De valkuil van de identiteit (6)

Geplaatst: 2 december 2009 in Identiteitsvalkuilen
Tags:, , , , , , , , ,

bomduif

Ik zat gisteren het gedicht VREDE van Leo Vroman te lezen toen de bom viel, die de olijfboom bleek te zijn. Een ongemakkelijk gevoel dat het wel goed is al zat het niet goed. Alsof een dode aan komt vliegen, in oorlog met het leven en in zijn klauwen de bittere pil, waarmee hij ons zal vergeven.
 
Er kwam een duif bij de dokter
gisteren, met zijn volle gewicht
in zijn klauwen de aanbidder
die voor zijn dood is gezwicht
als de eerste aandeelhebber
van dit verschrikkelijke bericht,
terwijl de vogel door de jenever
de lever verrekte, niet onverricht
zat ik met in mijn handen zijn gezicht
die grove kop, dat open ego, olijker
dan wat men presenteerde in het mediagericht.
 
Het was allemaal Arme Ramses om me heen. Plots was hij dood, die zo graag dronk uit glazen, flessen, monden, ja uit alle halzen en gaten, waarin hij steeds dieper met gedachten al in verzonk.
 
Het statenloze pleegkind van de familie Snellen, die zong als een Brel, leefde als een Thomas, neukte als een Cremer en wiens omnivore sexualiteit van Amsterdam de hoofdstad van de liefde maakte, was al op sterven na dood, toen hij in de armen van Sarphati, de filantroop, zijn loopbaan van de luidruchtigste beatnick van de Lage Landen tot de devootste volger van Bagwan afsloot met een eeuwig fitte stem.
 
Iedereen houdt opeens van hem, valt voor hem neer, wil zijn verenpak aanraken, zien in een gekwelde zanger met een galmende keel niet de lul de behanger maar een liefdesvorst met de schoonste inborst van de hele mensheid. Te weinig wilde men weten van zijn liederlijk leven in nacht en ontij. Van zijn eenzaamheid die hij met alcohol bereid aan Jan en allemaal aanbood. Het maakte van hem een gemakkelijke prooi voor man en vrouw. Hij struinde alle feesten af, kwam klaar in iedere uitgestoken mouw.
 
De leegte die hij was als iedereen, wilde hij blijven. Het was zijn speen. Grootser, trotser en verwaander dan een pauw maakte men hem, die de kou van de vrijheid zo bitter kon proeven dan ik ooit durven zou.

reacties
  1. Lidy Broersma schreef:

    Een stateloos pleegkind. Hoe losgeslagen wil je het hebben of krijgen.
    Grootser, trotser en verwaander?
    Hij heeft na zijn faillissement een tijd gewerkt als telefonist bij 008
    Dat doet iemand niet die groots, trots en verwaand is.
    Zijn liedkunst is uniek en onnavolgbaar.

  2. Marius van Artaaa schreef:

    Probeer het eens te lezen zoals ik het geschreven heb…

  3. Lidy Broersma schreef:

    Ik zal het proberen Marius, maar je brengt iemand zoals ik die vrij letterlijk leest gemakkelijk in verwarring 🙂

  4. Marius van Artaaa schreef:

    Toch staat er letterlijk dat men dat van hem maakte…
    Ik heb hem altijd als één van allen gezien.
    Eerder een replica van de tijdgeest dan een idool.
    Die tijdgeest spreekt me nog altijd zeer aan.
    Maar niet zonder relativering.
    Zijn liedkunst en die van Jacques Brel zijn zeer vergelijkbaar.
    Zijn stem is uniek zoals die van ieder mens, maar door oefening
    stak hij er wel bovenuit.
    Net als Brel en iedere zanger die met hart en ziel
    zich aan het zangvak overgeeft.
    Hij kreeg een podium, steeds weer.
    De massa kleine lieden die zo kunnen zingen als hij
    is er, maar kennen we niet.
    Aan de ratrace onder podiumartiesten zijn de meesten
    nooit toegekomen.
    Of het publiek of de producers (ik denk beiden) maken
    liever idolen dan dat ze zorgen dat wie kan zingen allemaal
    het beste uit zichzelf naar boven kunnen halen.
    over die talenten beschikkentegelijk
    in oorlog met zichzelf als het om de vrede gaat die

  5. Zich van V. schreef:

    Mooi gezegd. Ach, het zijn altijd de licht en schaduwkanten die bijeen horen. Soms is het licht zo fel dat je de schaduwzijde wat meer voor lief neemt.

  6. Marius van Artaaa schreef:

    Dank je en wat je zegt klopt als een bus. Alleen het licht schijnt bij artiesten niet vanzelf. Aan die knoppen zitten managers, regisseurs, producenten, presentatoren en publieke figuren. Ze kunnen ons opeens verblinden. Toen ze leefden was het loven en het misprijzen nog in evenwicht. Al waren hun lijken al opgewarmd met aangrijpende documentaires en zaten ze vaak aan het eind van hun leven in een dip of een slijtageslag.
    Zie Ramses S., zie André H, zie Herman B., die allen door het leven struikelden, verafgood en verguisd werden, waar het publiek en de recensenten een haat/liefde verhouding mee hadden.
    Ze zijn in hun loopbaan pas in dat felle licht van de media geplaatst toen hun verslaving hen sloopte. Ik vond het een dubieuze liefde die we voorgeschoteld kregen. Pulpbladachtig erbarmen van vaak (ex-) sportjournalisten, die plots de talkshows overnamen van degenen die dat vak respectabel hadden gemaakt.
    Fairness is wat we bij ieders dood zouden moeten tonen. Iedereen heeft naast recht op (alle) eer ook recht op (alle) verzoening. Voor dat laatste schuiven we die eer over wat niet gepruimd wordt.
    Nog zoiets. Wij, die tegenwoordig iedere minuut een mening hebben en die bij voorkeur negatief formuleren, zijn opeens compleet adolaat als het gaat om de dood van artiesten…
    De massale rouw om zangers lijkt wel die dagelijkse meningenlawines te moeten compenseren…
    Vreemd ook dat het vrijwel altijd zangers zijn die ons collectief doen janken.
    Bij de dood van schrijvers, acteurs, klassieke zangers, dansers, musici, beeldend kunstenaars, sporters zijn diezelfde media opeens veel minder in de weer met al hun zendtijd enz.
    Dat zangers van populaire muziek boven hen zouden uitsteken qua talent, prestatie of glorie is nergens het geval. Waarom selecteren wij (of zij) hen voor die toch wel overdreven ontladingen van sympathie?
    Voor de kijkcijfers???

