeens zijn opgetilde liefde. Ik laat je door hem slaan, omdat ik je zo gruwdelijk liefheb schatje. Ik wijdt je in in het geheim van de slachtoffers van Huiselijk Geweld. Zij hebben datzelfde geproefd en zijn er verslaafd aan geraakt. Hij drukte zijn volle bek op zijn mond en tongde hem nog intenser dan hij de kanovrouw had getongd. Mijn God, het werkt juichte het in hem. Ik krijg mijn deel!