Post Tagged ‘culturaliseren van maatschappelijke problemen’


islamnmie

Een veeg lijf vlucht voor de beschaving 1

Zes jaar geleden sprak een bijzonder hoogleraar Intercultureel Bestuur zijn oratie uit, waarvan zo’n beetje alles nog steeds actueel is. Hij verwees eerst naar Samuel P. Huntington The Clash of Civilizations, dat in de beginjaren negentig van de vorige eeuw uitkwam. Huntington voorspelde in zijn boek welke politieke conflicten in de wereld na de Koude Oorlog zich zouden voordoen. Die voorspelling kwam in de 21e eeuw meteen uit en dat de pers zich alleen nog daar warm voor lijkt te draaien, namelijk voor de botsing tussen de westerse beschaving en de wereld van de Islam, hoewel er zeven wereldbeschavingen onderscheiden worden die met elkaar in conflict kunnen komen, als men dat zou willen.

Een veeg lijf vlucht tegenwoordig voor de beschaving zou ik bijna willen zeggen en doe dat ook om een lekker bekkende titel te hebben voor mijn komende blogs. Deze gaan allemaal over die botsing, die gemaakt wordt, met opzet en zonder idee van de gevolgen. Een uitdijend paneel met onverenigbare cultuurtrekken wordt geschoven voor de ellende van de hardnekkige achterstand en achterstelling van sommige migrantengroepen in de Nederlandse samenleving. Vermeende kloven tussen autochtone en allochtone leefwijzen worden zo besproken door columnisten, politici en opiniestukkenschrijvers dat alleen assimilatie van migranten en minderheden voor de hand zou liggen.

De opvattingen en het gedrag van de migranten en minderheden zelf kent men niet. Men baseert zich op een enkele opvatting, gedraging en geval van extremisme, welke zich vaker buiten Nederland dan daarbinnen voordoet en welke eerder verwijst naar de psychische dan de culturele aard van het beestje.

Ik zal veel putten uit die oratie, die weilswaar alweer 6 jaar geleden uitgesproken is, maar nog even actueel is als toen.

Vandaag doe ik dat onder de vlag van het spookland Nederislamië en vat ik wat komt als volgt samen.

Van groot belang is dat bovenstaande analyse en kritiek, dat het een cultureel probleem is, goed gefileerd wordt, voordat er een alternatief geboden wordt. Naast eenzijdig is het culturaliseren van de maatschappelijke problemen van veel migranten achterhaald en zorgt het voor schrikbeelden, die voor echt worden gehouden, voor waar worden genomen. Men gaat uit van een achterhaald cultuurbegrip en een mythisch beeld van de eigen geschiedenis.

Zo is er de mythe van een land dat overspoeld wordt door migranten, terwijl het voor een rijk westers land een relatief laag aantal mensen met een buitenlandse nationaliteit als staatsburger kent.

Vervolgens stuiten we op de mythe van de terugkeer die we bij elkaar versterkt hebben: autochtonen en migranten, overheid en zelforganisaties, werkgevers en vakbonden enz.. Beide beelden worden als mythen in het debat totaal niet aan de kaak gesteld.

Tenslotte is er de mythe van een volkomen modern, vrij, vredelievend, open en beschaafd Nederland versus een ouderwets, onderdrukkend, oorlogszuchtig, achterbaks en achterlijk Islamië, die we al vanaf de jaren zeventig opbouwen en die nu als mythe geheel over het hoofd wordt gezien. Hoezeer de tv van de landen met islamitische meerderheden het tegendeel van ouderwets laat zien.