  7. Sandra schreef:

    De kou van de vrijheid, zo is het.
    Ken Shaffy niet zo goed.
    Maar zag een paar foto’s van de week van toen hij jonger was.
    Het is alsof hij een grote spiegel was.
    Waar je in verdrinken kon.

  8. Marius van Artaaa schreef:

    een grote spiegel waar je in verdrinken kon. Prachtig Sandra.
    fotoos van mensen zijn op zich al spiegelbeelden
    vooral doordat men opeens gaat poseren
    als de fotograaf zijn plaatje maakt
    ik houd meteen mijn armen over elkaar
    voor mijn borst en zet hem hoger op dan normaal
    de kou van de vrijheid
    zo naakt te bestaan
    voor de massa
    als hij kon
    is voor mij niet
    weggelegd
    mijn gezicht verdraagt
    de blik van de anderen niet
    het gaat meteen over in vuurrood
    ook al smeer ik het vol met schoolkrijt
    terwijl ik straal verliefd kan worden op het blozen van een ander

  9. Zich van V. schreef:

    Haha, je formuleert prachtig! En ja, muzikanten gaan van alle kunstenaars toch het meest rechtstreeks onze ziel binnen en het klassiek genre is nu eenmaal een minder massale, meer elitaire wereld. En ik denk dat veel mensen het aanwenden om eigen onverwerkt verdriet kunnen weer te kunnen opwekken, ik had dat bv bij de dood van Hazes, die iets na mijn broer overleed. Een en ander kan tot massale hysterie leiden, kijk naar prinseske Diana. Overigens heb ik nooit iets als ‘over de doden niets dan goeds,’

  10. Piet schreef:

    heel mooi verwoord Marius.
    heb me kapot gelachen.
    thnx ik heb me zelden zo geamuseerd:))

  11. Marius van Artaaa schreef:

    @Lidy Boersma
    Was vergeten te zeggen dat IK (ook?) je reactie niet goed las.
    Dat statelozen losbollen zijn; dank je voor die toevoeging en heerlijk zo’n dubbele bodem. Losgeslagen, van God los zijn enz, omdat je geen nationaliteit hebt, bedoel je toch ironisch en tegelijk zeer invoelend. En losgeslagen van een schip dat doorvaart of los geslagen slagroom enz. nog een bodem erbij;))
    Dat van die telefonist maakt, al kan ik het beamen, hem niet minder verwaand hoor, als hij dat al was…
    @ Zich van V
    Da vin ik nou een leuke ractie en daar heb ik ook mijn stinkende best voor gedaan ;))
    Eigenlijk schrijf ik omdat ik verslaafd ben aan retoriek (een erfelijkheidskwestie, gezien mijn familie die voor 90% uit predikanten bestaat en voor 10% uit leraren) en tegelijk behept ben met meer overtuigingen dan ik kwijt kan in praatjes, plaatjes en stukjes.
    Zou kunnen van dat verdriet, maar mij viel op dat vooral die steeds groter wordende familiariteit onder het presenterend sportjournaille en de lichtste literatoren in Nederland op die avond dat Ramses nationaler herdacht werd dan, pak hem beet, welke grootheid ook die niet en publique zingt , nog intiemer waren dan ze altijd al zijn over hun gedeelde smart en persoonlijke herinneringen.
    Nu moet ik toegeven dat ik last heb van woedende liefde voor wie me aanspreekt. Behalve voor Giphart en zijn consorten, die ik altijd over het hoofd zie, wat niet rechtvaardig is. Terwijl rechtvaardigheid toch de hoogste waarde is na schoonheid in ieder contact.
    Daar is inderdaad niks mis mee als je de dood van de ander betreurt omdat je broer of welke verwante figuur dan ook net of ooit gestoreven is. Professor Kuipers, hoogleraar psychiatrie, huilde bij ieder graf. Vanwege depresiviteit schreef hij zichzelf voor, maar ik begreep dat het eigenlijk normaal is. Ik kan ook plots huilen om iets wat officieel niet als geldige reden erkend is en ik zie in ieder lijk alle broers, vrienden, ouders enz. terug die ik verloren ben. Bij wijze van spreken, natuurlijk.
    Nou, ik vind wel dat je met het goeds moet beginnen om net als Theo Maas daarna uit te vallen tegen de ‘jubelaris’ (wat een dode toch ook is, eindelijk bevrijd zijn van deze wereld en daarbij ook nog jonger of ouder zijn dan jij), die een rijker leven heeft gehad dan jij, een mooiere vrouw had, een hoger baan, een mooier horloge, niet jouw ziektes, niet jouw beperkingen enz.
    @Piet
    bloos, bloos van je compliment
    ‘heb me kapot gelachen’, nou eh dat was echt niet mijn bedoeling, maar evengoed bedankt….
    ik amuseer me bijna ieder minuut met wat ik zeg of de ander zegt, hoe, waarom enz.
    dus ;)) heb ik niet gelezen ;))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.