Post Tagged ‘genius’


Er is van hogerhand ingegrepen in het wordingsproces van Het Verhaal over het bestaan van God als de verbindingsweg naar de ziel die we delen, De Liefde Voor Elkaar En Geen Ander. Op zich niet zo vreemd als we ons realiseren dat we daar altijd Het Misverstand in uit de weg gaan. Dus die hogere hand op zich, daar zitten we niet mee in ons maag. Wel met de andere klippen: De Witte Ridder, De Enige Ware, Hij Die Mij Een Orgasme Geeft, De Doener en De  Prater. Allemaal afgekloven beenderen van Tekortschieters als het om de duur en intensiteit gaat. We nemen ze voor lief. Dat is de derde Zondeval. Dat we als mensheid alles voor  lief nemen als het maar in onze organen tekeer gaat als een beest.  Dat we niet leren dat het een gast is, een binnendringer weliswaar, maar genood.

De ingreep is geslaagd. Tenminste voor de Terugvindersfamilie genoeg om zich er met ziel en zaligheid aan over te geven. Ze weten allang dat ze niet voor niets zich zo sterk door vervoersmiddelen voelen aangetrokken. Dat heeft daar beslist alles mee te maken. Zelfs de vader van Lux heeft die ervaring ook meteen. Zijn vrouw niet zo snel. Zij begreep aanvankelijk dat een monogame staat geen binnendringers verdroeg. Maar nu ze hoort dat het slechts gasten zijn, die zich aan hun regels houden, nu is zij ook bevrijd van de dwang ze overspeligheid in de schoenen te schuiven. Niks overspel, gilt ze nu, iedereen heeft recht op het gras van de gast, die slechts in ons verkeert om ons wakker te houden voor elkaars oneindige verlangen naar de ander.

Ze juicht als ze merkt dat het meteen werkt en dat ze zich nu pas verbonden weet in een familienetwerk vol vervoerders die The Second Earth in wording mogelijk maken, waar het Rijk Der Verbindingen in één knooppunt geregeld kan worden als men alle innerlijke afstemmingen maar oprecht uitzendt. Dat is de mediacode voor het Allerwegennet, dat thuishoort in iedere initiatie en zo alleen al duizenden levens bespaart die verlegen onder de grond zijn geboord door hun onwetenhied zelve.

vergevin aan de weg

De competitie, die Flex voor zich ziet in het perspectief van Deze Verlichte Familie, om wie het grootste rijk heeft op economisch gebied, verbindt hij soepeltjes met de competitie wie dat op religieus gebied heeft. Met het vervoer als geloofszaak heeft Lux wat meer moeite. Hij was zelf uitgekomen op de bloedsomloop, het spijsverteringskanaal en de stofwisseling in de longen. Nu komt Flex met de grootste matrix die we aan verbindingswegen met elkaar delen op aarde en met andere plaatsen in het universum. Als we daar ook alle verbindingsmogeljkheden voor het transport van onstoffelijke goederen bij rekenen, bedenkt hij zich, dan beschikt de mensheid over een web aan betrekkingsmogelijkheden die in alle dimensies van het individu vervoering mogelijk maken. Hij krabt eens flink op zij achterhoofd.
 
Zeg Flex, ik geloof dat jij de vier hoeken van de piramide van Het Vervoer hebt teruggevonden, die ooit tot de genius van alle imperia heeft behoort. Vervoerders, die vreemde kosmopolieten die een eigen Tranportwereld. met eigen Koffiehuisjes, eigen Arbeidsregelingen, eigen Muziekcultuur, eigen Ministeries en eigen Rustplekken als hun habitat en universum ervaren en die in de Hells Angels hun gevallen engelen hebben afgescheiden, die zij weer ontmoeten tijdens hun jaarlijkse Cross, Country of Westernfestivals, die hebben in hun stille revolutie de infrastructuur van zowel de verbindingen zelf als de systemen die die verbindingen begaanbaar en manipuleerbaar maken tot een totaal nieuwe figuur als model voor de organisatiestructuur en -cultuur in onze werkelijkheid ondergebracht.
 
