Post Tagged ‘zandloper’


Nieuw jaar 2016

Toen het nog niet voor zich sprak
hoe de jaarwisseling in elkaar stak
bedacht men godenfiguren die zorgen
voor de nodige overgangswaarborgen

Zag men de tijd aan voor een rivier
waarvan de doorstroming op het spel stond
wanneer het oude jaar als een dooie pier
zich in het schijndodenhuis bevond

Met aan iedere vinger een belletje
dat rinkelde bij beweging onder het velletje
was Vadertje Tijd er vroeg genoeg bij
wekte het nieuwjaar liggend op zijn zij

In die middeleeuwse gedachtegang
schuilt een oh zo menselijke hang
naar een leven dat blijft duren
zelfs na het laatste uur en

Dat het nieuwe jaar moet brengen
Wat het oude niet heeft gedaan
Niet zozeer het leven verlengen
Maar wel van alles erop en eraan

Van voorspoed, vrede en geluk voorzien
en een blakende gezondheid bovendien
zodra we de gong van Chronos horen slaan
voor de volgende ronde in ons aardse bestaan

Wanneer het oude jaar met stille trom
vertrekt, draait Vadertje Tijd de zandloper om
heft het nieuwe jaar zijn kale hoofd op
met het hemels uurwerk doortikkend in zijn kop

Klinkt Studio Artaaa met u op een creatief begin
van een nog zo jeugdig jaar en de zin er in

Oud en nieuw 2015


strandloper

Vier mogelijke verklaringen voor de dood van de zandloper in een laatste poging onsterfelijk te zijn.
 
Met de tijd hard in gevecht

de zandloper op de rug gelegd
in ijltempo de koers geheel verlegd

tegen een doodloper de hoek gerecht.
 
 
De zandloper zeulde met zichzelf over het strand
al waggelend naar een goed einde, maar de hand
van de vissersvrouw wuifde: we mogen geen tijd
verliezen. Ze had van haar minnaar zo’n spijt.
 
Het zand klotste in korrels door haar vingers

zodat haar angst ongemerkt in nazaten werd verwerkt

hetgeen hem aanspoorde want de tijd kent meer indringers

die ons niet gunnen zich los te maken van wat de mens beperkt.
 
 
Vlissingen, 22 september 2010


zandloper

 

 

Met Pieter loop ik regelmatig in zijn lunchpauze over de boulevard in Vlissingen te kletsen over mooie teksten. Dat deden we al toen we nog collega’s waren. Afgelopen vrijdag stuurde hij me dit gedicht, waarvan de regel de omtrek van een zandloper vormt. Het fantastische ervan is voor mij dat ik ooit een gedicht in een driehoek heb proberen vorm te geven, maar dat lukte niet:

 

 

Superieur is de oudste broer

voor de jongeren inferieur

omdat hij het moet laten

gelden en bovenaan den

trap je voor de grap

vanaf moet duwen

dat is de natuur

waarin de klok

gelijk loopt

met’t hart

bevroren

tussen

zijn

or

e

n

.

.

.

 

 

Het werd een half wijnglas, met een afgebroken voetje. Maar nu zie ik pas dat het de kop van een schroefje is, dat bij hem los moet hebben gezeten. Hoewel het blijft een foutje, want het idee was een perfecte driehoek.

 

Gelukkig is ook Pieters zandloper niet perfect. Hij heeft een regel in zijn voet vergeten dat moet beginnen met de l van loper en eindigen met de v van van.

 

De zandloper had superieur kunnen zijn, maar zijn schroefje heeft hij te ver erin gedraaid. Hij slaat een treedje over, waardoor een barst in zijn glas zit. Toch mooi zo’n gelijkwaardigheid.