Post Tagged ‘eeuwig gevecht’


Op het hedendaagse sterfbed
ligt de mens op zijn buik te verlangen
naar een teug adem zonder pijn in de borst
terwijl de slangen in zijn kille nest zuurstof pompen
voor de eeuwige strijd om het voortbestaan
in de schemer van een purperrode avond.

Buiten regent de eenzaamheid langs de ruit
over de door de meeste mensen verlaten straten
kruipen zwerfkatten onder het afval uit van de horeca
pissen verdwaalde honden hun geur op luide avondklokken
vermenigvuldigen delende cellen hoofdpijnen in de kopjes
boordevol geschiedenis van een samenlevingsarm bestaan.

Zichzelf deppend onder een ‘quilt’ van gestikte mondkapjes
voor de vele persoonsvormen in zijn overbevolkte bovenkamer
maakt een leger bromvliegen van zijn gehoorgangen bulderbanen
aerosolen geladen met virusdeeltjes verstoppen zijn beide neusgaten
tot de president van de wereld uitroept dat het nu wel volbracht is
nu zijn stemmers ondersteboven gehangen wortel schieten
op de i-phone van zijn thuiswerkende zakenpartner
waar hij in een hologram post mortem voortleeft
kopstoten uitdelend als een zwarte specht
eeuwig happend naar de laatste adem.


popup

Na Droombende zijn nu ook Pop-up en Gooibrood naar de 2e ronde van de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd.

 

Pop-up

 

een storm steekt op

 

in haar glas

verschuift het riet

 

zet de ss-er in de zon

op het terras

 

geniet ze van

haar limonade

en neemt

 

de tijd voor een schot

 

voordat de vogel is gevlogen

heeft zij haar blik gelost

 

gunt hem geen genade

al prevelt hij nog,

jij, jij, oh mijn God..

 

 

———-

 

 

Gooibrood

 

Het einde van de wereld lijkt in zicht

oeroude strijdbijlen zijn er voor opgegraven

niets anders heeft meer politiek gewicht

dan de man die het hardst kan doordraven.

 

Een blonde woordkrijgsheer bakt gooibrood

met mensenkiezels in hersenpannen

voor de tamme eenden van zijn kiesmannen

die moslimwerpen oefenen uit angst voor den dood.

 

Roept op om alle verborgen vrouwengelaten

te stenigen met zwerfblikken vol gaten

waar gestorven gewaande gedachten

uit stromen over de regels van 1001 nachten

 

Opgegraven gewichten, door woordkrijg in eenden uitgedacht

voor moslimangsten, verstenen blikken waar waan overnacht.

 

Onder het motto dat je met meer gedichten meer kans hebt op een plaats op de lijst van 100 (die in een bloemlezing worden uitgegeven) wacht ik nog in spanning op de beoordeling van Zeezicht en Eeuwig gevecht.