Het Knooppunt waar alle draden, leidingen, wegen, sporen, waterverbindingen, routes en golflengtes bijeenkomen om hun ladingen personen, dieren, planten, bomen, huizen, levensmiddelen, luxe goederen, energie, water, warmte, olie, cola, bier, informatie, diensten, ja welke behoeften en belangen we kunnen onderscheiden en welke waarden ze voor ons hebben kunnen benoemen van A naar B naar C enz over te brengen. TRANSPORT is ook de enige entiteit waar we allemaal wel in moeten geloven, in moeten vertrouwen, in betrokken zijn zonder dat we daar ooit een politieke of sociale zaak van hebben gemaakt. Integendeel, het godenrijk van de Transport Tyconen en hun onderlinge netwerken levert ons iedere week nieuwe hoofdstukken op van de bijbel bij de kapper, de apotheek, de dokter, de notaris, ja overal waar stiltecentra in wachtruimten ontstaan.
 
Nergens wordt ook zo sterk geloofd in de aansluiting van de vraag op het aanbod, in de manipulatie van de behoeften van de lezer, de rijder, de reiziger, de kijker, de luisteraar, de klant, de leverancier, de fabrikant, de koper, de patient, de consument, de producent, de shopper, in de reclame en de klachtenbehandeling, in het consumentenrecht en de ondernemingsvrijheid, in de mogelijkeden voor de crimineel en de mogelijkheden voor het slachtoffer, enz. enz. Nergens is onze sensitiviteit voor de bestaansvoorwaarden van een rechtvaardige wereld en de hoop op verbetering zo sterk aanwezig als in de algemeen gedeelde verontwaardiging dat Zij ons niet vervoeren volgens afspraak, volgens De Wet, De Dienstregeling.
 
Ja, zegt Flex, als hij hoort dat Lux de logistieke systemen zover doordenkt dat God daar zijn zetel in moet hebben, dat is allang zo en dat weten we ook. Vraag het de vissersvrouwen, de vrouwen van alle soldaten, de transportvrouwen zelf, hoe sterk zij daar voor gebeden hebben. Dat God tenminste zorgt voor een behouden terugkeer. Bij hen vind je de fysieke structuren in een systeem terug dat heel hun lichaam betrekt bij slecht en goed nieuws voor het thuisfront. Zij ervaren het zo intensief dat hun man, vrouw, vriend of vriendin nooit meer terug zal komen en dat iedere keer weer. Daar moet een heel hersengebied voor in actief zijn om dat zo te reguleren dat de gebeurtenis lichamelijk, geestelijk en sociaal hen niet volledig leegschraapt, emotioneel en rationeel. De idee dat het dit keer mis kan gaan, heeft dezelfde lading als de idee dat God wraak zal nemen. Een ramp, van welke omvang dan ook, is niet langer louter het monopolie van de massanatuur die zich in vuurfronten, waterfronten, lavastromen, stormen enz. aan haar eigen onderdanen vergrijpt.
 
het noopunt de verknoper
 
het is in toenemende mate de mesocultuur van de vervoerssystemen en de microstructuur van de verknoper die ons beangstigt met de alledaagse onzekerheid of alles op tijd plaats zal vinden, verbonden blijft en gezond en wel thuis keert.
 
als er ergens een grond braak ligt voor een nieuwe religie dan is het in de gekwelde lichaamsdelen van de verkeersdeelnemer, de internetter, de telefoonverslaafde, de chauffeur, de reiziger, de conducteur, de thuiswachter enz. enz. alleen het wachten kan al zoveel schade aanbrengen in de ziel, dat menig gelovige zich in de rij staat te verbijten om niet de wet te overtreden. de reiziger, de bestuurder, de begeleider, de stationschef enz. registreren allemaal op hetzelfde moment vaak ook dat een behandeling niet fair is en de lichamelijke integriteit niet waarborgt. op het perron liggen de geloofsbelijdenissen in het ondanks alles toch weer opgang zullen komende treinverkeer voor het opscheppen.