In het pak van mijn vader 2

.

De man oogt als een printeronvriendelijk bedrijfsgebouw

Vol organen die zorgen voor een stoffelijk leven in dienst van

Degene wiens spookachtige leden op mysterieuze wijze

Samenwerken in grijze cellen aan de vereniging

.

In mij jagen dagelijks dergelijke mieren me de stuipen op het lijf

Voel ik me een illegaal met de angst van je weet maar nooit

Of ze je huis van vlees zullen kraken en je leden zo schokken

Dat je al samenspannend door hen je eigen lichaam wordt uitgezet

 .

Maar met zo’n zwart pak van mijn vader aan durven ze dat niet meer

Verkeer ik weer in het lichaam van zijn heer en hou volgens dat recept

De duivel met zijn maatschappij en al buiten de deur, bekruipt me de waan

Dat hun dode god mij zal redden uit het nachtelijk leven in actiefilmformaat

 .

Was het mij maar op het lijf geschreven, roep ik volledig van de kaart,

Onbevreesd met al mijn leden te leven in uw tijd en op uw plaats.

.

.

.

Rotterdam, zondag 11 augustus 2013, de dag waarop ik mijn aandoeningen meer dan spuugzat ben

Advertenties
reacties
  1. hennie van ee schreef:

    mooi van beeld en spraak

  2. Zilvertje schreef:

    Waanzinnig, scherp en waar.

    Ik heb een auto-immuunziekte in 1980 opgelopen toen ik na een grote buikoperatie een verkeerde bloedgroep kreeg van het ziekenhuis. In mijn lichaam spant men samen ( er is altijd een staat van oorlog ) en ik weet nooit wat er die dag wordt aangevallen, het kan overal zitten en dan kunnen ze me ook zo mijn lichaam uitzetten.

    Jij zal er je eigen interpretatie aan gegeven hebben, maar dit lees ik er in, met prachtige zinnen en grappige en rake taalvondsten en opgeroepen beelden.

    • artafterallart schreef:

      Fantastisch, Zilvertje
      Dat het ook herkenbaar is voor andere chronische kwalen.
      Evengoed erg vervelend voor je om met die aandoening te moeten leven.

      In mijn inwendige oorlogen voer ik veldslagen met mijn rusteloze benen, periodieke beenbeweging stoornissen en stemmingswisselingen vanwege chronisch slaaptekort.

      Bij die rusteloze benen lijkt het of mieren door je ledematen kruipen en je dwingen je benen te bewegen. Na 6 uur savonds komen de schokken, die me snachts de diepe slaap.ontnemen.
      De kwaal is progressief. Ik wil alleen niet nog meer pillen slikken.
      Daardoor neemt het in ernst toe en kan het slaaptekort tot bipolaire stoornissen leiden.
      Ik moet echt weer eens naar de neuroloog.

      Iedere interpretatie is welkom en het doet me goed wat jou er allemaal in aanspreekt.
      Dank je zeer voor je complimenten!

      • Zilvertje schreef:

        Dat is niet mis, ja, slaaptekort leidt tot nare dingen, andersom ken ik het ook, mensen die niet mogen slapen, slaapdeprivatie om mensen weet van de stemmingsstoornis te laten herstellen.

        Je krijgt vast veel tips, maar uitproberen, of het allen maar lezen kan geen kwaad.

        In de avond de benen een koud bad geven of afspoelen met heel koud water, daarna drogen en de benen heel hoog houden, bv over de bankleuning gooien en er zelf bij gaan liggen, de benen in een strakke panty doen, een steunpanty, of een zwarte van de HEMA, dikte 60.

        Als het verlicht, ben je spekkoper, kost het je alleen die panty.

        Verder niet roken en veel, erg veel groeten en fruit

        Mocht je het gaan uitproberen, dan hoop ik zo dat het je verlichting brengt..

        • artafterallart schreef:

          Hahaha, ik heb tafels met wel twintig geboden erop van koffie, thee, suiker, roken, chocola enz. mijden tot en met geen zware inspanningen na 6 uur verrichten, benen masseren, mediteren, ademhalingsoefeningen enz.
          Maar ik heb het volgens die neuroloog in zeer ernstige mate en zal steeds zwaardere middelen moeten gebruiken. Twee jaar geleden ben ik voor het laatst bij haar langs geweest. Zij maakte zich ernstig zorgen. Ik had toen veel last van depressies, angst en paniekstoornissen. Het onderzoek toonde aan dat ik in alles sterk achteruit was gegaan. Ze wilde me methadon voorschrijven, maar ik ben daar bang voor. Bang dat ik mijn helderheid kwijt raak, dat mijn lever het niet aankan, dat ik enz.

  3. Zilvertje schreef:

    De man in het pak, heb ik een tijdje zitten te bekijken en dan lees ik het gedicht weer met andere ogen, mooi die man, hij oogt van achter sterk, maar zijn hoofd en handen geven vertwijfeling aan.

