Post Tagged ‘klaproos’


mcrae

Het gedicht In Flanders Fields schreef John McCrae in 1915.  Deze Canadese dichter, auteur en kunstenaar was tijdens de Eerste Wereldoorlog chirurg aan het front bij Ieper en is in 1918 overleden aan een longontsteking.  Zijn paard "Bonfire" leidde zijn begrafenisstoet met, volgens militaire traditie, zijn laarzen omgekeerd in de stijgbeugels. De klaproos in zijn gedicht staat symbool voor het vele bloed dat vloeide. Het is nu symbool van de herdenking van alle oorlogen. Tot begin jaren vijftig kende Nederland nog de klaproosdag.
 
Klaprozen bloeien juist als andere planten in de buurt dood zijn. De zaden kunnen jarenlang op de grond liggen en pas gaan groeien als de grond omgewoeld en vervuild is. Sommige klaprozen, de papavers, worden gebruikt voor opium en morfine. In WO I stilden ze de pijn van gewonde soldaten, niet zelden voor eeuwig. In de laatste verzen We shall not sleep, though poppies grow / In Flanders fields wordt verwezen naar de verdovende werking van morfine.
 
De symboliek van de klaproos zit tevens in het binnenste zwart, de kleur van de rouw. In het hart van de bloem is ook een kruisvorm te zien, christelijk symbool van lijden en verlossing.
 
De Nederlandse Nits brachten in 2008 een ingetogen nummer uit, dat ze "In Dutch Fields" noemden. Dit nummer bestaat vrijwel geheel uit quotes van regels uit het oorspronkelijke gedicht. De titel en het nummer "The Flowers", wat voor In Dutch Fields op de CD staat, verplaatst het van de loopgraven in Vlaanderen naar de papavervelden in Afghanistan, waar Nederlandse soldaten nu van terugkeren.
 
Het oorspronkelijke gedicht luidt:
 
In Flanders Fields
 
In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
 
Scarce heard amid the guns below.
We are the dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
 
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields
 
Een eerste eigen vertaling:
 
Op Vlaamse Velden MV 1

Op de velden van Vlaanderen bloeien de klaprozen vrij
Tussen alle opgerichte kruizen, staan ze rij aan rij,
Op die plaats zijn wij, en in de lucht
De leeuwerikken, dapper doorzingend, in vogelvlucht

Nauwelijks hoorbaar door het geweervuur onder hun schoot
Zijn wij morsdood. Slechts enkele dagen geleden
Leefden wij nog, vielen bij dageraad, zagen het avondrood
We beminden, en werden bemind, en nu voor lijk gelegen
In de velden van Vlaanderen.

Neem de strijd van ons over met de vijand:
Aan jou vertrouwen onze handen onder de zerken
De fakkel toe, het is aan jou hem hoog te houden, wie hem erven
Mocht jij te kwader trouw zijn met ons die sterven
Dan zullen wij niet slapen, hoewel de klaprozen werken
Op de velden van Vlaanderen.
 
Het volgende blog de vertaling van Tom Lanoye en opnieuw een eigen variatie erna.
 
NB
 
De gehele serie  nu verkrijgbaar in een album met meer gedetailleerde prenten dan hier konden worden geupload bij:
 

http://dedrukkerij.mijnboekhandelaar.com/