  4. artafterallart schreef:

    Ja, hij staat wel erg bewust met zijn rug naar ons toegekeerd, maar hij is idd niet zeker van zijn verhaal, zijn kracht, zijn overtuigingen. Het kan een dominee zijn, een ouderling, een begrafenisondernemer of een topbestuurder uit de wereld van de geldwolven in schaapskleren enz. Ongeacht zijn positie en status is er een geweten dat aan hem knaagt en hem doet twijfelen over zijn handelingen, zijn geloof, zijn praatjes enz.
    Ach het is allemaal zo breekbaar wat mensen op de been houdt!

  5. artafterallart schreef:

    Dank voor de likes, Aad, Barbara, Annet, Hennie, Zilvertje en King Billy!

  6. Zilvertje schreef:

    Pfff, dat is niet mis. Ja, kijk maar uit, ik luister zelden naar artsen, maar dat mag ik niet aan de grote klok hangen, ik probeer het altijd in de natuur te vinden en ga daarom als het maar even kan naar buiten, dan dwaal ik uren door de bossen en langs de kust, het geeft mij verlichting van al mijn kwalen en als ik alles had geslikt wat ik moest slikken, nou dan weet ik niet of ik nog wel zo fit was.

    Oprecht heel veel beterschap en sterkte.

    • artafterallart schreef:

      sowieso is wandelen overdag goed voor me en als ik me keurig aan alle geboden hou, dan valt het wel mee en voel ik me beter

      alleen het roken krijg ik niet uit m’n systeem
      ieder jaar stop ik ermee, maar na een tijdje koop ik weer een pakje tegen de zenuwe

      dank je voor je mededogen!

      • Zilvertje schreef:

        Oh, grote help, roken, dat is zo slecht voor je vaten, daar helpen mijn Hema kousen/panty niet tegen, dat is een sluipmoordenaar.

        Als ik me ongemakkelijk voel, ga ik uren wandelen, aan zee of in de bossen, nou dan vergeet ik alles en kom opgeladen terug!

        Maar ik doe het ook als alles oké is, ik heb het jaren niet kunnen doen door al het opvoeden, nu kan het wel, elke vrije minuut ben ik buiten, ik heb nu weer uren in de bossen gefietst en was aan zee, zalig!

  7. Simen Vrederat schreef:

    Het blijft een goed advies, al is het wat onpractisch: Neem nooit iets aan van vreemde mensen.

  8. Marjelle schreef:

    Dat laatste zinnetje, ja, ik kan het me levendig voorstellen… al is mijn situatie weer heel anders maar wel enige herkenning qua gevoel wat me af en toe bekruipt. Heel veel sterkte! Je hebt wrs alles al geprobeerd, maar als je wilt kan ik je wel even de naam en het telnr doorgeven van iemand waar ik heel goede ervaringen mee heb.

    • artafterallart schreef:

      lief van je, Marjelle, maar na zo’n twintig jaar behandelingen, waaronder ook zelfhypnose, acupunctuur, bioenergetica, manuele therapie, massages tot en met osteopathie, bleken pillen tegen parkinson en die tegen paniekstoornissen het meest duurzaam en effectief te zijn. Ze verminderen mijn rls en plmd, maken me overdag kalmer en ik kan er doorgaans 4 tot 5 uur slaap mee pakken. Als ik me aan alle geboden hou, dan zouden de klachten nog minder zijn. Ik moet gewoon weer stoppen met roken en mijn leventje zo inrichten dat ik voldoende fit en stabiel ben. Maar tja, ‘het vlees is zwak’..;-)

      • Marjelle schreef:

        Begrijp ik helemaal, waarom ik het toch noemde is omdat ik dit een bijzondere man vind, heel eerlijk over wat wel en niet kan, gaat ook heel erg z’n eigen weg. Snap ik dat het vlees zwak is, ben zelf o.a. een ex-roker die heel lang heeft gerookt. En nog denk ik af en toe, ja ik zou wel een trekje willen nemen. 😉

  9. svara schreef:

    Laatste zin van de tweede strofe….
    Vreselijk gevoel lijkt me Marius
    Sterkte!

    • artafterallart schreef:

      Dank je Svara,
      Ik overdrijf daar natuurlijk wel een beetje voor een mooi regeltje…
      Maar ik heb tijden gehad dat ik puur in bed vocht met mijn onwillige lichaam
      Er zijn filmpjes die de wat mildere vorm laten zien:

  10. Aad Verbaast schreef:

    Sterkte er mee. Lijkt me om radelooos van te worden als ik dat zo lees. Ik zou willen dat ik een advies respectievelijk een toverstafje had. Helaas, je zal alles al geprobeerd hebben. Maar misschien komt ergens een oplossing. Ik hoop het echt voor je.

    • artafterallart schreef:

      Dank je Aad,
      Net als bij Parkinson is de aandoening progressief.
      Er is geen geneesmiddel.
      Alleen komen er steeds betere pillen op de markt om de ‘overlast’ te verminderen.
      Ik ben al blij met een rustige nacht, waarin ik mijn minimale rantsoen aan slaap pak.
      Gelukkig was dat vannacht het geval!

  11. Annet Lemaire schreef:

    Heerlijk geheel Marius!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.